Η βάρβαρη επίθεση στα εργατικά λαϊκά δικαιώματα, που για χάρη της καπιταλιστικής κερδοφορίας συνεχίζει, πιο αδίστακτη από τους προηγούμενους η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι σίγουρο πως με την αυριανή απεργία θα πάρουν μια πρώτη απάντηση.
Μπροστά στην άγρια επίθεση, το ΠΑΜΕ μαζί με άλλους συνεπείς συνδικαλιστές για άλλη μια φορά, έσπασαν την ένοχη αδράνεια των συνδικαλιστικών ηγεσιών, με τα συλλαλητήρια στις 15 και 22 του Οκτώβρη και την απόφαση της αυριανής απεργίας, εδώ και πολύ καιρό. Οι υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν για να μην παραμεριστούν τελείως, αν και στην πράξη υποσκάπτουν την απεργία ‘όπως μπορούν. Η αναγκαιότητα της συγκροτημένης διακριτής παρέμβασης του ταξικού πόλου του εργατικού κινήματος, του ΠΑΜΕ, επιβεβαιώνεται άλλη μια φορά. Αυτό όμως σήμερα δεν αρκεί.
Για να αποκρουστεί η αντιλαϊκή επίθεση, να υπάρξουν κατακτήσεις και αναπλήρωση των απωλειών, είναι επείγουσα ανάγκη να ξεπεραστεί όσο γίνεται πιο γρήγορα η ηττοπάθεια, η απογοήτευση, το παραλυτικό αδιέξοδο που παντοιοτρόπως καλλιεργούν στο λαό, η αστική τάξη με τους υπηρέτες της, που θησαυρίζει από την επίθεση αυτή. Να ΑΝΑΣΥΝΤΑΧΘΕΙ το εργατικό λαϊκό κίνημα. Για όσους χαμογελούν δεν θα θυμίσουμε την Πρωτομαγιά του Σικάγο, το Μάη του 36 κλπ. Σήμερα, δίπλα μας στο Εργοστάσιο της Ανακύκλωσης στο Ηράκλειο οι 42 εργάτες του εδώ και 3 χρόνια δεν επέτρεψαν στην εργοδοσία να εφαρμόσει την Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου για 22% μείωση των μισθών. Να θυμηθούν τα ζόρια που τραβούσαν μέχρι το 2012, απ’ τους αγώνες του λαού, οι κυβερνήσεις, που προσπαθούσαν να περάσουν τα μέτρα.
Ακολούθησε η παραπλανητική επιφανειακή ρητορική του «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», η συστηματική συγκάλυψη των μεγάλων καπιταλιστικών συμφερόντων, της ανταγωνιστικότητας και της μεγάλης κερδοφορίας τους, που κρύβονταν πίσω από αυτά, οι αταξικές μούτζες και τα φασκελώματα και η απατηλή προσδοκία ενός άλλου κυβερνητικού διαχειριστή που θα βρει την τάχατες «χρυσή τομή» ανάμεσα στα κέρδη αυτών, που έχουν μάθει να βαφτίζουν «εθνικό» το συμφέρον της τσέπης τους και στις ανάγκες του χειμαζόμενου λαού. Με την αταξική «αντιμνημονιακή» σημαία οι ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες τράβηξαν χειρόφρενο στους αγώνες παραπέμποντας στην κυβερνητική εναλλαγή, που η αστική τάξη προετοίμαζε.
Σήμερα αυτή η λογική ΧΕΟΚΟΠΗΣΕ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ. Η δήθεν αντιμνημονιακή κυβέρνηση αποδεικνύεται ακόμη πιο σκληρή και αδίστακτη υπηρετώντας και πάλι τους εγχώριου επιχειρηματικούς ομίλους.
Κάτω απ’ αυτή τη ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ δημιουργούνται προϋποθέσεις μεγάλα τμήματα του λαού, τίμιοι και ειλικρινείς συνδικαλιστές να πάρουν διαζύγιο από αυτή την ανυποληψία και τον ξεπεσμό. Να δώσουν με τη συμμετοχή τους νέα ώθηση για να ξεπεραστεί γρήγορα το σοκ και να ξαναμπεί ο οργανωμένος λαός στο προσκήνιο των εξελίξεων.
Αυτή την ελπιδοφόρα προοπτική είδαμε εμείς στο ΠΑΜΕ στην πρωτοβουλία των πρωτοβάθμιων σωματείων της πόλης μας, που οργανώνουν μέρες τώρα την απεργιακή συγκέντρωση στο Δημαρχείο, όταν οι καρεκλοκένταυρες συνδικαλιστικές ηγεσίες του ΕΚ και του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ περίμεναν την ύστατη στιγμή. Κυρίως όμως είδαμε αυτή την ελπιδοφόρα προοπτική στο κοινό πλαίσιο (δημοσιεύτηκε χθες) και παρ’ όλο που δεν ταυτίζεται με το πλαίσιο του ΠΑΜΕ, αποφασίσαμε να την στηρίξουμε ως μια ταξική ενωτική πρωτοβουλία που έχει μεγάλη ανάγκη ο εργαζόμενος λαός μας. Τον ξεμπερδεύει από την διπροσωπία και το παραλυτικό δηλητήριο του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Θεμελιώνει ένα κίνημα που ξέρει, πως αυτά που χάνει ο λαός, τα κερδίζουν οι μονοπωλιακοί όμιλοι και άρα με αυτόν τον αντίπαλο πρέπει να αναμετρηθεί και τους πολιτικούς του εκπροσώπους. Ξεκαθαρίζει, πως πρόκειται για σύγκρουση συμφερόντων κι άρα η δικαίωσή του θα είναι αποτέλεσμα συσχετισμού δύναμης τον οποίο πρέπει να διαμορφώσει συνειδητά.
Το πλαίσιο αυτό βγήκε από τα κάτω. ΟΛΑ τα πρωτοβάθμια σωματεία, που είχαν συνεδριάσει μέχρι την Δευτέρα το υιοθέτησαν. Στις ΓΣ που έγιναν είτε εγκρίθηκε είτε υποστηρίχθηκε σθεναρά από τα κάτω αλλά το προεδρείο αρνήθηκε να κάνει ψηφοφορία. Ψηφίστηκε ή υποστηρίχθηκε από εργαζόμενους και συνδικαλιστές, που ανήκουν στο ΣΥΡΙΖΑ, στη ΝΔ, στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δημιουργήθηκε δηλ. μια πραγματικά ελπιδοφόρα δυναμική που συμβάλει αποφασιστικά στο ξεπέρασμα της παράλυσης, της μοιρολατρίας. Αυτό επιβεβαιώθηκε και στην υποδοχή των κλιμακίων ενημέρωσης στους τόπους δουλειάς.
Κι όμως αυτή την ενωτική ταξική δυναμική έσπευσαν να κατασβήσουν, οι καρεκλοκένταυροι του κυβερνητικού εργοδοτικού συνδικαλισμού του Εργατικού Κέντρου και του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ. Αυτοί που μέχρι χθες έσκιζαν τα ιμάτιά τους για τις χωριστές συγκεντρώσεις, που εξυμνούσαν τις συμμετοχικές διαδικασίες απ’ τα κάτω. Χωρίς καν δικαιολογία αποφάσισαν να κάνουν χωριστή συγκέντρωση. Γιατί; Γιατί «άλλο εσείς κι άλλο εμείς» είπαν ορθά κοφτά στην ΑΔΕΔΥ. Η πλειοψηφία της διοίκησης του ΕΚ (με τη συμβολή στο τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων μέσω των ΚΟΙΝΣΕΠ, τα διαβήματά τους υπέρ των κλινικαρχών, κλπ κλπ) πρόταξε τα οφίτσια και το δικαίωμά της να ποδηγετεί με την φωνή των μεγαλοεργοδοτών τις εργατικές συγκεντρώσεις. Είναι οι ίδιοι που ενώ ενημερώνουν για την απεργία δηλητηριάζουν με το… «είναι τουφεκιά στον αέρα» ή με το «δεν υπάρχουν όμως λεφτά». Τα 10 δις πχ που ανακοίνωσαν προ ημερών 500 επιχειρηματικοί όμιλοι γι’ αυτούς είναι «απαγορευμένος καρπός» για το λαό, που τα δουλεύει.
Στην πραγματικότητα καλούν σε μια συγκέντρωση όχι για να καταγγείλουν τα αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα και τα μνημόνια αλλά για να τα δικαιολογήσουν. Για όποιον έχει αμφιβολία ας διαβάσει την κεντρική ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ. Αναφέρεται στις δήθεν νέες συνθήκες «που οριοθετούνται από τους ακραίους εκβιασμούς και την τρομοκρατία των δανειστών και την αποδοχή από την κυβέρνηση…». Μα αυτή είναι ατόφια η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης για να δικαιολογήσει τα μέτρα που δίνουν με τη σέσουλα στους επιχ. Ομίλους και τσακίζουν το λαό.
Και εις ανώτερα παιδιά. Ομιλητής θα είναι ο Κατρούγκαλος ή κάποιος άλλος;
Μανουσογιάννης Μανούσος
Μέλος της Γραμματείας Ρεθύμνου του ΠΑΜΕ
