Ο Θεατρικός Περίπλους έρχεται να παρουσιάσει στην θεατρική του σκηνή Από 11 Μαίου έως και 4 Ιουνίου, το έργο του Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα, «η Θαυμαστή Μπαλωματού» . Σε σκηνοθεσία Θωμά Καντιφέ και μουσική του Αντώνη Ζαχαράκη.
Άραγε θα μπορούσε ποτέ μια νεαρή, όμορφη γεμάτη πάθος και ζωή γυναίκα να ανταπεξέλθει στην αποστειρωμένη ζωή ενός μικρού χωριού; Είναι δυνατόν έχοντας παντρευτεί τον πολλά χρόνια μεγαλύτερο της Μπαλωματή να μην παραδοθεί στα συνεχή φλερτ των παλικαριών και του πλούσιου δημάρχου αλλά παράλληλα να αντέξει τις φαρμακόγλωσσες συγχωριανές της –που έχουν βάλει στο μάτι τον εύπορο μπαλωματή- διατηρώντας όμως το θάρρος της για ζωή;
Το έργο έχει δύο σπουδαίες δυναμικές. Ο συγγραφέας του, Ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα (1898-1936) είναι ο ποιητής και δραματουργός που το θεατρικό όραμα του δημιούργησε ένα δεύτερο χρυσό αιώνα ισπανικού θεάτρου. Από την άλλη πλευρά, το έργο διανθίζεται με τραγούδια σπάνιου λυρισμού και συγκλονιστικής ευαισθησίας. Λόγια καρδιάς, μελωδίες που αγγίζουν, κάνουν την Ψυχή, τον καλύτερο θεατή. Ένα κεκαλυμμένο δράμα σε μια κωμωδία ή μια κωμωδία καλά κρυμμένη στο δράμα μιας κοπέλας που βλέπει πως η ζωή χωρίς έναν σύντροφο προστάτη είναι πολύ δύσκολη; Σίγουρα ένα ποίημα της ζωής, ένα ταξίδι στο όνειρο.
Ο πειρασμός , τα νιάτα, τα τραγούδια, η ίδια η ζωή απειλούν την τιμή της γλυκιάς μπαλωματούλας και οι φήμες οργιάζουν. Τι θα γίνει τελικά; Η αφοσίωση στο μυστήριο του γάμου θα νικήσει; Θα θριαμβεύσει ή συζυγική πίστη; Όνειρο, ζωή ή πραγματικότητα;
Η συνέχεια επί της σκηνής…
Κάθε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα
Ώρα: 9.00μ.μ.
Τηλ. Κρατήσεων: 6945458516
Σκηνοθεσία: Θωμάς Καντιφές
Μουσική*: Αντώνης Ζαχαράκης
Διδασκαλία Ηθοποιών : Μαρία Καντιφέ
Τραγούδι: Ελένη Αλμπαντάκη, Άρτεμη Καυκαλάκη, Διονυσία Ζαχαράκη, Ζαχαρίας
Ζαχαράκης
Σκηνικά – Κοστούμια: Μίλτος Εμμανουήλ
Φωτισμοί: Έλενα Πατσαχάκη
Χειρισμός Ήχου: Εύη Καννά
Κατασκευές: Η ομάδα
Φωτογραφίες: Γιώργος Γαβαλάς
Αφίσα: Θανάσης Παπαθανασίου
Τη Διασκευή του κειμένου της παράστασης έκανε ο Θωμάς Καντιφές, πάνω στη μετάφραση του Αλέξη Σολωμού.
*Ένα από τα μουσικά κομμάτια της παράστασης έχει γράψει ο Ζαχαρίας Ζαχαράκης.
Τους στίχους στο κομμάτι του φινάλε «Εγώ Εδώ», έχει γράψει ο Θωμάς Καντιφές.
Παίζουν:
Παιδί: Γιώργος Μαρκουλιδάκης
Μπαλωματού: Ελένη Αλμπαντάκη
Μπαλωματής: Κώστας Μαμαλάκης
Δήμαρχος: Πάνος Αντωνιάδης
Δον Κότσυφας: Γρηγόρης Καρούζος
Παλικάρι με το τριαντάφυλλο: Βάιος Ντάφος
Παλικάρι με το μαντήλι: Θωμάς Καντιφές
Κόκκινη Γειτόνισσα: Αρχανιώτου Μαρία
Κίτρινη Γειτόνισσα: Σοφία Καλοκύρη
Άσπρη Γειτόνισσα: Ανδρομάχη Σαπουντζή
Μενεξεδί Γειτόνισσα: Τίνα Τσιμπίδη
Αντικαταστάτρια διανομής: Άννα Τζανιδάκη
Σημείωμα Σκηνοθέτη
Η σκηνή όπως λέω πάντα στους ηθοποιούς μου, είναι ο παραμορφωτικός καθρέφτης της ζωής.
Στη σκηνή λοιπόν, ο Λόρκα μας φέρνει αντιμέτωπους με το συμβολικό και το πραγματικό. Προσπαθώ να πετύχω μέσα από τις δοκιμές τη συνύπαρξη του αφηρημένου της ποίησης με το συγκεκριμένο της πραγματικότητας. Μια παράξενη αίσθηση σαν σύγχυση ονείρου και πραγματικότητας είναι τελικά αυτή η «βίαιη φάρσα» όπως χαρακτηρίζει ο ίδιος ο ποιητής τη «θαυμαστή Μπαλωματού».
Ο σκοπός του ήταν να ξαναφέρει στη σκηνή την ποίηση που, όπως λέει στον πρόλογό του, φοβήθηκε και αποσύρθηκε από τη σκηνή.
Εμείς τώρα παίρνοντας το παραμύθι του Λόρκα μπροστά στον παραμορφωτικό καθρέφτη της ζωής, πάνω στη σκηνή, καλούμαστε να ξαναγίνουμε παιδιά, όπως παραμένει παιδί η Μπαλωματού, που πλάθει τον κόσμο της με λογική και όνειρο. Ανακαλύπτουμε όμως πίσω από αυτό το παραμύθι πόση πικρία κρύβει ο ποιητής μας, πόση αλήθεια και πόσο χτύπημα τσουχτερό για την επαρχιακή μικρότητα, την κακοδαιμονία του κουτσομπολιού, για τη συμφορά που φέρνει η κακογλωσσιά και η κακεντρεχής ενασχόληση με τις υποθέσεις των τρίτων.
Πόσος πόνος όταν ανακαλύπτουμε το χάος, που χωρίζει τον έναν απ’τον άλλο συνάνθρωπο όσο και αν είναι κοντά πολύ κοντά ο ένας με τον άλλο. Ίσως θα πρέπει να βρούμε την Αλήθεια του άλλου για να δούμε και τη δική μας αλήθεια. Αλλά τρομάζουμε και ξαναγυρίζουμε στη φανταστική πραγματικότητα που εμείς πλάθουμε, φορώντας τα κοινωνικά μας προσωπεία και βολευόμαστε πίσω από αυτά, χωρίς να βλέπουμε την γυμνή μας αλήθεια, που πάντα μας τρομάζει.
Η θαυμαστή Μπαλωματού, το σύμβολο τούτο της επιθυμίας του Λόρκα να εκφράσει μ’ έναν ανάλαφρο, χαριτωμένο μα και θεατρικό τρόπο την οδύνη του για την ανθρώπινη ακατανοησία «πολεμάει με την πραγματικότητα, που την περιτριγυρίζει, μα πολεμάει και με την φαντασία της όταν ετούτη γίνεται πραγματικότητα».
Και ο «θαυμαστός» μας Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα καταλήγει με θλίψη βαθιά στον «Πρόλογο» της «Βίαιης Φάρσας» του… και αυτά ακριβώς φαίνεται να διακηρύσσει με πόνο σ’ολόκληρο το εξαίσιο έργο που μας άφησε πολύτιμη κληρονομιά στο σύντομο πέρασμά του από τούτη την ταλαίπωρη γη (1899-1936): «Έτσι χαράζει η αυγή πάντα πάνω στις πολιτείες και οι άνθρωποι ξυπνούν απ’τον συνηθισμένο τους κόσμο των ονείρων για να βγουν στο παζάρι, όπως θα βγεις και συ τώρα στη σκηνή θαυμαστή μπαλωματούλα.».
Θωμάς Καντιφές
