Το Ομάν είναι μία ανατέλλουσα και πολλά υποσχόμενη χώρα, στις Ν. Α. ακτές της Αραβικής Χερσονήσου, μια πρωτεύουσα το Μασκάτ, επίσημη γλώσσα την αραβική και νόμισμα το ριάλ. Η χώρα συνορεύει δυτικά με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία και προς τα νοτιοδυτικά με την Υεμένη.
Η οικονομική ανάπτυξη του Ομάν πέρασε από τρεις φάσεις, από τότε που ο σουλτάνος Καμπούς ανέλαβε την εξουσία. Η οικονομική πρόοδος και οι διαρθρωτικές βελτιώσεις του Ομάν επέφεραν ταχεία αύξηση του πληθυσμού και η κυβέρνηση αντιμετώπισε τις προκλήσεις της εκπαίδευσης. Σημαντικές ήταν οι πρόοδοι του Σουλτάνου Καμπούς. Αυξήθηκαν οι προκλήσεις του ανθρώπινου δυναμικού. Η εκπαίδευση γνώρισε προόδους. Τα βήματά της έγιναν αισθητά. Η τεχνολογία αναπτύχθηκε εξαιρετικά. Παράλληλα προκλήθηκαν οι θρησκευτικές αναζητήσεις και ιδρύθηκαν μεγάλα τζαμιά και άλλα θρησκευτικά κτήρια, βιβλιοθήκες με εφημερίδες, βιβλία, κοράνια διαθέσιμα σε κάθε γωνιά. Στο κέντρο δέσποζε το απόμερο παραμυθένιο σουλτανάτο του Ομάν. Το κύριο αεροδρόμιο απέχει κάπου 25 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, την πόλη Μασκάτ. Παντού υπάρχει απόλυτη καθαριότητα. Ο πολιτισμός κυριαρχεί σ’ όλη την πολιτεία, η παράδοση έχει την πρώτη θέση. Κάθε οικονομική δραστηριότητα συναγωνίζεται την αποδοτικότητα, κι όλες μαζί οικοδομούν ένα κράτος δυνατό.
Απ΄ όλες τις πόλεις ξεχωρίζει η Νίζουα, με το επιβλητικό της φρούριο, ένα από τα πιο όμορφα κάστρα και φυσικά μία από τις παλιότερες πόλεις του Ομάν. Η ιστορία της είναι πλούσια, αφού υπήρξε πρωτεύουσα του Ομάν τον 6ο και 7ο αιώνα μ. Χ. λόγω της σύνδεσής της με το Ισλάμ.
Από τις παλαιότερες εποχές, η πόλη περιβαλλόταν από ένα προστατευτικό τοίχος, που αποτελούσε και την πρώτη γραμμή άμυνας, σε κάθε εχθρική επίθεση. Η πόλη ανέκαθεν ήταν γνωστή και φημισμένη για τα χειροτεχνήματα και τα αγροτικά προϊόντα, ενώ έχει μια εκτεταμένη παραδοσιακή αγορά.
Ο Καμπούς Μπιν Σαΐντ (1940-1940-10 Ιανουαρίου 2020) υπήρξε Σουλτάνος με εξαιρετική δύναμη, και πέτυχε να δώσει μεγάλη ανάπτυξη στο Ομάν. Οι Βεδουίνοι αναδείχθηκαν σε μεγάλη δύναμη.
Η έρημος Ουαχίμπα θεωρείται από τις πιο όμορφες περιοχές και εκτείνεται σε μια έκταση περίπου δέκα χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων. Πολλές τουριστικές δραστηριότητες λαμβάνουν χώρα σ΄ αυτές τις απέραντες αμμουδιές. Αυτή είναι η αραβική έρημος, ένα τεράστιο σχεδόν ακατοίκητο στρώμα άμμου, με πανύψηλους αμμόλοφους.
Όλα τα φρούρια που χρονολογούνται από τον 16ο αι. και βρίσκονται να κυριαρχούν με την παρουσία τους πάνω στους λόφους της παλαιάς Μασκάτ έχουν ευθεία αναφορά και σχέση με την αρχιτεκτονική του τόπου. Η άνετη και απρόσκοπτη εναέρια θέα του γαλάζιου και ολόκληρου του περιβάλλοντος χώρου από το οχυρό, δικαιολογούν απόλυτα τον λόγο της κατασκευής του στην κορυφή του λόφου. Τα αποκαλούμενα δίδυμα οχυρά σε συνδυασμό με τις πραγματικές άμυνες του φρουρίου Ματρόχ και μια σειρά από οχυρωμένες κατασκευές και πύργους-παρατηρητήρια κατά μήκος των βραχωδών κορυφογραμμών του κόλπου, κατέστησαν την περιοχή ανυπέρβλητη, ανθεκτική και απαραβίαστη. Η έντονη αναστηλωτική εργασία που ξεκίνησε μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Σουλτάνο Καμπούς, προσέδωσε στο φρούριο το σημερινό μεγαλείο.
Το δίδυμο πορτογαλικό φρούριο στο λιμάνι της Μασκάτ, είναι του Αλ Μιράνι. Παρά τη σχετική εγκατάλειψη και αδιαφορία που βίωσε η περιοχή παλιότερα, στη σύγχρονη εποχή επανήλθαν στο προσκήνιο και οι μνημειώδεις πύργοι και οι νεκροπόλεις του Μπατ, του Αλ Χουτμ και του Αλ Αΐν στις παρυφές της δυτικής και ανατολικής οροσειράς Αλ Κατζάρ, οι περίεργοι κυψελωτοί τάφοι, απόθεμα ενός αρχαίου πολιτισμού.
Όλες οι αραβικές πόλεις είχαν τους περασμένους αιώνες τα δικά τους φρούρια και οχυρωματικά έργα με τα οποία προστατεύονταν από τις συνήθεις εχθρικές επιθέσεις. Οι πορτογάλοι έχτισαν τείχη και πύργους γύρω από την πόλη Μασκάτ, δομές οι οποίες βελτίωσαν αισθητά την άμυνα της πόλης. Πολλά οπλικά αμυντικά συστήματα παραμένουν αναλλοίωτα στο πέρασμα του χρόνου, πάνω στις επάλξεις των πορτογαλικών φρουρίων της Μασκάτ. Το «Βουνό του Ήλιου» είναι ένα εμβληματικό σημείο, που δεν μπορεί να μείνει απαρατήρητο, όταν φθάσει κανείς σ΄ αυτό το γεωγραφικό μήκος της πορείας του.
Μιχάλης Τρούλης
