Αναφορά στην ζωή μας

Οι χώροι όπου ζούμε αντικατοπτρίζουν την ψυχική μας κατάσταση. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Το καθετί που υπάρχει στο σπίτι έχει το λόγο ύπαρξης του. Σχετίζεται με τις επιλογές και τις πεποιθήσεις μας. Εκφράζει πλευρές της προσωπικότητας και του χαρακτήρα μας και τον εσωτερικό μας κόσμο. Ο ευαίσθητος παρατηρητής μπορεί να εννοήσει πολλά για μας από το σχέδιο της εισόδου, τα κάδρα στους τοίχους, το στιλ των επίπλων ή το πόσο καθαροί είναι οι χώροι μας. Συνήθως, προβαίνουμε σε αλλαγές όταν ο εσωτερικός μας κόσμος μεταβάλλεται.

Η βάσιμη ενέργειά μας πηγάζει από την αληθινή γνώση του ποιοι πραγματικά είμαστε και πού είμαστε θεμελιωμένοι. Η καθημερινή ύπαρξη και πράξη μας εκφράζουν μια επέκταση αυτής της γνώσης. Αυτή η εσωτερική αφύπνιση δημιουργεί έναν κεντρικό πυρήνα αναφοράς στη ζωή μας.

Οι σκέψεις, τα αισθήματα, οι περιστάσεις, οι αισθήσεις είναι σαν τις καιρικές συνθήκες – «εσωτερικές» βέβαια αυτές. Μεταβάλλονται συνεχώς, έρχονται και παρέρχονται, άλλοτε προκαλούν ευχαρίστηση κι άλλοτε δυσαρέσκεια. Ωστόσο, τα πραγματικά θεμέλια της Ύπαρξής μας είναι ακλόνητα, σταθερά, αμετάβλητα και αιώνια.

Αναζήτηση υποκατάστατων

Όταν αγνοούμε τα φυσικά «εσωτερικά» θεμέλια, χτίζουμε ευάλωτα «εξωτερικά» θεμέλια. Δημιουργούμε αντιφάσεις στη ζωή μας, επιζητώντας, στη συνέχεια, έξωθεν δομές προκειμένου να καλύψουμε το εσωτερικό έλλειμμα. Μας λείπει η αρχέγονη ενέργεια και αναζητούμε υποκατάστατα. Εξαρτιόμαστε από άτομα, πράγματα, θεσμούς, και δοξάζουμε ψεύτικους θεούς. Γινόμαστε εύκολη λεία σε καινοφανή πράγματα, ιδέες, στιλ και αντιλήψεις.

Κυνηγάμε την επιτυχία, την κοινωνική καταξίωση, τη γνώση, έχουμε ανάγκη θρησκευτικών ηγετών, επιζητούμε τα ταξίδια, την οικογένεια, την επαγγελματική άνοδο και επιδιώκουμε τον υλικό πλούτο (αυτά είναι απλώς ενδεικτικά). Βιώνουμε διάφορα σενάρια, που παίρνουν τη μορφή προσωπικών δραμάτων και θριάμβων, πλην όμως διψάμε για τη «¨βασική ουσία» που θα οικοδομήσουμε επάνω της το σπίτι μας και μέσα της θα νιώθουμε ασφαλείς.

Όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως προέλευσης (κοινωνικής, επαγγελματικής, ιδεολογικής, οικονομικής, μορφωτικής, φυλετικής, θρησκευτικής κ.τ.λ.) έχουμε πάντα μία μοναδική επιλογή σε σκέψεις ή πράξεις, αυτές που οδηγούν στο διχασμό, στην ενότητα, στο σκοτάδι ή στο φως, στο ψέμα ή στην αλήθεια, στην εναντίωση ή στην αποδοχή, στο μίσος ή στην αγάπη. Η επιλογή είναι δική μας. Το σώμα, η ύλη, από μόνα τους είναι ουδέτερα.

Εμείς επιλέγουμε πώς θα τα χειριστούμε. Στη ζωή βέβαια βιώνουμε τα αποτελέσματα της μιας ή της άλλης επιλογής μας σε προσωπικό ή συλλογικό επίπεδο.

Υπάρχουν φορές που η επιθυμία του «κατέχω» διαστρεβλώνει την έννοια της ιδιοκτησίας – δηλαδή της ψυχικής ή νομικής κατοχής ενός πράγματος. Μπορούμε, για παράδειγμα, να αγοράσουμε και να πουλήσουμε γη σύμφωνα με τις ανάλογες διατάξεις του νόμου.

Σας ρωτώ όμως, είστε πράγματι σε θέση να κατανοήσουμε την τιμή και την αξία έστω και μιας χούφτας χώματος; Επειδή μπορούμε να πάμε στην ύπαιθρο και να το πιάσουμε με τα χέρια μας, σημαίνει πως μας ανήκει; Μπορούμε να έχουμε στην κατοχή μας, να αγοράζουμε και να πουλάμε τα δισεκατομμύρια χρόνια της ύπαρξής του, τους εκατομμύρια μικροοργανισμούς, τη γονιμότητα και το απόθεμα του πλούτου που πρέπει να χαρούν και οι μελλοντικές γενιές;

Η εσωτερική μας ηρεμία

Η δυνατότητα να αποκτούμε πράγματα έχει νομική βάση, δε σημαίνει όμως ότι πρέπει και να το πιστεύουμε. Η ιδιοκτησία είναι μια ψευδαίσθηση. Μπορούμε να έχουμε στην κατοχή μας γη, σπίτια, αυτοκίνητα, έπιπλα, πνευματικά δικαιώματα αλλά βαθιά μέσα μας ξέρουμε ότι απλώς τα φροντίζουμε χωρίς να τα κατέχουμε. Βρίσκονται υπό την προστασία μας.

Μας εξυπηρετούν στην επίτευξη των προσωπικών μας επιδιώξεων και στην εξασφάλιση άνετου βίου. Σε αντάλλαγμα, είμαστε ευγνώμονες για τη δυνατότητα αυτή και τα φροντίζουμε με αγάπη. Αυτό είναι όλο! Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Στην πραγματικότητα, δεν μπορώ να έχω στην κατοχή μου παρά ό,τι μπορώ να δώσω απλόχερα στους άλλους. Η πραγματική κατοχή ποτέ δεν εκπροσωπείται με κάτι υλικό. Η εσωτερική μας ηρεμία δεν αντιγράφεται, δεν αντικαθιστάται ούτε κοστολογείται.

Χώρος είναι η ελληνική λέξη που ορίζει τη φυσική, κοινωνική και ψυχολογική έκταση στην οποία κάποιος ή κάτι υπάρχει και ενεργεί. Ένας χώρος διατηρεί τη ζωτική του ενέργεια όταν τα στοιχεία του συνδέονται αρμονικά και συνεργάζονται ως προς την αναλογία και τον όγκο. Τότε μπορούμε να πούμε ότι η «χωρογραφία» του χώρου αυτού είναι αρμονική.

Προσφορά και πρόσληψη

Το σπίτι είναι ένας ζων οργανισμός, όπως όλοι οι οργανισμοί,. Διατηρείται στο πλαίσιο της δυναμικής του πλανητικού οικοσυστήματος. Στη φύση υπάρχει μια δυναμική ισορροπία προσφοράς και πρόσληψης ανάμεσα στα διάφορα μέρη που, μικρά ή μεγάλα, αλληλεπιδρούν και αλληλανταλλάσσουν.

Η επιβίωση εκάστου μέρους εξαρτάται από την επιβίωση του άλλου. Συνδέονται μεταξύ τους με ιερό δεσμό προσφοράς και πρόσληψης. Ο καρπός λαμβάνει ενέργεια από τη Γη και τον κόσμο. Γίνεται δέντρο που δίνει καρπό. Τα έντομα και τα πουλιά τρέφονται από τον καρπό. Έπειτα, ο καρπός και τα φύλλα πέφτουν και εμπλουτίζουν το έδαφος.

Όταν το δέντρο πεθάνει, αποσυντίθεται, γίνεται και πάλι χώμα απ’ όπου θα φυτρώσουν νέοι βλαστοί που θα μεγαλώσουν. Δεν υπάρχουν απορρίμματα, άρα δεν υπάρχει και ανακολουθία. Όλα είναι χρήσιμα. Κάθε τι έχει νόημα. Έτσι, και στο σπίτι είναι αναγκαίο να ενυπάρχει το σύστημα προσφοράς και πρόσληψης. Λαμβάνει ενέργεια από τον κόσμο και τη Γη σε μορφή φυσικού μαγνητισμού, ακτινοβολίας, φωτός, νερού, γης, θερμότητας, υλικών εφοδίων, πόρων και λοιπών προμηθειών.

Αρμονία με τη φύση

Αν θέλετε να γεμίσετε το σπίτι σας με θετικές δονήσεις προκειμένου να εναρμονιστεί με την πνευματική, κοσμική και γήινη ενέργεια, πρέπει να λάβετε υπόψη σας τα εξής:

• Αφήστε το σπίτι να αναπνέει. Επιλέξτε φυσικά υλικά και κατασκευή που να δίνουν την ευχέρεια στον οργανισμό του να ανταποκρίνεται στο εξωτερικό περιβάλλον και να επιτρέπουν τη φυσική ακτινοβολία και στο μαγνητισμό να εισδύουν στο σπίτι.
• Χρησιμοποιείστε αγνά προϊόντα, υλικά και πράγματα στο σπίτι σας. Αποφεύγετε τη χρήση συνθετικών, πλαστικών και χημικών για τις καθημερινές σας ανάγκες. Η κατασκευή τους απαιτεί αυξημένη κατανάλωση ενέργειας, και τα αντικείμενα αυτά διαταράσσουν την υγεία σας και δεν είναι βιοδιασπώμενα. Η αγνότητα αυξάνει τις δονήσεις στα δωμάτιά σας.
• Δημιουργήστε ένα σπίτι κι έναν τρόπο ζωής σε διαρκή αρμονία με τη φύση και όχι εναντίον της. δηλαδή δημιουργία λιγότερων αποβλήτων, ανακύκλωση και αποτελεσματική χρήση των πόρων. Να προτιμάτε την ποιότητα από την ποσότητα. Να μοιράζεστε, να βελτιώνετε και να αξιολογείτε ό,τι έχετε.
• Ως προς τη διακόσμηση, να προτιμάτε την απλότητα. Να αποφεύγετε τις τεχνολογικές ακρότητες, τη συσσώρευση άχρηστων αντικειμένων και την τυποποίηση του σπιτιού σας. Να το εναρμονίσετε με το στόχο και το νόημα της ζωής σας και να το διακοσμήσετε με τρόπο που θα σας βοηθήσει να βιώσετε την πραγματική ποιότητα της ζωής. Άφησε το να αντικατοπτρίζει την πεμπτουσία της ύπαρξής σας, την αυθεντικότητα, τη φυσικότητα και την εσωτερική αφθονία.
• Διατηρήστε το σπίτι σας σε αρμονία με την ενέργεια, τους ρυθμούς και τις εποχές της φύσης. Να προσαρμόσετε τους χώρους και τον τρόπο ζωής σας έτσι ώστε να ενσωματωθούν σ’ αυτό.
• Σήμερα, ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα στη μη αρμονική κατανομή της ενέργειας στη ζωή μας οφείλεται είτε σε έλλειψη, είτε σε πλεόνασμα. Η ιδανική ποσότητα ενέργειας αυτοπαράγεται όταν δημιουργούμε τις κατάλληλες συνθήκες ή την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Δε χρειάζεται να είστε ειδικοί ή μάγοι για να το επιτύχετε.

            Όταν εναρμονίζεστε με τον πραγματικό σκοπό της ζωής σας, όταν χρησιμοποιείτε ευθείς και απλούς τρόπους προκειμένου να αποκτάτε αυτό που θέλετε, όταν ελευθερώνετε τα δωμάτιά σας από μη αναγκαία αντικείμενα και ρυπογόνα, όταν επιλέγετε αγνά προϊόντα και υλικά, όταν δημιουργείτε τα σπίτια και τον τρόπο ζωής σας ως περιβάλλοντα με διάρκεια και με σεβασμό στους φυσικούς κύκλους προσφοράς και πρόσληψης των οικοσυστημάτων της Γης, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τη διαχείριση της ενέργειας.

Διότι, στην πραγματικότητα, το πρόβλημα δεν είναι η ενέργεια αλλά απώλεια επαφής με τη φυσικότητα, την αγνότητα και τις πνευματικές αρχές που διαφεντεύουν τη ζωή. Εκεί βρίσκεται η ενέργεια. Είτε στην πόλη ζείτε στην εξοχή, αν εφαρμόσετε μερικά βασικά πράγματα, θα βελτιώσετε την ατμόσφαιρα στο σπίτι.

Ρυθμοί φωτός

Οι φυσικοί ανθρώπινοι βιορυθμοί εναρμονίζονται με την ηλιακή ακτινοβολία. Η υπόφυση που κατευθύνει, με τους ενδοκρινείς αδένες, τις σωματικές λειτουργίες ενεργεί σύμφωνα με τους κύκλους της ημέρας – των εποχών, του φωτός – του σκότους. Είναι πολύ σημαντικό για την υγεία και την καλή σας κατάσταση να βιώνετε τις φυσικές αλλαγές από το σκοτάδι στο φως εναρμονίζοντας τη ζωή σας μ’ αυτές.

Είναι αυτονόητο το ότι δεν μπορούμε να ζούμε όπως οι πρόγονοί μας πριν από εκατοντάδες χρόνια. Ούτε μπορούμε να αγνοήσουμε τις ευκολίες που προσφέρει το ηλεκτρικό ρεύμα. Το θέμα είναι να βρούμε την ισορροπία που θα επιτρέψει στο σώμα μας να διατηρηθεί υγιές και να ανταπεξέλθει στο σύγχρονο τρόπο ζωής.

Τεχνητός φωτισμός

Νωρίς το πρωί, το απόγευμα ή το χειμώνα, ο τεχνητός φωτισμός είναι απαραίτητος. Η μετάβαση από το φυσικό φωτισμό στον τεχνητό πρέπει να είναι όσο πιο ομαλή γίνεται. Δεν είναι φυσικό να φωτίζονται υπερβολικά τα δωμάτια όταν έξω είναι σκοτάδι. Είναι σωστότερο να φωτίζονται ορισμένες περιοχές του χώρου. Ακόμα και σε δωμάτια με ημίφως, οι άνθρωποι προτιμούν τα λιγότερο φωτισμένα σημεία. Εκεί, το χειμώνα δημιουργούνται στιγμές οικειότητας, ανθρώπινης ζεστασιάς και ελπίδας.

Για συγκεκριμένες εργασίες όπως είναι το διάβασμα και το μαγείρεμα, να χρησιμοποιείται κατευθυνόμενο φωτισμό. Τα μάτια κουράζονται λιγότερο όταν υπάρχουν τουλάχιστον δύο περιοχές με φως σ’ ένα δωμάτιο. Για να «ανεβάσετε» και να φωτίσετε ένα δωμάτιο, να χρησιμοποιήσετε φωτιστικά που φωτίζουν από κάτω προς τα πάνω, μην ακουμπάτε τα έπιπλα στον τοίχο και τοποθετήστε τα φωτιστικά σώματα, αν είναι δυνατόν, πίσω απ’ αυτά.

Κάποια αντικείμενα και εικόνες μπορούν να φωτιστούν ιδιαίτερα. Είναι προτιμότερο, η κατεύθυνση του φωτός να μην κάνει εντονότερες τις γωνίες ή τις άκρες αλλά να διοχετεύει ή να κατευθύνει τη ζωτική ενέργεια στα δωμάτια. Να θυμάστε ότι το έγχρωμο φως – εξαιτίας της ταχύτητας των δονήσεών του – επιδρά περισσότερο στον άνθρωπο παρά οι χρωματιστές επιφάνειες.

Αν αλλάξετε μόνον το φωτισμό, ένας αποθηκευτικός χώρος ή το μπάνιο μπορούν να μεταμορφωθούν σε «σολάριουμ χρωμάτων» κατάλληλο για θεραπεία και ενδυνάμωση. Με τον τρόπο αυτό, οι αρχαίοι Έλληνες και οι Αιγύπτιοι έκαναν φωτοθεραπεία. Ο Theo Gimbell, ερευνητής χρωμάτων, έχει εργαστεί πολύ πάνω στο θέμα αυτό.

Φωτιστικές πηγές

• Κερί: τα κεριά από αγνό μέλι μέλισσας, φωτίζουν τα δωμάτια κατά τρόπο φυσικό. Είναι ο ιδεώδης τρόπος για να προσαρμοστεί ο ανθρώπινος οργανισμός στις εναλλαγές του φωτός. Η φλόγα τους καθάρει την ατμόσφαιρα και αναβαθμίζει την τέλεια ενεργειακή ποιότητα του δωματίου που μπορεί να μετρηθεί με το μετρητή Bovis – ιδίως, αν τοποθετηθεί σε δεξιόστροφο σταυροδρόμι ή σε περιοχή που δέχεται θετικές δονήσεις.

            Τα κεριά συμβολίζουν τη θεραπεία, την ελπίδα, τη ζεστασιά, την πνευματική αφύπνιση, και είναι ιδανικά για τους χειμερινούς μήνες. Πρέπει να είναι καλά στερεωμένα στο κηροπήγιο και η φλόγα τους να βρίσκεται μακριά από αντικείμενα. Όσα χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας πρέπει να τοποθετούνται με τα κηροπήγιά τους σε πιάτο με νερό για ασφάλεια – ειδικά αν υπάρχουν παιδιά γύρω. Να αποφεύγονται τα συνθετικά κεριά, διότι δίνουν χαμηλή ποιότητα φωτός και αποδυναμώνουν την ενέργεια στο δωμάτιο.

• Λαμπτήρες πυρακτώσεως: Φωτίζουν με θερμό κόκκινο χρώμα (υπέρυθρο) και κίτρινους τόνους από το φάσμα με πολύ μικρά πράσινα και γαλάζια μήκη κύματος. Μοιάζει πολύ με το φως της ημέρας και με τα γαλάζια χρώματα του ουρανού κατά τη διάρκειά της. Αν ωστόσο, το δωμάτιό μας έχει χρώμα μπλε του πάγου, αυτοί οι λαμπτήρες δε θα μπορέσουν να το ζεστάνουν.

            Οι λαμπτήρες πυρακτώσεως εκπέμπουν θερμότητα, γι’ αυτό δεν πρέπει να τοποθετούνται κοντά σε συνθετικές ή χημικές ουσίες, ώστε να αποφεύγεται η ανάπτυξη ρυπογόνων οργανισμών. Πιστεύω ότι είναι ο καλύτερος φωτισμός – όταν εστιάζεται – για μελέτη και επεξεργασία γραπτού υλικού. Επειδή εκπέμπουν περισσότερη θερμότητα παρά φως, θεωρούνται δαπανηροί σε σχέση με τους λαμπτήρες φθορίου και τους λαμπτήρες αλογόνου.

• Λαμπτήρες φθορίου: Το φως που εκπέμπουν έχει περισσότερο μπλε και πράσινους τόνους, ελάχιστους κόκκινους και κίτρινους. Το φως τους θεωρείται ψυχρό. Από μελέτες που έγιναν, αποδείχθηκε ότι το τρεμούλιασμα που κάνουν επηρεάζει τις δονήσεις του εγκεφάλου και σ’ αυτές οφείλεται η δημιουργία άγχους, πονοκεφάλου και η μείωση της όρασης.

            Όταν χρησιμοποιούνται σε εργασιακούς χώρους, οι γυναίκες παρουσιάζουν προβλήματα στον έμμηνο κύκλο τους. Αρχικά, χρησιμοποιούνταν μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις φωτισμού. Λόγω της εξοικονόμησης ενέργειας, τοποθετήθηκαν σε εργασιακούς χώρους, σε δημόσιους και στα σπίτια.

Αν και τελειοποιήθηκαν, το συνεχές τρεμούλιασμα επιταχύνθηκε, ο ενοχλητικός θόρυβος μειώθηκε και οι άνθρωποι προσαρμόστηκαν στις δονητικές διαταραχές και στα μαγνητικά πεδία που παράγει ο φωτισμός φθορίου. Αν και είναι σημαντικά οικονομικότεροι από τους συνηθισμένους λαμπτήρες, καταναλώνουν την ενέργεια του δωματίου και τη μοριακή ισορροπία της ατμόσφαιρας.

• Λαμπτήρες αλογόνου: Δίνουν λευκό δυνατό φως που μοιάζει με το έντονο φως της μέρας. Υπάρχουν σε όλα τα χρώματα του φάσματος. Είναι αποδοτικότεροι ενεργειακά σε σχέση με τους απλούς λαμπτήρες. Εξαιτίας του μετασχηματιστή που χρειάζεται ο λαμπτήρας για να λειτουργήσει, το σύστημα δημιουργεί ηλεκτρομαγνητικά πεδία στο δωμάτιο. Οι σύγχρονες εγκαταστάσεις με τα μεταλλικά καλώδια εκτεθειμένα δημιουργούν πρόσθετη ένταση στο χώρο.
• Το πλήρες φάσμα: Στο φωτισμό έχει σχεδιαστεί για να παράγει όσο το δυνατόν πιο ακριβές φάσμα ημερήσιου φωτός, που κυμαίνεται από υπεριώδες έως υπέρυθρο. Παρ’ όλα αυτά, εκπέμπει περισσότερο υπεριώδη μήκη κύματος. Η βραχυπρόθεσμη έκθεση μπορεί να αποδειχθεί ευεργετική – ιδίως για περιοχές με ελάχιστη ηλιοφάνεια – αλλά η υπερβολική έκθεση θεωρείται επικίνδυνη.

Πηγή: «Το σπίτι της αρμονίας»

Ματίνα Αγιωργίτη

εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ