«Υπάρχουν πράγματα που μια κυβέρνηση της Αριστεράς μπορεί να τα πραγματοποιήσει πιο εύκολα από μια κυβέρνηση της Κεντροδεξιάς». Η φράση αποδίδεται στον Ιταλό βιομήχανο Τζιάνι Ανιέλι.
Η φράση αυτή διατυπώθηκε από τον μεγιστάνα της αυτοκινητοβιομηχανίας , το 1996, όταν δίνοντας ως ισόβιος γερουσιαστής ψήφο εμπιστοσύνης στην κεντροαριστερή κυβέρνηση Νταλέμα, δήλωνε: «Σήμερα στην Ιταλία, μια κυβέρνηση της Αριστεράς είναι η μόνη που μπορεί να εφαρμόσει πολιτικές της Δεξιάς».
Ο Τζιάνι Ανιέλι δεν ζει για να σχολιάσει την κατάσταση στην Ελλάδα του 2015, αλλά και αν ζούσε δεν θα μπορούσε να βρει μια καλύτερη διατύπωση…
Μόλις λίγες μέρες πριν, μιλώντας σε συνάντηση κυβερνητικών στελεχών, ανώτατος κυβερνητικός παράγοντας δήλωνε: «Πρέπει να εφαρμόσουμε κατά γράμμα τη συμφωνία, τηρώντας αυστηρά τις ημερομηνίες. Παράλληλο πρόγραμμα δεν υπάρχει. Απλά λίγες μέρες πριν από κάθε σκληρό νομοσχέδιο, θα πρέπει να φέρνουμε κάποιο επικοινωνιακό μέτρο χωρίς κόστος»…
Έτσι, λίγες μέρες πριν από το νομοσχέδιο, πληροφορείται κανείς ότι καταργείται η Ομάδα Δέλτα, μεθαύριο ότι κάποιος επιχειρηματίας συνελήφθη για οφειλές στο Δημόσιο και πάει λέγοντας.
Την ίδια στιγμή, εκείνα που συντελούνται είναι το ξεπούλημα της χώρας που μετατρέπεται σε «κουφάρι», η ακόμα μεγαλύτερη φτωχοποίηση των πολιτών, αλλά και η κατάργηση της δημοκρατίας που ξεκίνησαν οι «παλιοί» και συνεχίζουν οι θιασώτες του «νέου».
Δεκαετίες ολόκληρες είδαμε σε αυτό τον τόπο τη Νέα Δημοκρατία να ασελγεί πάνω στην έννοια «Δημοκρατία». Είδαμε το ΠΑΣΟΚ, το… «σοσιαλιστικό κίνημα», να ασελγεί να συκοφαντεί, να λερώνει την έννοια του σοσιαλισμού.
Τώρα ήρθε η ώρα της ψευτοαριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ να προσπαθεί να κοντύνει, να αμαυρώσει, να μαγαρίσει την έννοια «Αριστερά» και να την κατατάξει στη συνείδηση των ανθρώπων σαν μια ακόμα συνιστώσα του καθεστώτος της φτώχειας και της εκμετάλλευσης. Τα πράγματα θα ήταν αστεία, ανάξια να ασχοληθεί κανείς με εκείνους που επιδίδονται στην γελοιογραφία της Αριστεράς αν οι συγκεκριμένοι δεν είχαν αναλάβει να φέρουν σε πέρας το κοινωνικό έγκλημα που ξεκίνησαν οι προκάτοχοί τους.
«Ό,τι δεν έγινε σε 40 χρόνια στο ασφαλιστικό, εμείς θα το κάνουμε σε 40 μέρες», έλεγε τις προάλλες ο αρμόδιος υπουργός εξαΰλωσης των συντάξεων. «Ό,τι χαράτσι δεν εισέπραξαν οι άλλοι, θα το εισπράξουμε εμείς» είναι πλέον η απάντηση για τον αιμοσταγή ΕΝΦΙΑ που μεταβαπτίστηκε σε «πατριωτικό» φόρο…
Ό,τι παραμύθι δεν κατάφεραν να ψελλίσουν οι προηγούμενοι για να αποκοιμίσουν την κοινωνία, το έχουν αναλάβει οι σημερινοί μέσω της αναγωγής της ισοπέδωσης σε… «ισοδύναμο». Ό,τι αγριότητα δεν μπορούσε να επιβάλλει το «παλιό» πολιτικό σύστημα (από τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας ,την διάλυση της υγείας της παιδείας,την διάλυση του αγροτικού κόσμου, μέχρι την κατάργηση ακόμα και του επιδόματος πετρελαίου θέρμανσης) έχουν αναλάβει να την σερβίρουν τα «αριστερά» ανδρείκελα της πλουτοκρατίας . Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει στην Ελλάδα και στον κόσμο την πιο βρώμικη δουλειά να την αναλαμβάνουν οι δήθεν «αριστεροί». Αυτοί που πουλούν αριστερή πολιτική για να εξυπηρετήσουν με τον καλύτερο τρόπο την τραπεζοκρατία..
Μόνο που τούτη τη φορά εκείνο που διακυβεύεται είναι η ίδια η ύπαρξη ενός μεγάλου μέρους του λαού.
Μια πραγματική αριστερά παλεύει με κάθε τρόπο ενάντια σε κάθε κατακτητή, και αυτό το έχει αποδείξει, και δεν υπογράφει την παράδοση του λαού στον κατακτητή, όπως υπόγραψε και παράδωσε ο Τσολάκογλου στα φασιστικά καθάρματα το 1941.
Μια πραγματική αριστερά δεν θα δεχόταν να κάθεται δεχόμενη τους κανόνες που της επιβάλει η ΕΕ και η ντόπια άρχουσα τάξη, και μάλιστα σε μια στιγμή που η εξαθλίωση του εργαζόμενου κόσμου δεν έχει τέλος. Ακόμα δε περισσότερο να συνδιαλέγεται σε ένα χώρο με τα φασιστικά καθάρματα και να τους νομιμοποιεί όλους αυτούς με την παρουσία της.
Μια πραγματική αριστερά δεν θα δεχόταν να συνομιλεί με αυτούς που πέταξαν στο καλάθι των αχρήστων όλες της κατακτήσεις των εργαζομένων που καταχτήθηκαν με πολύ αίμα και ανείπωτες θυσίες και να κάθεται χαριεντιζόμενη στα έδρανα του κυνοτροφείου..
Μια πραγματική αριστερά παλεύει μέχρι θανάτου για το δίκαιο του εργαζόμενου , για μια κοινωνία δίκαιη-ελεύθερη-δημοκρατική και δεν κάθεται να συνομιλεί με αυτούς που σκοτώνουν τα παιδιά της και την χαστουκίζουν. Αλήθεια δεν σας κάνει εντύπωση που ο Γιωτόπουλος που έχει κατηγορηθεί ως μέλος της 17η Νοέμβρη χωρίς καμιά απόδειξη ούτε και παραδοχή του, να είναι στην φυλακή ισόβια, και ο Μιχαλιολάκος να ομολογεί ότι αναλαμβάνει την ευθύνη της δολοφονίας του Φύσα και να είναι βουλευτής του κοινοβουλίου;
Μια αληθινή αριστερά σε αυτές τι ς βάρβαρες στιγμές που ζούμε δεν θα έπρεπε να καλλιεργεί την θαλπωρή του καναπέ και την δια εκπροσωπήσεως λύση των προβλημάτων, θα έπρεπε να είχε γίνει ξεσηκωμός παντού και σε όλους τους χώρους δουλειάς.
Μια αληθινή αριστερά παλεύει για μια κοινωνία χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, χωρίς καταπιεστές και καταπιεσμένους. Τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά με τον Τσίπρα και τα σούργελα που έχει μαζέψει.
‘Όπως είναι διαμορφωμένο το κοινοβούλιο στο πέρασμα του χρόνου δεν είναι τίποτα άλλο από ένα λησταρχείο που νομιμοποιεί ο κάθε ψηφοφόρος με την συμμετοχή του σε αυτό το μπορτέλο. Πολλοί θα τρέξουν αμέσως να με κατηγορήσουν ότι το ίδιο λένε και οι χρυσαυγίτες. Ναι είναι αλήθεια λένε το ίδιο, με την διαφορά ότι αυτά τα καθάρματα τρέχουν σαν λιγούρα να μπουν στο πορτέλο, μα όσοι μπαίνουν στους οίκους ανοχής είναι ή πόρνες ή νταβατζήδες ή τσατσά, σε αυτούς μάλλον ταιριάζουν όλα , αλλά περισσότερο το τελευταίο.
Και μη ξεχνάμε ότι δούλος είναι αυτός που περιμένει ότι κάποιος άλλος θα έλθει να τον ελευθερώσει.
ΗΛΙΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
