Γράφει ο Νίκος Θεωδοράκης
Δημοσιογράφος
http://www.thrapsaniotis.gr
Η βδομάδα που μας πέρασε είχε δύο σημαντικά γεγονότα. Το ένα το ζήσαμε και το «απολαύσαμε» σε όλο του το μεγαλείο, το άλλο ήταν σε εξέλιξη την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές και μια αναφορά χρειάζεται, γιατί όπως δείχνουν τα πράγματα θα το βρούμε μπροστά μας και είναι πολύ σοβαρό. Πρόκειται για την κατάρριψη ενός ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους πάνω από τον εναέριο χώρο της Τουρκίας…
Ας δούμε όμως πρώτα τα όσα συμβαίνουν την περίοδο αυτή στο εσωτερικό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας. Ύστερα από την ήττα στις εκλογές του Γενάρη 2015,που έφεραν τον ανερχόμενο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, ήρθε και η παραίτηση του προέδρου του κόμματος κ. Σαμαρά. Προσωρινά, όπως γνωρίζουμε, ανέλαβε πρόεδρος ο κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης κι ο ίδιος με τη σειρά του, έχασε τις εθνικές εκλογές, του Σεπτεμβρίου.
Ωστόσο οι ίδιοι έκριναν ότι έπρεπε να εκλεγεί ένας νέος πρόεδρος από τη βάση, τα απλά μέλη του κόμματος. Αλλά φαίνεται δεν είναι μαθημένοι σε τέτοιες δημοκρατικές διαδικασίες. Το σύνηθες που γνώριζαν, ως τώρα, ήταν η κληρονομική συνέχεια της αρχηγίας. Το προσπάθησαν και… γελοιοποιήθηκαν καθώς δεν κατάφεραν, ούτε τις κάλπες να στήσουν την προσδιορισμένη μέρα.
Κι έτσι η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή (ΚΕΦΕ) πήρε την ευθύνη να αναβάλει τις εκλογές… Το αστείο είναι ότι σε κάποιαν μικρά απομονωμένα εκλογικά τμήματα δεν πήραν είδηση αυτή, την τόσο σημαντική αλλαγή, με αποτέλεσμα να… κάνουν κανονικά τις εκλογές και να δώσουν παντού την αίσθηση ότι δεν υπάρχει ίχνος σοβαρότητας στο εγχείρημα.
Στο μεταξύ οι τέσσερις υποψήφιοι, που υποτίθεται ότι αγωνίζονται για την ενότητα του πολιτικού τους χώρου, εδώ και περισσότερο από ένα μήνα έχουν ξεκινήσει μια παροιμιώδη προεκλογική περίοδο με βίντεο, προεκλογικές συγκεντρώσεις και επισκέψεις για να πείσουν πως είναι κατάλληλοι γι’ αυτή τη θέση.
Όμως όλα αυτά τα… πολιτισμένα και κάπως… πρωτόγνωρα για τα ελληνικά δεδομένα, έδωσαν ένα τέλος μετά την άδοξη αποτυχία να στηθούν οι κάλπες την περασμένη Κυριακή… Οχυρωμένοι πίσω από την κομματική τους πελατεία που τους προωθούν, εξαπολύουν μύδρους εναντίων όλων, οδηγώντας το αγαπημένο τους κόμμα στη διάλυση.
Φυσικά αν ήμασταν σε μια άλλη περίοδο, πολιτικά ήρεμη, ίσως θα γελάγαμε κι εμείς για την κατάντια ενός κόμματος με ιστορία και με συμμετοχή για πάρα πολλές δεκαετίες στη διαχείριση του τόπου, ασκώντας εξουσία. Αλλά δυστυχώς για μας, η κατάσταση είναι πολύ πιο περίπλοκη, δύσκολη και απαιτεί στοιχειωδώς μια σοβαρή αξιωματική αντιπολίτευση που θα σταθεί εμπόδιο στην ασυδοσία των για δεύτερη φορά «αριστερών» κυβερνητών μας.
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛΛ «παίζει» σε ένα άδειο γήπεδο, κάνοντας ότι χειρότερο μπορούσε να φανταστεί κανείς, αυτά τα έξι χρόνια συνεχών μνημονίων… Έφτασε μάλιστα ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας να δηλώνει στα ΜΜΕ την περασμένη εβδομάδα, ότι αναζητά αξιόπιστους συνομιλητές για τα μεγάλα ζητήματα που σε λίγο θα βρούμε μπροστά μας και μας αφορούν όλους, όπως είναι το Ασφαλιστικό, το Προσφυγικό και η Παιδεία.
Ο καθένας λοιπόν μπορεί να αντιληφθεί ότι αυτό το παραμύθι με τη διαδοχή στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τον μανδύα της δημοκρατίας, πρέπει να πάρει ένα τέλος… Όχι πως περιμένουμε να πάρει μια αξιοπρεπή στάση και να υπερασπιστεί το λαό από τα όσα άδικα υφίσταται, αλλά έλεος… Όλα έχουν ένα μέτρο…
Τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ τα ζήσαμε ως κυβέρνηση, είτε ως μόνα αυτοδύναμα κόμματα εξουσίας, είτε ως συνεργαζόμενα για να μας… σώσουν. Όπως ζούμε και τον ΣΥΡΙΖΑ που τον Γενάρη του 2015 που έταξε ότι θα έφερνε την ελπίδα στους ταλαιπωρημένους Έλληνες και αντί γι’ αυτό είδαν να φέρνει τα χειρότερα που θα μπορούσαν να φανταστούν.
Η πολιτική και οι πολιτικοί στην απόλυτη απαξίωση τους… Όπως έχουμε τονίσει κι άλλη φορά απ’ αυτή τη στήλη, δεν είναι καθόλου τυχαία η συνεχώς αυξανόμενη αποχή και αδιαφορία, από κάλπη σε κάλπη εκλογών. Δεν τους εμπιστεύονται πια και όχι άδικα… Είναι επικίνδυνοι και κάθε μέρα που περνά, μόνος τους στόχος είναι να απεργάζονται όλο και τα χειρότερα σε βάρος του ελληνικού λαού…
