Οι καλοί τρόποι είναι τόσο σημαντικοί. Μάλιστα, εδώ και εκατονταετίες, λέγεται ότι δεν κοστίζουν και τίποτα.
Λοιπόν, τα πράγματα έχουν αρχίσει και αλλάζουν.
Ίσως να έχετε ακούσει για εκείνο το café στη νοτιοανατολική Ισπανία. Εκεί, οι καλοί τρόποι σας εξοικονομούν χρήματα. Η έλλειψη τους, σας κοστίζει. Αν ακολουθήσετε τους κανόνες του μαγαζιού και ζητήσετε τον καφέ σας με ένα χαμόγελο και μια ‘καλημέρα’, και μετά πείτε κι ένα ‘ευχαριστώ’, τότε πληρώνετε μόνο €1.30. Αν μουγκρίσετε τη παραγγελία, χωρίς ‘καλημέρες’ και ‘κουραφέξαλα’, ή απλώς χτυπήσετε τα δάκτυλα, τότε θα σας κοστίσει €5. Αν αρχίσετε τις απαιτήσεις για κρουασάν χωρίς γλουτένη, με γκρίνια ή χωρίς χαμόγελο και ‘καλημέρα’, τότε να υπολογίζετε από €1000 και πάνω.
Η απόφαση είναι δική σας.
Ο Kevin Maher των Times, συμφωνεί απολύτως με την τακτική του Ισπανικού café, και παρουσιάζει ένα συνηθισμένο πρόβλημα, στους Βρετανικούς δημόσιους χώρους, το οποίο θα ήθελε να αντιμετωπίσει αναλόγως.
Πρόκειται για την ‘ξεπερασμένη’ συνήθεια του να κρατάς την πόρτα για να περάσει κάποιος. Ή, έστω, για να την κρατήσει κι εκείνος με τη σειρά του, για να μη την φάει στα μούτρα. Δεν το επιβάλλει κανείς, παρά μόνο η κοινή λογική και οι καλοί τρόποι. Το πρόβλημα για το Βρετανό δημοσιογράφο, και για μένα ομολογουμένως, είναι ότι τη κρατάς τη πόρτα, αλλά η πλειοψηφία περνά χωρίς ‘ευχαριστώ’, ή ακόμα και χωρίς οπτική επαφή. Κάτι που κάνει τον Kevin Maher, κι εμένα όταν κάνω τη καλή την πράξη, να αισθανόμαστε σαν να είμαστε πορτιέρηδες εν ώρα υπηρεσίας.
Ο Βρετανός δημοσιογράφος ανακοινώνει σε όλους όσους απολαμβάνουν τους καλούς του τρόπους, ότι όπως και το Ισπανικό café, θα αρχίσει κι εκείνος να χρεώνει τους αγενείς.
Και ρίχνει την ιδέα της φορολογίας των άσχημων τρόπων.
Παίρνεις την σειρά κάποιου? Τρως με το στόμα ανοικτό? Απαντάς το τηλέφωνο στο σινεμά? Άμεση φορολόγηση μέσω κινητού. Ή με τον νέο εύκολο, και γρήγορο τρόπο, τις ‘ανέπαφες συναλλαγές’ ή αλλιώς, contactless payments.
Καλά, πως δεν το σκέφτηκε αυτό η Ελληνική κυβέρνηση?
Φορολογία κακών τρόπων? Σύριζα θα κουρευόταν το χρέος, και από μόνο του.
Μια εβδομάδα μόνο φορολογίας του παγκοσμίου φαινομένου που ονομάζεται ‘παίρνοντας τη σειρά του μπροστινού μου’, το οποίο ευδοκιμεί και στην Ελλάδα, θα ισοδυναμούσε με ολόκληρο το ΕΝΦΙΑ του 2016.
Και επειδή όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο, θα έπρεπε και οι πολιτικοί να αρχίσουν να προσέχουν λιγάκι, και να φορολογούνται αδρά.
Σου ανοίγει τη πόρτα της εξουσίας ο πολίτης, όταν σε ψηφίζει, κι εσύ του παίρνεις και τα εσώρουχα?
Άμεση φορολογία.
Δεν είναι ‘chic’….
