Το μοντέλο της «εσωτερικής υποτίμησης» οι δανειστές και οι εγχώριοι απολογητές των μνημονιακών πολιτικών συ­μπληρώνουν με την αναγκαιότητα των «μεταρρυθμίσεων». Επειδή έχει γίνει μια συντονισμένη επιχείρηση από το κέ­ντρο προπαγάνδας της Τριαρχίας να χάσουν οι λέξεις τη ση­μασία τους, με στόχο τη σύγχυση και τελικά την εξαπάτηση του ελληνικού λαού, είναι χρήσιμο να δώσουμε το πραγμα­τικό περιεχόμενο των λεγάμενων μνημονιακών «μεταρρυθ­μίσεων».

«Μεταρρυθμίσεις» είναι:

• Η ληστεία των μισθών.
• Η κλοπή των συντάξεων.
• Η φορολογική επιδρομή στα εισοδήματα και την περι­ουσία των πολιτών.
• Οι απολύσεις στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα.
• Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
• Η χρεοκοπία των ασφαλιστικών Ταμείων.
• Το κλείσιμο και η συρρίκνωση των νοσοκομείων, οι λει­τουργικές  δαπάνες των οποίων από 2,93 δισ. ευρώ το 2010 μειώθηκαν σε 1,62 δισ. το 2014.
• Η υποβάθμιση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
• Οι ιδιωτικοποιήσεις, το ξεπούλημα δηλαδή, έναντι «πι­νακίου φακής» και μόνο για εισπρακτικούς λόγους, των Δημοσίων Επιχειρήσεων (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΔΕΓΊΑ, ΔΕΣΦΑ κ.λπ.), των υποδομών της χώρας (ΟΣΕ, λιμάνια, αεροδρόμια, οδικοί άξονες), της αμυντικής βιομηχανί­ας και του ορυκτού πλούτου.

Κοινωνικός αυτοματισμός

Όλες οι «μεταρρυθμίσεις» επιβάλλονται στην ελληνική κοινωνία με την επίκληση του κοινού συμφέροντος και την ενεργοποίηση του «κοινωνικού αυτοματισμού», δηλαδή τη σύγκρουση της μιας κοινωνικής ομάδας εναντίον μιας άλ­λης. Στην αρχή, όταν οι αγρότες έκλειναν τους δρόμους, ήρθαν σε σύγκρουση με τους φορτηγατζήδες, που δεν μπο­ρούσαν να δουλέψουν. Όταν ήρθε η σειρά των φορτηγα­τζήδων να απεργήσουν, συγκρούστηκαν με τους εμπόρους, που τους κατηγορούσαν ότι δεν είχαν εμπόρευμα να που­λήσουν.

Η απεργία των ναυτικών της ακτοπλοΐας τους έφε­ρε σε σύγκρουση με τους αγρότες της Κρήτης αλλά και τους επιχειρηματίες του τουρισμού. Όταν απεργούσαν οι φαρ­μακοποιοί, ήρθαν σε σύγκρουση με τους ασφαλισμένους που ταλαιπωρούνται για να βρουν τα φάρμακά τους. Όταν μειώνονται οι συντάξεις, ο προπαγανδιστικός μηχανισμός δείχνει τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, τις συντάξεις «μαϊμού» ή τα επιδόματα τυφλότητας, φαινόμενα υπαρκτά αλ­λά δευτερεύουσας οικονομικής σημασίας σε σχέση με το «κούρεμα» των αποθεματικών των Ταμείων και την αλμα­τώδη αύξηση της ανεργίας.

Όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι διαμαρτύρονται για τη μείωση των αποδοχών τους, θεωρούνται προνομιούχοι σε σχέση με τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα και αυτοί με τη σειρά τους προνομιούχοι σε σχέση με τους ανέργους. Όλοι εναντίον όλων, προκειμένου να διασπαστεί η ελληνική κοινωνία σε αλληλοαντιμαχόμενες ομάδες και έτσι οι δανειστές να επιβάλουν με ευκολία τις απορρυθμίσεις που εξυπηρετούν τα οικο­νομικά συμφέροντα τους.

Τα μέτρα που πάρθηκαν για το καλό μας

Για να μην ξεχνιόμαστε θυμίζουμε μερικές μόνο από τις δέσμες μέτρων που ελήφθησαν τα πεντέμισι τελευταία χρό­νια και ονομάστηκαν «μεταρρυθμίσεις».

Πριν από την υπογραφή της πρώτης Δανειακής Σύμβασης-Μνημονίου, στις 3 Μαρτίου 2010, η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου ανακοίνωσε:

• Μείωση 30% στα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και στο επίδομα ανεργίας.
• Μείωση 12% σ’ όλα τα επιδόματα του Δημοσίου.
• Μείωση 7% στις αποδοχές υπαλλήλων ΔΕΚΟ, ΟΤΑ, ΝΠΙΔ.
• Αύξηση ΦΠΑ από 4,5% σε 5%, από 9% σε 10% και από 19% σε 21%.

- Αύξηση 15% στον ειδικό φόρο της βενζίνης.

• Επιβολή επιπλέον 10% έως 30% στους φόρους εισαγω­γής επί της αξίας των αυτοκινήτων.
• Επαναφορά τεκμηρίου διαβίωσης (είχε καταργηθεί το Σεπτέμβριο 2003) για όλα τα αυτοκίνητα.
• Επέκταση του τεκμηρίου διαβίωσης για όλα ανεξαρτή­τως τα ακίνητα.

Μετά την υπογραφή της πρώτης Δανειακής Σύμβασης- Μνημονίου, στις 2 Μάίου 2010, ο Γιώργος Παπανδρέου ανα­κοίνωσε:

• Αντικατάσταση του 13ου και του 14ου μισθού των δημο­σίων υπαλλήλων με επίδομα 500 ευρώ. Σε όσους έχουν μισθό πάνω από 3.000 ευρώ δεν θα δίνεται επίδομα.
• Αντικατάσταση της 13ης και της 14ης σύνταξης με επί­δομα 800 ευρώ για συντάξεις έως 2.500 ευρώ.
• Περαιτέρω περικοπή 8% στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων και 3% των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ.

-Αύξηση του ΦΠΑ από 4,5% σε 6,5% (από 1-1-11), από 10% σε 11% και στη συνέχεια (από 1-1-11) σε 13% και από 21% σε 23%.

• Αύξηση 10% στον ειδικό φόρο κατανάλωσης σε καύσι­μα, τσιγάρα και ποτά.
• Πρόσθετη αύξηση 10% στο φόρο εισαγωγής των αυτο­κινήτων.
• Αλλαγές στα εργασιακά με αύξηση του ορίου απολύ­σεων και μείωση κατώτατου μισθού.
• Αλλαγές στο ασφαλιστικό με αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών στο δημόσιο τομέα.

Κι άλλα μέτρα για το καλό μας

Στις 9 Δεκεμβρίου 2010 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατέθε­σε στη Βουλή πολυνομοσχέδιο, που ψηφίστηκε στις 15 Δεκεμ­βρίου, για τα εργασιακά και τις ΔΕΚΟ, το οποίο προέβλεπε:

• Υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών.
• Θέσπιση δοκιμαστικής περιόδου εργασίας, διάρκειας 12 μηνών, κατά τη διάρκεια της οποίας η σύμβαση μπο­ρεί να καταγγελθεί χωρίς προειδοποίηση και χωρίς αποζημίωση.
• Περαιτέρω μείωση 10% στις μεικτές αποδοχές, που ξε­περνούν τα 1.800 ευρώ, των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ.

Στις 29 Ιουνίου 2011, με υπουργό Οικονομικών της κυ­βέρνησης του ΠΑΣΟΚ τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ψηφίζεται από τη Βουλή το «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015», που περιλαμβάνει:

• Αλλαγή της φορολογικής κλίμακας, που επιβαρύνει όσους έχουν ετήσιο εισόδημα πάνω από 8.000 ευρώ.
• Έκτακτη εισφορά για όσους έχουν ετήσιο εισόδημα πά­νω από 12.000 ευρώ.
• Μετάβαση σε ανώτερη κλίμακα ΦΠΑ προϊόντων και υπηρεσιών εστίασης.
• Επιβολή κλιμακωτής αντικειμενικής δαπάνης κατοι­κίας.
• Επιβολή ετήσιου τέλους για ελεύθερους επαγγελματίες και επιτηδευματίες.
• Επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης 2% για την κα­ταπολέμηση της ανεργίας.
• Αύξηση του ποσοστού παρακράτησης ΑΑΦΚΑ σε όλες I τις συντάξεις άνω των 1.450 ευρώ, από 4-10%, που ίσχυε τότε, σε 6-14%.
• Θεσπίζεται το μέτρο της εργασιακής εφεδρείας σε ορ­γανισμούς που καταργούνται.
• Όσοι προσλαμβάνονται χωρίς επαγγελματική εμπειρία θα αμείβονται με μισθό κατά 20% χαμηλότερο από αυ­τόν της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης.
• Η διάρκεια των συμβάσεων ορισμένου χρόνου επεκτείνεται από 2 σε 3 χρόνια.

Το χαράτσι μσω ΔΕΗ

Το Σεπτέμβριο του 2011 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ανα­κοινώνει νέα μέτρα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται:

• Νέος έκτακτος φόρος στις κατοικίες (χαράτσι), που θα καταβάλλεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.
• Διεύρυνση του μέτρου της εργασιακής εφεδρείας και σε οργανισμούς που δεν καταργούνται.
• Μείωση του αφορολόγητου ορίου από τις 8.000 στις 5.000 ευρώ.
• Νέες περικοπές συντάξεων, μισθών και εφάπαξ στο δη­μόσιο τομέα.
• Άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων.

Η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, που στηρίζεται από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ, υπογράφει τη δεύτερη Δανειακή Σύμβαση-Μνημόνιο. Στις 10 Φεβρουάριου 2012 εγκρίνει τα μέτρα που συνοδεύουν το νέο Μνημόνιο και πε­ριλαμβάνουν:

• Μείωση κατά 22% του κατώτατου μισθού από 751 σε 586 ευρώ και κατά 32% στους νεοεισερχόμενους μέχρι 25 ετών.
• Κατάργηση000 θέσεων εργασίας στο Δημόσιο μέ­χρι το 2015, εκ των οποίων 15.000 μέσα στο 2012.
• Ατομικές ή επιχειρησιακές συμβάσεις αντί για κλαδι­κές. Άρση μονιμότητας σε ΔΕΚΟ.
• Περικοπές συντάξεων, επιδομάτων, δαπανών υγείας, αμυντικών δαπανών.
• Κατάργηση των Οργανισμών Εργατικής Κατοικίας και \ Εργατικής  Εστίας.
• Αύξηση των εισιτηρίων στις αστικές συγκοινωνίες και I τον ΟΣΕ κατά 25%.
• Πλήρες άνοιγμα 20 κλειστών επαγγελμάτων.

Συγκυβέρνηση Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ

Στις 7 Νοεμβρίου 2012 η κυβέρνηση του Αντώνη Σα­μαρά, που στηρίζεται από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, ψηφί­ζει στη Βουλή πολυνομοσχέδιο 216 σελίδων, σ’ ένα άρ­θρο, για να αποφευχθούν διαρροές βουλευτών, που περι­λαμβάνει:

• Κατάργηση δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδό­ματος αδείας για δημοσίους υπαλλήλους και συντα­ξιούχους.
• Νέα μείωση στις συντάξεις από 5% έως 15% για όσους παίρνουν πάνω από 1.000 ευρώ.
• Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κατά δυο έτη από 1-1-2013.
• Μείωση στο εφάπαξ έως 83%.
• Κατάργηση της καθολικότητας της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
• Μείωση του χρόνου προειδοποίησης απόλυσης από 6 σε 4 μήνες.
• Περικοπές στα ειδικά μισθολόγια.
• Ένταξη στο ενιαίο μισθολόγιο των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ.
• Εφαρμογή διαθεσιμότητας ενός έτους, με μειωμένο μι­σθό, σε μόνιμους υπαλλήλους του Δημοσίου οι θέσεις των οποίων καταργούνται.
• Κατάργηση των οικογενειακών επιδομάτων και η αντι­κατάστασή τους από επίδομα τέκνων.
• Αντίτιμο 25 ευρώ για εισαγωγή στα νοσοκομεία.
• Αύξηση φόρου στο υγραέριο κίνησης κατά 23 λεπτά.
• Εισαγωγή έκτακτης εισφοράς στα φωτοβολταϊκά.

Όλα αυτά αποτελούν τμήμα μόνο των «μεταρρυθμίσεων» του πρώτου και δεύτερου μνημονίου, που οι δανειστές απαίτησαν και οι εγχώριες δωσιλογικές κυ­βερνήσεις εφάρμοσαν στην ελληνική κοινωνία. Πρόκειται εί­τε για μέτρα που έχουν εισπρακτικό χαρακτήρα και οδήγη­σαν σε ύφεση 25% την οικονομία είτε για μέτρα απορρύθ­μισης των εργασιακών σχέσεων που οδήγησαν την επίσημη ανεργία στο 26%.

Από τις «μεταρρυθμίσεις», αυτές που ενδιαφέρουν, στην παρούσα φάση, τους δανειστές και ιδιαίτερα τους Γερμα­νούς είναι οι ιδιωτικοποιήσεις. Η πώληση της ΔΕΗ σε κομ­μάτια (μικρή ΔΕΗ, ΑΔΜΗΕ, ΛΑΓΗΕ), τα περιφερειακά αε­ροδρόμια, ο σιδηρόδρομος, τα λιμάνια, οι εθνικές οδοί και οι φυσικοί πόροι της χώρας είναι το νέο μεγάλο έπαθλο των επικυρίαρχων δανειστών. Έχοντας δέσει τη χώρα με τα δε­σμό του χρέους, επιδιώκουν τον απόλυτο έλεγχο των φυσι­κών μονοπωλίων και των υποδομών της για να τη μετατρέ­ψουν σε αποικία, η οποία δε θα μπορέσει ποτέ να αποκαταστήσει την εθνική κυριαρχία της. Στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων αναφερόμαστε αναλυτικά στο Κεφάλαιο 11.4.

Πιστοληπτική γραμμή στήριξης

Το φθινόπωρο του 2014 και ενώ οι μνημονιακές «μεταρ­ρυθμίσεις» έχουν φτάσει σε πλήρες αδιέξοδο, η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου παρουσιάζει στον ελλη­νικό λαό ένα νέο αφήγημα. Πρόκειται για σενάριο επιστη­μονικής φαντασίας ενόψει της προεδρικής εκλογής και των πιθανών βουλευτικών εκλογών που θα ακολουθήσουν.

Το αφήγημα της τότε κυβέρνησης προέβλεπε συμφωνία με τους δανειστές για να εξασφαλιστεί ένα προσωρινό σω­σίβιο, που άκουγε στο όνομα «Πιστοληπτική γραμμή στή­ριξης αυξημένης εποπτείας». Η Ελλάδα δε θα έπαιρνε τις τελευταίες δόσεις της δεύτερης Δανειακής Σύμβασης, 1,8 δισ. από τον EFSF και 16 δισ. από το ΔΝΤ, και θα έβγαινε στις αγορές να δανειστεί, προκειμένου να αποπληρώνει τα τοκοχρεολύσια των παλιότερων δανείων.

Αν οι αγορές δεν προσέφεραν τα απαραίτητα κεφάλαια ή τα προσέφεραν με πολύ υψηλά επιτόκια, τότε η χώρα θα μπορούσε να ξαναδανειστεί, τα υπόλοιπα χρήματα της δεύτερης Δανειακής Σύμ­βασης, από το μηχανισμό στήριξης ESM (πρόγραμμα ECCL), που διαδέχτηκε τον EFSF, με όρους-«μεταρρυθμίσεις» ανά­λογους αυτών του Μνημονίου. Ήδη είχαν γίνει ορισμένες μικρές προπαρασκευαστικές κινήσεις ώστε το σενάριο να φαντάζει αληθοφανές.

Τον Ιούλιο του 2014 εκδόθηκε ένα τριετές ομόλογο αξίας 1,5 δισ. με επιτόκιο 3,37%. Το Σε­πτέμβριο του 2014 η κυβέρνηση εξέδωσε ένα πενταετές ομό­λογο αξίας 1,6 δισ. με επιτόκιο 4,75% και ένα μικρό μόλις 589 εκατ. τριετές με επιτόκιο 3,37%. Τα δυο τελευταία ήταν ανταλλαγή με έντοκα γραμμάτια (ΕΓΕΔ). Πέρα από το υψηλότερο επιτόκιο, σε σχέση με αυτό των δανείων του EFSF, και οι τρεις εκδόσεις ήταν προσυμφωνημένες με τους δανει­στές και δεν μπορούν να θεωρηθούν ως έκφραση «εμπιστο­σύνης» των αγορών.

Παρουσιάζοντας το αφήγημά της η μνημονιακή κυβέρ­νηση Σαμαρά - Βενιζέλου διακήρυσσε ότι η Ελλάδα γίνεται πάλι μια «κανονική-φυσιολογική» χώρα που θα μπορεί να δανείζεται από τις διεθνείς χρηματαγορές, όπως γινόταν μέ­χρι το Μάιο του 2010... και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε! Δεν έλεγαν βέβαια στους πολίτες ότι ο έλεγχος των δανειστών θα εξακολουθούσε μέχρις ότου η χώρα αποπληρώσει το 75% των δανείων που έχει λάβει και ότι στην εξάρτηση του μη­χανισμού στήριξης των Δανειακών Συμβάσεων θα προσετίθετο και η «φυσιολογική» εξάρτηση από τις αδυσώπητες χρηματαγορές.

Τελικά το σχέδιο κατέρρευσε από την πρώτη στιγμή. Η μνημονιακή συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου δεν άντεχε, πολιτικά, να ολοκληρώσει την 5η αξιολόγηση και τα νέα μέ­τρα που θα έπρεπε να λάβει ενόψει των εκλογών. Έτσι πή­ρε μια δίμηνη παράταση του μνημονικού προγράμματος, μέχρι 28 Φεβρουάριου 2015, και έφερε νωρίτερα την προε­δρική εκλογή επιταχύνοντας τις αναπόφευκτες εξελίξεις.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που ανέλαβε τις τύχες της άμοιρης χώρας από τις 26 Ιανουαρίου 2015, δεν μπόρεσε να περάσει σχεδόν καμμιά από τις εξαγγελίες της. Μετά από ένα πόλεμο εντυπώσεων παρέδωσε στους δανειστές και γη και ύδωρ και οδήγησε τον Ελληνικό λαό στην πλήρη υποταγή του 3^ου Μνημονίου.

Πηγή: «Grexit», Νίκος Ιγγλέσης

εκδόσεις Λιβάνη