“Νομίζω πως μάθαμε ότι οι δύο διαστάσεις είναι
φιγούρες, επίπεδα σχέδια που επειδή έχουν μηδενικό
βάθος μπορούν να συλληφθούν μόνο σαν σκέψη”
Σκιές, μια έννοια σχετικά με την προβολή
Εάν ένα φως πέσει πάνω σε ένα τρισδιάστατο αντικείμενο, δημιουργείται
μια δισδιάστατη σκιά. Κατ' αναλογία, φως πάνω σε ένα αντικείμενο σε
έναν δισδιάστατο κόσμο θα έριχνε μία μονοδιάστατη σκιά και φως πάνω
σε ένα δισδιάστατο αντικείμενο θα δημιουργούσε μία μηδενική σκιά,
δηλαδή ένα σημείο μη-φωτός. Αντίστροφα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι
ένα φωτισμένο τετραδιάστατο αντικείμενο παράγει τρισδιάστατες σκιές..
“ΣΚΙΕΣ“ ονομάζει ο Θράφια την σειρά από ζωγραφιές, φτιαγμένες στο
Βερολίνο με σκόνες χρώμα αλλά και μέταλλα, πάνω σε χαρτί. Με 16 έργα
συμμετέχει εκθέτοντας στο Οθωμανικό τζαμί στην παλιά πόλη για τις
“Ημέρες Ρεθύμνου”
Πρόκειται για απεικονίσεις ονειρικών σωμάτων: κορμός, μονόλιθος,
βαρκάρης, ασκός, πουλί, κτλ, που μοιάζουν να είναι κομμάτια από φυσικό
τοπίο. Γλυπτικές φόρμες με καθαρά περιγράμματα που φαίνονται να
αλλάζουν, να κινούνται και να εξελίσσονται. Άγνωστα σχήματα αλλά
αναγνωρίσιμα σε μία ζωγραφική γλώσσα, αναφέρονται στον φυσικό
κόσμο που μας περιβάλλει. Αρχέτυπες εικόνες ενός αρχαϊκού οράματος
κοσμογονίας. Οι γυμνές σελίδες, αιωρούμενες κυκλικά στις αψίδες,
ψηλότερα από τον θεατή, αντανακλούν την μεταφυσική αύρα του τζαμιού
Καρά Μουσά και παραπέμπουν σε φιλοσοφικές σκέψεις, πιθανόν του
πλατωνικού σπηλαίου.
Ο Σωκράτης υπαινίσσεται ότι οι φυλακισμένοι παίρνουν τις σκιές για
αληθινές και την ηχώ για πραγματικό ήχο μια που αυτά μόνο έχουν δει η
ακούσει. Επαινούσαν δε σαν έξυπνο όποιον μπορούσε καλύτερα να
μαντέψει ποια θα ήταν η επόμενη σκιά, θεωρώντας τον γνώστη της
φύσης του κόσμου, και όλη η κοινωνία τους εξαρτιόταν από τις σκιές
πάνω στον τοίχο.
“Αν οι σκιές στον τοίχο των σπηλαίων οδηγούν σε έναν αόρατο κόσμο
σκέψεων και οραματισμών, οι εικόνες στην ζωγραφική του Θράφια είναι
σταθερές και προτάσσουν έναν υπαρκτό κόσμο που όλοι βλέπουμε. Την
ισορροπία και την τάξη του κόσμου αυτού αποδεχόμαστε στη ζωή μας
καθημερινά. Οι εικόνες αυτής της ζωγραφικής δεν είναι αφηρημένες
έννοιες ή ερμηνείες του περιβάλλοντος μας, είναι μέρος του και επίσης
καθοριστικής σημασίας αποσπάσματα των τοπίων που ζούμε μέσα τους.
Το ειδικό τους βάρος συνίσταται στο ότι ο καλλιτέχνης μας τις προτείνει
όμορφες, φιλικές και γαλήνιες δίνοντας έτσι έμφαση στο καλό που έχουμε
γύρω μας.”
Όλγα Δανιηλοπούλου
Ο ΘΡΑΦΙΑ, (Παναγιώτης Δανιηλόπουλος) γεννήθηκε στην Αθήνα το
1955. Σπουδάζει Καλές Τέχνες στο Λονδίνο στο Goldsmiths School of Art
και από το 1985 εγκαθίσταται στο Βερολίνο από όπου εργάζεται και
εκθέτει στην κεντρική Ευρώπη και την Ελλάδα.
Εκπρόσωπος της εννοιολογικής ζωγραφικής, συμμετέχει και στο κίνημα
του νεοεξπρεσιονισμού του '80 με συστηματική εκθεσιακή δραστηριότητα
και πολλά έργα σε συλλογές και μουσεία. / [email protected]
