ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΑΚΟΥΜΙΑΝΑΚΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ M.Sc.

E-mail: [email protected]

http://soixantedix.blogspot.com/

Ναι, αυτός του κλάσματος. Ο αριθμός κάτω από τη γραμμή, το νούμερο που μπορεί να είναι ακέραιος ή δεκαδικός αριθμός, το ψηφίο που αποτελεί μαζί με τον αριθμητή ένα από τους βασικούς όρους αυτής της συσχέτισης. Μια αναπαράσταση του πηλίκου μιας διαίρεσης, μια σχέση ενός προς πολλά, ένας μαθηματικός υπολογισμός που επιτρέπει την πρόσθεση και την αφαίρεση στα ομώνυμα, ενώ στα ετερώνυμα δίνει τη δυνατότητα μόνο να διαιρούνται και να πολλαπλασιάζονται. Κάτι σαν τη ζωή μας δηλαδή. Με απλοποίηση των σύνθετων καταστάσεων και με ελάχιστα κοινά πολλαπλάσια και με πολλά προαπαιτούμενα. Με αυτογνωσία και με διάθεση καλόπιστης ερμηνείας των όσων ακούμε και των όσων βλέπουμε. Προχωράμε μπροστά με δύναμη και με φόρα. Και τελικά η κατάλληλη στιγμή δεν είναι το χτες και το αύριο. Είναι το «τώρα».

Πλατεία Τεσσάρων Μαρτύρων. Τετάρτη απόγευμα, ένα κεράκι κι ένας χαιρετισμός στη μνήμη ενός αγαπητού ανθρώπου που έφυγε. Μια ελάχιστη προσπάθεια συμπαράστασης στους οικείους του. Και βγαίνοντας έξω από το Ναό να το βλέπεις να συμβαίνει μπροστά στα μάτια σου. Συμπλοκές μιας ομάδας αγριεμένων νεαρών και κοριτσιών με τις ομάδες επιβολής της τάξης. Αλληλέγγυοι με ρόπαλα και ενάντιοι με δοκάρια και μαγκούρες. Και ξύλο. Πολύ ξύλο.!!  Και των γονέων..!!. Σπασμένα τραπέζια, καρέκλες που εκτοξεύονταν, κυνηγητό στη Μεγάλη Πόρτα μπροστά στα μάτια των έντρομων τουριστών, ο κόσμος στις πόρτες και στις τζαμαρίες να κοιτάζει και να βιντεοσκοπεί με τα κινητά του. Ένας ο αριθμητής και πολλοί οι παρονομαστές. Το προσφυγικό, οι Σύριοι που θα έρθουν και μια μειοψηφία που λες και είδε για  πρώτη φορά μετανάστη, να αντιδρά, να δέρνει, να σπάζει, να καταστρέφει. Κρίμα γιατί ο πολιτισμός και η παιδεία του Ρεθύμνου δεν μπορεί και δεν πρέπει να το επιτρέπει.

Ξεκάρφωμα το λένε οι νέοι. Ναι, αυτό το παιχνίδι που τραβάς την προσοχή από κάπου για να τη στρέψεις κάπου αλλού. Να πας τη συζήτηση εκεί που σε βολεύει και να την οδηγήσεις σε ένα πεδίο που ξέρεις καλά και επομένως να έχεις το πλεονέκτημα στη μάχη των επιχειρημάτων. Να παίζεις στο δικό σου γήπεδο με τους δικούς σου όρους, με τους δικούς σου φιλάθλους στις κερκίδες. Να στήνεις πρώτα τις παρτίδες και να κερδίζεις μετά στο παιχνίδι. Να σπας μαγαζιά ανέξοδα, να είσαι πάντα τσιτωμένος, μονίμως θυμωμένος, αιώνια αδικημένος. Να υποδέχεσαι πρόσφυγες και μετανάστες με ένα στειλιάρι στο χέρι, να αγνοείς συλλογικές αποφάσεις, να βρίσκεσαι πάντα πρώτος στη φασαρία, να κρύβεσαι στην έφοδο των αστυνομικών δυνάμεων, να αποφεύγεις να πάρεις πάνω στις πλάτες σου ευθύνες και πράγματα που σου αναλογούν. Αυτός είσαι. Ο αγανακτισμένος ετοιμοπόλεμος ροπαλοφόρος που μάχεται τον πρόσφυγα από την εμπόλεμη Συρία, ο ίδιος που τον έχεις ανασφάλιστο βοσκό -στα διακόσια πραγματικά, αλλά χίλια δηλωμένα για την εξισωτική- πρόβατά σου, είσαι εσύ που τον φορτώνεις από τον κήπο το πρωί για να σου δουλέψει για είκοσι euro από ήλιο σε ήλιο. Και μετά σφυρίζεις αδιάφορα κρατώντας ένα μεγάλο κομπολόι στο χέρι και πίνοντας ρακές στο καφενείο. Κερνάς κιόλας -εκτός από το φαρμάκι που στάζεις και- καμιά ρακή. Έτσι, για ξεκάρφωμα.

Ναι, φίλε μου. Τα εγκλήματα πολέμου στη Συρία ελάχιστα διαφέρουν από τη δική σου τακτική. Τις ίδιες απόψεις έχουν κι οι διώκτες των άτυχων προσφύγων. Αυτών που τα χρήματα θα αγαπήσεις σύντομα γιατί θα τους παίρνεις πέντε euro για να φορτίσουν το κινητό τους από το πολύπριζο που έχεις βάλει στην αυλή σου. Θα τους νοικιάσεις το κοτέτσι σου στο χωριό, άντε και το υπόγειο στην πόλη. Μια χαρά. Σίγουρο και εξασφαλισμένο εισόδημα.!! Διαφορετικός ο αριθμητής  της επιλεκτικής ανοχής σου, αλλά κοινός ο παρονομαστής της μισαλλοδοξίας σου και  του απόλυτου εγκλήματος τελικά. Καλό Μήνα..!!