Βρισκόμαστε στα μισά του φθινοπώρου, σχεδόν ένας χρόνος απραξίας έχει συμπληρωθεί όσον αφορά την πραγματική οικονομία και την εφαρμογή ενός λειτουργικού μοντέλου, μέσα από στο οποίο οι "εναπομείνασες" επιχειρήσεις θα μπορέσουν να κάνουν ένα σχεδιασμό για να έχουν ελπίδες να επιβιώσουν και το 2016.

Από πέρυσι τέτοια περίπου εποχή που η σημερινή αντιπολίτευση έβαζε όπισθεν ολοταχώς, μέχρι και σήμερα που η χθεσινή αντιπολίτευση ολοκλήρωσε την περιβόητη - κατά Τσίπρα - στροφή 360 μοιρών το μόνο που κερδίσαμε ήταν να πλευριτώσουμε από τα απανωτά "σκωτσέζικα" ντους, ενώ η ζαλάδα από την συνεχή περιστροφή δεν λέει να υποχωρήσει.

Αν δεν ξεκαθαρίσει το τοπίο στις τράπεζες και κατ’επέκταση στη δανειακή πολιτική που αυτές θα ακολουθήσουν το επόμενο έτος, η οικονομία δεν θα μπορέσει να ανασάνει, οι Έλληνες καταθέτες δεν θα φέρουν τα χρήματά τους πίσω και η ύφεση θα συνεχίσει να βαθαίνει. Αυτός είναι λεγόμενος "κύκλος του χρήματος", που προβλέπει η φορολογία και το ασφαλιστικό να αντλούν κεφάλαια αδιακρίτως και να τα προωθούν μέσω τραπεζών σε μία - ας πούμε - αναδιανομή προς τις επιχειρήσεις μέσω των συντάξεων και των επιδομάτων/μισθών.

Βέβαια, αυτός ο κύκλος, έχει αρκετές στάσεις και κάθε μία από αυτές έχει και το επιτόκιό της, οπότε το μόνο που ευελπιστούμε στο τέλος αυτού του κύκλου είναι να ξαναδούμε τις ξεχασμένες έννοιες: παραγωγικότητα, θέσεις εργασίας και ανταγωνιστικότητα. Έννοιες που η κυβέρνηση Τσίπρα δεν δείχνει να συμμερίζεται αποτελεσματικά.

Τα πάντα περιστρέφονται γύρω από την αύξηση των φόρων και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ενώ συνεχίζεται η μάχη για την στελέχωση Επιτροπών και (ανεξάρτητων) Αρχών. Έτσι, σε επίπεδο αποφάσεων, οτιδήποτε έχει άμεση σχέση με τις Τράπεζες ή τις ρυθμιστικές Αρχές βρίσκεται σε αναμονή επιβεβαιώνοντας πανηγυρικά τον τίτλο της "χαμένης χρονιάς" για το 2015.