Το Ίδρυμα για την Ημέρα του Όχι, της Ουάσιγκτον, βρίσκεται στο κέντρο της Βρετανικής δημοσιότητας της τελευταίες ημέρες.
Η είσοδος στην ιστοσελίδα του, χαιρετίζει τον αναγνώστη με ένα απέριττο μήνυμα.
‘Πολλοί γνωρίζουν ότι η Ελλάδα γέννησε την Δημοκρατία, λίγοι όμως γνωρίζουν ότι την έσωσε επίσης… Μέχρι τώρα.’
Παίρνω την ‘τροφή για σκέψη’ του μηνύματος, και προχωράω με περιέργεια. Ψάχνω να δω πως τα κατάφερε μια ομάδα Ελλήνων της Αμερικανικής διασποράς να ευαισθητοποιήσει το διεθνές κοινό, όσον αφορά την προσφορά της Ελλάδας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Έχω έρθει συχνά αντιμέτωπη με την εξής ερώτηση:
‘Αλήθεια, πολέμησε η Ελλάδα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο?’
‘Μα και βέβαια!’ απαντούσα κάποτε, συνεχίζοντας με μια λεπτομερή ιστορική αναφορά. Μετά από ένα- δύο χασμουρητά, συνειδητοποιούσα όμως ότι το ενδιαφέρον δεν είναι τόσο μεγάλο.
‘Μα και βέβαια! Διάβασε Patrick Lee Fermor ή Winston Churchill’, απαντάω πλέον και τους αφήνω στην ησυχία τους.
Το Ίδρυμα της Ημέρας του Όχι είναι ένα μη-κερδοσκοπικό ίδρυμα, το οποίο αποσκοπεί στην πληροφόρηση των Αμερικάνων για τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε η Ελλάδα στην αίσια έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Επίσης, τιμά τους σύγχρονους ήρωες, οι οποίοι παλεύουν σαν Έλληνες, κατά τον Winston Churchill, να διατηρήσουν ή να προωθήσουν την παγκόσμια ελευθερία και δημοκρατία.
Ανάμεσα στα τιμητικά μέλη του προεδρικού συμβουλίου το ιδρύματος, βρίσκονται ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος, της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής, ενώ ανάμεσα στους επώνυμους υποστηρικτές, είναι ο ακτιβιστής Bono των U2, Ο Bill και η Hillary Clinton, καθώς επίσης και ο αντιπρόεδρος των Η.Π.Α., Joe Biden.
Στις ετήσιες τελετές, απονέμονται βραβεία όπως το Βραβείο της Μάχης της Κρήτης, σε γυναίκες που πολέμησαν με θάρρος για τη δημοκρατία και την ελευθερία, και το Βραβείο Μητροπολίτης Χρυσόστομος, προς αναγνώριση δράσης κατά του αντισημιτισμού.
Φέτος, το βραβείο Μητροπολίτης Χρυσόστομος απονεμήθηκε στην πριγκίπισσα Αλίκη, και μητέρα του Φίλιππου, του Δούκα του Εδιμβούργου. Σαράντα έξι χρόνια μετά τον θάνατο της, το Ίδρυμα της Ημέρας του Όχι, τίμησε την γενναιότητα της Αλίκης, η οποία έκρυψε στο σπίτι της μια ολόκληρη οικογένεια Εβραίων κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής στην Αθήνα. Η ζωή της Αλίκης κινδύνεψε συχνά κατά τις συνεχείς έρευνες των Γερμανών στο σπίτι της, το οποίο βρισκόταν ακριβώς απέναντι από τα κεντρικά γραφεία της Γκεστάπο.
Σίγουρα, η Αλίκη δεν είχε στο νου κανένα βραβείο όταν έδινε τη προσωπική της μάχη ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές, αλλά την επιβίωση μιας ακόμα οικογένειας.
Έτσι όπως κάνουν οι ήρωες συνήθως. Άλλος λίγο, άλλος πολύ, όλοι δίνουν ένα κομμάτι από τον εαυτό τους.
Το αν θα καταλάβουν κάποτε οι γύρω, αυτό είναι δικό τους πρόβλημα….
