Της Βλασίας Μιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Η Μπουγάδα είναι όρος προερχόμενος από τη Βενετία (bugada) και σημαίνει το πλύσιμο ρούχων ή τα πλυμένα ρούχα. Κατεξοχήν χαρακτηριστικό της επιμελούς καθαριότητας σ΄ ένα νοικοκυριό, αλλά και βασικό χαρακτηριστικό μίας αμελούς και «βρώμικης» πολιτικής, που στοχεύει στην εξαπάτηση κι εκμετάλλευση ενός λαού προς εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Την «μπουγάδα» με τα αλλοιωμένα στατιστικά στοιχεία, για να μπει η Ελλάδα στην ευρωζώνη ή τα παραπειστικά στοιχεία που παρουσίασε η δωσίλογη κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, οδηγώντας την Ελλάδα στο πρώτο μνημόνιο. Τις αμέτρητες «μπουγάδες βρώμικου» χρήματος (offshores, η φούσκα του χρηματιστηρίου επί Σημίτη κ.ά), με τις οποίες παράνομες συναλλαγές εντάχθηκαν σε νόμιμες οικονομικές δραστηριότητες; Την «μπουγάδα» της ανακεφαλαιοποίησης, με την οποία τα θαλασσοδάνεια υψηλόβαθμων τραπεζικών στελεχών διαγράφηκαν και φορτώθηκαν στις επισφάλειες των ισολογισμών των εμπλεκομένων τραπεζών;
Κι ο λογαριασμός για όλα αυτά τα «πλυντήρια» και τα «ξεπλύματα» έρχεται μονίμως στον λαό, που καλείται να πληρώσει τα ελλείμματα από τα λύματα της διαφθοράς. Και για κάποιους, μέσα στην απελπισία τους, το σχοινί της «μπουγάδας» γίνεται αγχόνη που τους σφίγγει θανάσιμα. Επιπρόσθετα, όταν δεν πετύχει η «μπουγάδα», οι κόκκινες γραμμές γίνονται «ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ», παρέχοντας τη δυνατότητα για ακόμα περισσότερες αυθαιρεσίες.
Από την άλλη, πολλοί επιχειρηματίες κάνουν τη δική τους «μπουγάδα», μεταφέροντας την έδρα της επιχείρησής τους σε άλλες χώρες ή μετέρχονται άλλων μέσων, προκειμένου να παρουσιάσουν έναν χαμηλότερο τζίρο κι έτσι να γλυτώσουν από τους υπερβολικούς φόρους και τις αυξημένες εισφορές. Ο μεθοδευμένος στραγγαλισμός της ελληνικής επιχειρηματικής δράσης, προς όφελος των πολυεθνικών, έχει καταστήσει την ελληνική οικονομία μη ανταγωνιστική κι ως εκ τούτου θανάσιμα ασθενική.
Τα ελληνόπουλα διδάσκονται εγκαίρως την αρετή της καλής μπουγάδας. Στο βιβλίο γλώσσας Δ' Δημοτικού, τεύχος β', σελίδα 52, μαθαίνουν για την μπουγάδα του Αϊ-Βασίλη: «Μετά από λίγο βγαίνει στην αυλή, ν' απλώσει την μπουγάδα του. Πρώτα κρεμάει τις κάλτσες του, ύστερα τη φανέλα του, το μακρύ του σώβρακο, το σκούφο του, το πουκάμισο και τελευταία το σακάκι και το παντελόνι του». Μ΄ αυτές τις ευτελείς φράσεις και τις χυδαιότητες αναφέρονται τα σχολικά μας βιβλία στον ασκητικότατο και φιλάνθρωπο άγιο της Εκκλησίας μας. Η εικόνα του μεγίστου φωστήρα της οικουμένης αφανίζεται και τη θέση της λαμβάνει ο ευτραφής, ροδομάγουλος σαντακλάους. Επομένως, όταν οι υπεύθυνοι των εκπαιδευτικών προγραμμάτων προβάλλουν τα καταναλωτικά πρότυπα της νεοταξικής προπαγάνδας, μη σεβόμενοι ούτε ιερό ούτε όσιο, πώς περιμένουμε οι σχεδιασμοί των κυβερνώντων να σέβονται τον έλληνα βιοπαλαιστή;
Δυστυχώς, αν οι ίδιοι οι πολίτες δεν αντιδράσουν σ΄ αυτή τη νοσηρή κατάσταση, απαιτώντας να αποδοθούν ποινικές ευθύνες για τα σκάνδαλα, τις απάτες, τις μίζες, που συνέβαλαν στη χρεοσυσσώρευση και τον οικονομικό μαρασμό της χώρας μας, τότε όλες αυτές οι «μπουγάδες», που δεν έχουν ίχνος παστρικότητας, θα συμβάλλουν στο ξεπάστρεμα των μισθωτών, των αγροτών, των επιχειρηματιών και κάθε υγιούς παραγωγικής δύναμης της χώρας μας.
Άραγε, η Προκαταρκτική Έκθεση, που παρουσίασε τον περασμένο Ιούνιο η Επιτροπή Αλήθειας Δημόσιου Χρέους στις ελληνικές αρχές και τον ελληνικό λαό, θα αξιοποιηθεί από την παρούσα κυβέρνηση ή θα παραμείνει κι αυτή στον ουτοπικό χώρο των υποσχέσεων, όπως η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, το σχίσιμο των μνημονίων κ.ά. Οι αριστερόστροφες πολιτικές της υψηλής φορολογίας και του μεγάλου δημόσιου κράτους στηριγμένο σε πελατειακή βάση εντείνουν την οικονομική κρίση. Ο λαός έχει αγανακτήσει. Αν οι κυβερνώντες δεν αντιμετωπίσουν με ρεαλισμό τις ανάγκες της αγοράς και των νοικοκυριών, η «πρώτη φορά αριστερά» θα γραφτεί με τόσο μελανά γράμματα στην ιστορία, που ούτε ο Ιορδάνης ποταμός δε θα τους ξεπλένει!
