Στιγμή δεκάτη Πέμπτη - η ελεημοσύνη

98

Ημεγάλη στιγμή ...της ψυχής μας!

ελεόντας τον πλησίον μας, τον ανώνυμο ,

δίνοντας απλόχερα τη χαρά της καρδιάς μας .

99

Ναι ! αγάπης πράξη είναι ,ομορφιά των ουρανών,

να συμμετέχεις στον πόνο των άλλων ,

σπλαχνιζόμενος, έν αγάπη, με την Αγάπη Του!

100

Ελεόντας, όσο μπορείς ,όπως μπορείς ,

έστω με την “πένα” της χήρας,

με τη ζέστα και τη χαρά της καρδιάς σου.

101

Ελεόντας για τον Χριστό Μας ! Με το φως του!

κάθε άνθρωπο ,κάθε πονεμένη ψυχή ,

που ταπεινά απλώνει το χέρι για βοήθεια .

102

Έτσι συμμετέχεις στον πόνο και την ανημποριά των άλλων,

συμπάσχεις μαζί τους και δίνεις Ελπίδα,

δίνεις θάρρος για τη ζωή,βάρσαμο για τις θλίψεις τους.

103

Η χαρά σου! ας γίνεται χαρά των άλλων!

ανακουφίζοντας ,με ένα χαμόγελο, μΙα προσευχή,

με ένα ενθαρρυντικό άγγιγμα στον ώμο τους.

104

Χριστέ μου! ελέησόν με ! Ελέησον ημάς !

και δώσε μας την αγάπη σου να σπλαχνιζόμαστε,

να αγαπάμε τα αδέρφια σου τα πονεμένα.