Σχολείο δεν είναι μόνο οι τοίχοι και τα θρανία. Δεν είναι μόνο οι παραδόσεις των δασκάλων και οι επιδόσεις των μαθητών. Είναι και η σχολική ζωή, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από μια ποικιλία εκδηλώσεων που δικαιώνουν τη σχολική κοινότητα ως κύτταρο δημιουργικής και δημοκρατικής ζωής. Μια σημαντική τέτοια εκδήλωση είναι και οι εκδόσεις που πραγματοποιούνται με μια τέτοια συνεργασία μαθητών και καθηγητών που δίνει τη δυνατότητα στους νέους να εκφράζονται ελεύθερα, υπεύθυνα και επώνυμα, οξυγονώνοντας με τη νεανική αύρα τους την περιβάλλουσα ατμόσφαιρα.
Όλα αυτά αποτελούν παγιωμένη συνείδηση και πρακτική για το 3ο Ενιαίο Λύκειο Ρεθύμνου, όπως επιβεβαιώνεται από την εκδοτική του δραστηριότητα και ειδικότερα το περιοδικό του ΑΝΤΙΔΟΤΟ, το οποίο φέτος απέσπασε το βραβείο μαθητικών εφημερίδων-περιοδικών, που καθιερώθηκε πέρυσι στο νομό μας από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσής του. Πρόκειται για το 17ο τεύχος του (σωστά διαβάσατε: το 17ο), που αποδεικνύει ότι το περιοδικό λειτουργεί σαν συνδετικός κρίκος αλλά και σκυτάλη ανάμεσα στις γενιές μαθητών και καθηγητών που έρχονται και παρέρχονται. Το ΑΝΤΙΔΟΤΟ έχει πια ριζώσει, πολυκλαδίσει και πολυκαρπίσει σαν παράδοση στο 3ο Ενιαίο Λύκειο Ρεθύμνου και κάθε χρόνο μικροί και μεγάλοι Ρεθυμνιώτεςτο περιμένουμε ως ένα …αντίδοτο χαράς και αισιοδοξίας στην καθημερινότητά μας. Όπως επισημαίνεται μηνυματικά στα προλεγόμενα του περιοδικού: «Να πούμε ότι είμαστε παραδομένοι στα χέρια της μοίρας; ΟΧΙ! Εμείς μέσα σ’ αυτό το κλίμα έχουμε το ΑΝΤΙΔΟΤΟ, όχι βέβαια κάποιο μαγικό φίλτρο ή αστερόσκονη, αλλά σελίδες αυθεντικά γραμμένες από εμάς “τα παιδιά του 3ου Λυκείου”». Και έχει ιδιαίτερη σημασία ότι ταξιδεύει στο χρόνο με το ίδιο πάντα όνομα ανεξάρτητα από τους κάθε φορά συντελεστές του, γιατί σέβεται το παρελθόν του, αλλά και το αξιοποιεί σαν σκαλοπάτι διαρκούς ανέλιξης.
Η βράβευσή του από τη Διεύθυνση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ρεθύμνου στο πλαίσιο της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στο «Σπίτι του Πολιτισμού» στις 14 Νοεμβρίου, είναι αναμφίβολα, ένα έπαθλο επάξιο ενός«ηράκλειου άθλου», αν σκεφτούμε όχι μόνο τις σημερινές αρνητικές οικονομικές συγκυρίες, αλλά και τις αρνητικές συνθήκες από άποψη ελεύθερου χρόνου που χαρακτηρίζουν τη βαθμίδα του λυκείου, που δυστυχώς έχει υποβαθμιστεί σε ασφυχτικό προθάλαμο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες η Υπεύθυνη καθηγήτρια για το περιοδικό κα Γεωργακάκη-Κιμιωνή Ευαγγελία, φιλόλογος και πάνω απ’ όλα παιδαγωγός, με την εθελοντική και ποιοτική προσφορά της κατορθώνει να παραπέμπει συνειρμικά και αναπόφευκτα στα λόγια του μεγάλου πανεπιστημιακού δασκάλου Ιωάννη Κακριδή για το γνήσιο δάσκαλο: «Το όνομα του δασκάλου δεν θα το άξιζε, αν σε κάθε νέο που έρχεται κοντά του δεν έβλεπε μια ψυχή άξια να πραγματώσει κάθε καλό. Κι έπειτα, αν δεν πιστέψουμε στο αδύνατο δεν θα μπορούμε να εξαντλήσουμε το δυνατό στα έσχατα όριά του».Δίκαια οι μικροί δημοσιογράφοι του ΑΝΤΙΔΟΤΟΥ της εκφράζουν προλογικά τη μεγάλη αναγνώριση και ευγνωμοσύνη τους για το συντονιστικό, καθοδηγητικό και ενθαρρυντικό της ρόλο στο ταξίδι τους προς την εκδοτική τους Ιθάκη.
Το ΑΝΤΙΔΟΤΟ, βέβαια, δεν θα είχε την ίδια δραστικότητα χωρίς τη συνεργασία στον τομέα των διορθώσεων της,επίσης φιλολόγου, κας Γαργερού-Οικονομάκη Γεωργίας και των μαθητριών: Λιονή Π., Ματθαιακάκη Β., Νικολακάκη Μ. και Δερεδάκη Μ. Μόνο όποιος έχει καταπιαστεί ποτέ με αυτό το έργο μπορεί να εκτιμήσει πόσος κόπος βρίσκεται πίσω από τη λέξη «διορθώσεις», που συχνά περνά στα ψιλά και απαρατήρητα.
Είναι, όμως, άξιοι συγχαρητηρίων και όλοι εκείνοι οι καθηγητές του σχολείουπου ενθάρρυναν και κινητοποίησαν τους μαθητές να εκφραστούν με αυτό το δημιουργικό τρόπο.
Θα ήταν σοβαρή παράλειψη να μην επισημανθεί ο καθοριστικός ρόλος του εργαστηρίου όπου παρασκευάστηκε το ΑΝΤΙΔΟΤΟ και συγκεκριμένα των Γραφικών Τεχνών Καραγιαννάκη.
Η μεγαλύτερη, φυσικά, τιμή ανήκει στους πρωταγωνιστές της όλης υπόθεσης, που δεν είναι άλλοι από τους παρακάτω μαθητές συγγραφείς: Αποκορωνιωτάκη Φ., Αραπάι Γ., Βαϊλάκη Α., Βαρδάκης Η., Βερνάδου Ε.,Γαλλιάκης Θ., Γιακούτιν Σ., Γρυντάκης Σ., Δαμιανάκος Λ., Δασκαλάκης Μ., Δερεδάκη Μ., Ερμής Ν., Θεοδωράκη Α., Θωμαδάκης Γ., Καραγκούνη Θ., Καραμανώλης Ν., Κλάδος Γ., Κουριαντάκης Ι., Κυραμαριού Α., Κωνσταντινίδης Δ., Κωστόπουλος Α., Λιοδάκης Μ., Λιονή Π., Λουκάκης Α., Λύκος Σ., Μανουσάκης Γ., Μαρινάκης Α., Μαρινάκης Ν., Ματθαιουδάκη Β., Μαυρίδου Α., Μελαμπιανάκης Κ., Μούλερ Α., Μποτονάκης Σ., Μπραουδάκη Α., Νάτσε Σ., Νάτση Σ. Νικολακάκη Μ., Ξεζωνάκη Κ., Ξενάκη Ε., Ξυδάκης Γ., Παπαδάκης Γ., Παπαδάκης Μ., Παπαλεξάκης Γ., Παπουτσιδάκη Μ., Πασάι Φ., Παττακού Γ., Πατσάκη Β., Παχουλού Σ. Περράκη Έ., Πολιουδάκης Π., Σκουριτάκη Α, Σχοινάς Α., Ταταράκη Β., Ταταράκη Ζ., Ταταράκης Τ., Τζιράκη Α., Φραδέλλος Μ., Φραγκιαδάκη Α., Φραγκιαδάκη Ε., Φωτεινίδη Σ., Χριστοφοράκης Γ. και Ψαθάκη Α. Επίσης, η Ματθαιακάκη Α., στην οποία ανήκει και η επιμέλεια του εξωφύλλου με τον εύγλωττο συμβολισμό του, και οι: Κιμιγκέλης Α. και Τριποδιανός Λ., που ανέλαβαν και το κουραστικό έργο της δακτυλογράφησης των χειρογράφων. (Σε πλάγια γραφή,τα μέλη της Συντακτικής Επιτροπής στην οποία ανήκουν και οι: Περπυράκης Α. και Ταμπακούλια Μ.)
Πρόκειται για μια «λίστα» τιμής και αντίστασης σε κάποιες άλλες λίστες και στάσεις που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση της Χώρας μας και ειδικότερα εκείνες που υπονομεύουν τον τίτλο της πόλης μας ως «Πόλης των Γραμμάτων».
Αναμφισβήτητα, η εντυπωσιακά πλούσια θεματολογία του δεν αφήνει περιθώρια …στερητικού συνδρόμου σε καμιά κατηγορία αναγνώστη. Στις 192 σελίδες του περιοδικού απλώνονται θέματα τοπικής ιστορίας, εκπαιδευτικού, οικολογικού, αρχαιολογικού, κοινωνιολογικού, καλλιτεχνικού, αθλητικού περιεχομένου. Κείμενα με φιλοσοφική, ρομαντική, ερευνητική, κριτική και αυτοκριτική στόχευση-διάθεση. Το ΑΝΤΙΔΟΤΟ μάλιστα γίνεται πιο εύληπτο με τις λογοτεχνικές δημιουργίες και τις ταξιδιωτικές εντυπώσεις των μαθητών, τα ανέκδοτα, τις σπαζοκεφαλιές, τα αποφθέγματα, την ιστορία κάποιων στερεότυπων φράσεων και το φωτογραφικό και σκιτσογραφικό υλικό που συμπεριλαμβάνει στη δοσολογία του.
Αλήθεια, αν οι μεγάλοι έδιναν μεγαλύτερη προσοχή στα «ανοίγματα» αυτά της μαθητικής ψυχής, η κοινωνία μας δεν θα ήταν πολύ καλύτερη ή, τουλάχιστον, λιγότερο κακή;
Κλείνοντας αυτό το μικρό μου… αντίδωρο στους συντελεστές του ΑΝΤΙΔΟΤΟΥ, τους εύχομαι εξίσου καλή συνέχεια…
