Ο αμάραντος ή ελίχρυσος της Αμοργού(επιστημονική ονομασία Helichrysum emorginum), είναι ένα εξαιρετικό σπάνιο, ενδημικό αγριολούλουδο, που φύεται αποκλειστικά στην Αμοργό(Κύθηρα, στις γύρω μικρές νησίδες(όπως Κέρος και Αμοργοπούλα). Το όνομα του <<ελίχρυσος >> προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις ελίσσω (ήλιος) και χρυσός, ενώ η λαϊκή ονομασία <<αμάραντος>> οφείλεται στην ιδιότητα του να διατηρεί αναλλοίωτο το σχήμα και χρώμα του ακόμα και όταν ξεραθεί. Στην τοπική διάλεκτο της Αμοργού είναι γνωστό και ως <<σταθούρι>>

Πως περιγράφεται

  Βοτανικά χαρακτηριστικά Ανήκει στην οικογένεια των Αστεροειδών. Σε αντίθεση με άλλα είδη ελίχρυσου που έχουν έντονα κίτρινα άνθη, ο ελίχρυσος της Αμοργού ξεχωρίζει για τα υπόλευκα ή απαλά  ροζ–λευκά του άνθη. Είναι μονοετής ή πολυετής πόα ύψους έως 60εκ, με γραμμοειδή ή λογχοειδή  γκριζοπράσινα φύλλα και μικρά σφαιρικά λευκά-κίτρινα άνθη σε ταξιανθίες. Η ανθοφορία και συγκομιδή γίνονται στις αρχές της άνοιξης 

  Εκτός από την Αμοργό το βρίσκουμε σε περιοχές του Νομού Πρεβέζης, Θεσπρωτία και σε Ιόνιους νήσους. Φυτρώνει αποκλειστικά μέσα σε σχισμές και χάσματα των απόκρημνων, κάθετων ασβεστολιθικών βράχων

Σημασία του φυτού

1- Οικολογική σημασία

   Ο αμάραντος ή ελίχρυσος της Αμοργού αποτελεί έναν ανεκτίμητο φυσικό θησαυρό για την ελληνική βιοποικιλότητα. Λόγω της σπανιότητας του περιλαμβάνεται στο βιβλίο Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας

2- Συμβολική σημασία(αιωνιότητα)

  Η ανάλυση – ετυμολογία των ονομάτων του αποκαλύπτει όλη την σημασία του όπως

- Αμάραντος Προέρχεται από το  στερητικό και το ρήμα μαραίνομαι. Σημαίνει το λουλούδι που δεν χάνει ποτέ την ομορφιά του, ακόμη και ξερό

- Ελίχρυσος Προέρχεται από τις λέξεις ελίσσω= ήλιος και χρυσός, λόγω της λάμψης των ανθέων του

   Στην λαϊκή παράδοση και τη γλώσσα των λουλουδιών ο αμάραντος αποτελεί σύμβολο της παντοτινής αγάπης, της αθανασίας και της αιώνιας νεότητας. Αυτό υφίσταται επειδή το άνθος  του ακόμα και αν κοπεί και αποξηραθεί τελείως, διατηρεί αναλλοίωτο το σχήμα και το χρώμα του για χρόνια, χωρίς να σαπίζει ή να μαραίνεται

- Βιολογική -Ιστορική σημασία

   Οι αρχαίοι Έλληνες πρόσφεραν στεφάνια από ελίχρυσο στους θεούς. Ο Θεόφραστος το ονόμασε χρυσθάνεμον και το εκτιμούσε για την καταπραϋντική επίδραση που είχε στο θυμικό του ανθρώπου. Ο Διοσκουρίδης και ο Πλίνιος το προσέφεραν ως το ωραιότερο δώρο στα αγάλματα των Θεών, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης και σεβασμού.Ο Αριστοτέλης που ίδρυσε το 350π.χ τον πρώτο βοτανικό κήπο με καθαρά επιστημονικό, ερευνητικό και μορφωτικό χαρακτήρα, το είχε εμπλουτίσει με ελίχρυσο. Επιμελητής του κήπου ήταν ο Θεόφραστος, μαθητής και φίλος του Αριστοτέλη, ο οποίος θεωρείται σήμερα ως ο θεμελιωτής της Βοτανικής Επιστήμης

  Κατά την Μυθολογία συμβολίζει την αιώνια αγάπη και συνδέεται με τον μύθο του Πάρη και της ωραίας Ελένης 

  Ο αμάραντος στην Ελληνική παράδοση  πάντα συμβόλιζε τους αγώνες των Ελλήνων  και την νίκη της ζωής κατά του θανάτου