Θα ήθελα να ήμουν κι εγώ ένα κομμάτι της καρδιάς σου !
ένα μικρό κομματάκι από την αγάπη σου για τον άνθρωπο,
τότε που αψήφησες την απάνθρωπη θηριωδία των ναζί ,
που έγινες άγγελος οδηγός και προστάτης μικρών παιδιών.
Ναι, τα λουλούδια της καρδιάς μας για την Ιρένα Σλέντερ ,
την ατρόμητη γυναίκα από την Πολωνία, που ξεπέρασε τα γήινα,
που η ζωή της παραμερίστηκε … κι έγινε ασπίδα για τα Εβραιόπουλα΄
τα καταδικασμένα στα γκέτο της ντροπής για την ανθρωπότητα.
Και ρωτώ ,με ποιες λέξεις … Πώς να σε ζωγραφίσω …πες μου Ιρένα ,
μίλησε μου… μήπως με επαίνους και δόξα και βραβεία …πώς…
Ποια χρώματα μπορούν να φτιάξουν τα ουράνια και τα υπερκόσμια…
Ποιος χρωστήρας έχει τη δύναμη των δακρύων, πες μου !
Ναι, μόνο τα μάτια των παιδιών μπορούν να καταγράψουν το ηρωικό,
αυτό το τόλμημα ,αυτή τη θυσία, την πάλη με τον ίδιο το θάνατο,
εκεί ,στην έξοδο του γκέτο, στην αγωνία, στον έλεγχο, στον τρόμο…
με την τόλμη της Ιρένας να πρωτοπορεί… ναι, προς τη ζωή και την ελευθερία.
Και δε σου το κρύβω Ιρένα, ήθελα να ήμουν κι εγώ ένα κομματάκι της καρδιάς σου,
ένα πολύ μικρό κομματάκι ,έστω ένα δάκρυ σου για τα χιλιάδες Εβραιόπουλα,
για να ξεπλύνω τη δική μας την απάθεια και αδιαφορία και κυνικότητα,
έστω ,για να το κάνω ελπίδα και αγάπη και σκοπό για τον πάσχοντα άνθρωπο.
Ένα μικρό κομματάκι της καρδιάς σου ήθελα να ήμουν, τότε… και τώρα…
Ναι, κι ας με βασάνιζαν… όπως οι υπάνθρωποι σε βασάνισαν …και δε μίλησες…
γιατί η καρδιά σου μιλούσε με τα παιδάκια που ελευθέρωσες…
δυόμισι χιλιάδες ψυχούλες, ματάκια λαμπερά ,χαμόγελα, ευγνωμοσύνη !
Αφιέρωμα : Στην Ιρένα Σλέντερ από την Πολωνία, μια αφανής ηρωίδα, η οποία κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, έσωσε με το έργο της 2500 Εβραιόπουλα.
Και έλεγε : Κάθε παιδί που σώθηκε με τη βοήθειά μου αποτελεί δικαίωση της ύπαρξής μου στη γή και όχι έναν τίτλο δόξας. (Every child saved with my help is the justification of my existence on this Earth, and not a title to glory). (Ιρένα Σέντλερ)
