Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Δεν ξέρω αν το προσέξατε – όπως θα έλεγε κι ο Ντίνος Ηλιόπουλος – αλλά απο τότε που βγήκε Τσίπρας τα μόνα που παράγονται σε αυτή τη χώρα είναι οι φόροι και η πολιτική αστάθεια. Η κίνηση του πρωθυπουργού να ζητήσει απο τον πρόεδρο της Δημοκρατίας τη σύγκληση του Συμβουλίου πολιτικών αρχηγών για το προσφυγικό ως «βιτρίνα» και το ασφαλσιτικό ως περιεχόμενο , είναι ένα ακόμη δείγμα κουτοπονηριάς απο την κυβερνώσα αριστερα των Τσίπρα , Παππά , Φλαμπουράρη και Δραγασάκη.
Ο πολιτικός , ο οποίος στις 18 Σεπτεμβρίου έθετε στους πολίτες ως προεκλογικό δίλημμα το σύνθημα «τελειώστε τους για να μη μας τελειώσουν» τώρα ζητάει απο τα «τελειωμένα» κόμματα της αντιπολίτευσης να τον στηρίξουν για να μην πέσει. Ομως η πρωτοβουλία Τσίπρα ξεπερνά τα όρια εός πονηρού ελιγμού και λαμβάνει διαστάσεις πολιτειακής ανισορροπίας. Στην κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία τα νομοσχέδια ψηφίζονται ή απορρίπτονται απο τη βουλή και όχι απο το Προεδρικό μέγαρο .
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΟ-ΑΝΕΛ έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία 153 εδρών.Αλλωστε ο ίδιος ο Τσίπρας σχημάτισε κυβέρνηση την επόμενη των εκλογών του Σεπτεμβρίου χωρίς πρόθεση συναίνεσης με κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης πλην του πρόθυμου και βολικού Καμμένου (αφού πρώτα είχε εξασφαλίσει για τον εαυτό του το Υπουργείο Αμυνας). Εαν ο πρωθυπουργός θεωρεί οτι με το υπο κατάρρευση νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό θα χάσει τη δεδηλωμένη , οφείλει να συγκαλέσει την κοινοβουλευτική του ομάδα παρουσιάζοντας το νομοσχέδιο και ακούγοντας τις αντιρρήσεις των βουλευτών του. Πιο χρήσιμη θα είναι η συνεδρίαση αυτή απο τη σύνοδο των πολιτικών αρχηγών.
Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο και η ψήφισή του είναι αποκλειστική ευθύνη της συμπολίτευσης. Στη περίπτωση που καταψηφισθεί απο τρεις ή περισσότερους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ , μόνο τότε είναι χρήσιμη η συνάντηση των αρχηγών των κομμάτων και η αναζήτηση πεδίου συναίνεσης για τη χώρα. Ο Τσίπρας θέλει να κυβερνά μόνος του και η αντιπολίτευση να ψηφίζει τα νομοσχέδια που θα απορρίποτυν οι «αριστερο-μνημονιακοί» βουλευτές του. Μάλλον ψάχνει πάλι για κορόιδα κι ελπίζουμε οτι ορισμένοι απο την αντιπολίτευση θα μπορέσουν να δουν πιο μακρυά απο τις προσωπικές τους βλέψεις και δε θα δώσουν άφεση αμαρτιών στον Τσίπρα.Εκτός αν θέλουν να παίξουν το ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου , κατι που δεν τιμά καμμία παράταξη της αντιπολίτευσης.
Το μνημόνιο , το ασφαλιστικό , το προσφυγικό , το Κυπριακό ,το Σκοπιανό και η παιδεία , δεν αναδείχθηκαν ως κρίσιμα εθνικά θέματα τις τελευταίες 60 ημέρες αλλά ο τυχοδιωκτισμός δυστυχώς δεν έχει όρια. Μεχρι πέρσι που ετοιμαζόταν να αναλάβει τη διακυβέρνηση , αρνιόταν οποιαδήποτε συζήτηση με τους πολιτικούς του αντιπάλους.Υπσχόταν σκίσιμο μνημονίων και όλης της Ευρώπης και έβριζε όλους με χαρακτηρισμούς «προδότες» , «Γερμανοτσολιάδες» και «συνεργάτες τοκογλύφων» (και μάλιστα ετοίμαζαν και τις κρεμάλες στο Σύνταγμα). Στο πρώτο επτάμηνο της κυβέρνησης του ήταν και αισθανόταν παντοδύναμος , ούτε που είχε σκεφτεί να κάτσει στο τραπέζι με την αντιπολίτευση. Εως τη στιγμή που ένοιωσε να χάνει το έδαφος κάτω απο τα πόδια του με το ψευτο-δημοψήφισμα του Ιουλίου. Στην προεκλογική περίοδο του Σεπτεμβρίου έκανε και πάλι κωλοτούμπα στη στρατηγική του και εξαπέλυσε άγριες επιθέσεις σε Ν.Δ. , ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ.
Αλλα στην πραγματικότητα για ποιο λόγο ζητάει συναίνεση ο Τσίπρας?Για να μοιράσει το πολιτικό κόστος απο τις νέες μειώσεις συντάξεων , ενώ δεσμευόταν πως δε θα κόψει ούτε ενα ευρώ? Μήπως επειδη διαθέτει την εύθραυστη πλειοψηφία των 153 βουλευτών? Αν είχε απο 160 βουλευτές θα ζητούσε συναίνεση? Εκείνος δεν ήταν που προεκλογικά κράυγαζε το σύνθημα «συγκυβέρνηση μόνο με τους ΑΝΕΛ»?
Το καλοκαίρι στήριξαν ψηφίζοντας το μνημόνιο μια κυβέρνηση που είχε χάσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία χωρίς να ζητήσουν τίποτα , χωρίς να διαπραγματευτούν τίποτα και συνεπώς χωρίς να πάρουν τίποτα. Και μόλις ο Τσίπρας βγήκε απο τα στενά έκανε εκλογές στα εύκολα για να ανανεώσει τη λαική εντολή. Υποθέτω πως τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατάλαβαν έκτοτε οτι τους έπιασαν κορόιδα (δε θέλει και πολύ μυαλό..) Και υποθέτων οτι δε θέτουν υποψηφιότητα για να τους πιάσουν κορόιδα για δεύτερη φορά(πάει πολύ!!)
Το ερώτημα λοιπόν έχει αυτομάτως αλλάξει. Οχι τι ζητεί η κυβέρνηση αλλά τι δίνει για να πάρει αυτό που ζητάει. Το πιθανότερο είναι βεβαίως πως δε θέλει να δώσει τίποτα πέρα αοπο μερικές μεγάλες κουβέντες. Ως εκ τούτου, μάλλον θα μείνει μόνητης να περάσει το ασφαλιστικό που ετοίμασε Κατρούγκαλος και όλα τα υπόλοιπα.
«Καλό κουράγιο λοιπόν», που έλεγε κι ο Ολι Ρεν. Η αντιπολίτευση μπορεί να έπαιξε το ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου το καλοκαίρι για τη σωτηρία της χώρας. Δε θα το επαναλάβει τώρα για τη σωτηρία του Τσίπρα...!!
