Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Στην Ελληνική πολιτική σκηνή έχει αποδειχθεί πως ο κρίσιμος καθοριστικός χρόνος για μια νέα κυβέρνηση είναι οι πρώτες εκατό μέρες. Με νωπή την εντολή από το εκλογικό σώμα (έστω και το μισό…) έχει ελεύθερα τα χέρια της στο διάστημα αυτό , να λάβει όλα τα δυσάρεστα μέτρα και αποφάσεις , όταν αυτά έχει κριθεί ότι είναι αναγκαία και απαραίτητα καθώς υπάρχει στην κοινωνία μεγαλύτερη ανοχή. Πόσο μάλλον υπό τις παρούσες συνθήκες , όπου ο κόσμος όχι απλά είναι προετοιμασμένος , αλλά γνωρίζει πολύ καλά τι τον περιμένει (ή όφειλε να γνωρίζει) καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και τα άλλα , Ευρωπαϊκής κατεύθυνσης κόμματα , υποστήριζαν μέχρι πριν δύο μήνες ότι η εφαρμογή του μνημονίου έχει ένα δρόμο.
Κανείς από τους ψηφοφόρους μετά την επιλογή που έκαναν (θέλω να ελπίζω συνειδητά) με την ψήφο τους δεν έχει δικαιολογία ότι δεν κατάλαβε και δεν ήξερε. Μνημόνιο ψήφισε η συντριπτική πλειοψηφία , μνημόνιο κι τις συνέπειές του πρέπει να περιμένουν εφεξής. Και είναι πολύ συγκεκριμένες οι δεσμεύσεις του τρίτου μνημονίου και δε χωρούν ούτε νέες διαπραγματεύσεις , ούτε παρεκκλίσεις , ούτε αναβολές για παρά πέρα χρόνο. Ακόμα και τα λεγόμενα ισοδύναμα , για αποφυγή κάποιου μέτρου , είναι απίθανο να βρεθούν γιατί απλούστατα , αν υπήρχαν , θα τα παρουσίαζαν ο Τσίπρας και το επιτελείο του κατά τη διάρκεια της «σκληρής διαπραγμάτευσης» και δε θα δέχονταν αυτά που έβαλαν στη σύμβαση οι δανειστές.
Επομένως ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Ο – επώδυνος – τριετής (και βάλε) Γολγοθάς , μόλις τώρα άρχισε και από τους δανειστές δε θα δοθεί ούτε μαντήλι για δάκρυα και αίμα. Από τη στιγμή που το δόγμα Σόιμπλε για GREXIT μπήκε στο τραπέζι , συζητήθηκε και έγινε αποδεκτό από όλους τους Ευρωπαίους ως ενδεχόμενο εφόσον δε συμμορφωθούμε , αυτή η απειλή θα υπάρχει σε κάθε βήμα. Μια απειλή που δεν επιδέχεται πλέον πολιτική διαπραγμάτευση γιατί αυτή η «προίκα» έχει φαγωθεί απερίσκεπτα κατά τη διάρκεια των 7 μηνων πειραματισμών .
Παρότι όμως τα δεδομένα είναι αυτά και τα γνωρίζουν όλοι , πολύ φοβάμαι πως αυτοί που έχουν ακέραια την ευθύνη για τη συνέχεια , αρχίζουν και πάλι τα στραβά. Οι πρώτες ενδείξεις φάνηκαν στο προχθεσινό Euro group , όπου έγινα προσπάθειες να αναβληθούν για αργότερα κάποια από τα μέτρα που πρέπει να ψηφιστούν και να εφαρμοστούν από τον επόμενο μήνα και τα οποία έχουν να κάνουν με φόρους και ασφαλιστικό. Όπως ήταν φυσικό «φάγαμε πόρτα» πριν ακόμα το διατυπώσουμε ως αίτημα. Ελπίζω πως η συνέχεια θα εξελιχθεί ομαλότερα και η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΟ – ΑΝΕΛ , μετά την 7μηνη «εκπαίδευση» , έμαθε τα στοιχειώδη , κατέβηκε από τα σύννεφα η από κυβέρνηση του «βουνού» και θα δείξει εφεξής την απαιτούμενη σοβαρότητα. Ευτυχώς οι εκλογές τελείωσαν (?...).Καιρός λοιπόν να σοβαρευτούνε αν μπορούν…
Πήγε , ας πούμε , ο Πρωθυπουργός στη Νέα Υόρκη και δήλωσε ότι η Ελλάδα θα γίνει «ένας πολύ ελκυστικός επενδυτικός προορισμός»- πολύ ωραία ιδέα και μακάρι!! Αλλά πώς θα γίνει αυτό? Διότι , μόλις προ δύο εβδομάδων ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αύξησε τη φορολογία των επιχειρήσεων και την έκτακτη εισφορά και την προκαταβολή φόρου επί των κερδών. Τη στιγμή που όλες οι χώρες της περιοχής ρίχνουν τη φορολογία για να προσελκύσουν επενδυτές , έρχεται η Ελλάδα νε την αυξήσει. Κανείς επενδυτής στον κόσμο δε θα επενδύσει σε μια χώρα στην οποία πληρώνει περισσότερα. Όπως κανείς επενδυτής στον κόσμο δε θα πάει σε μια χώρα όπου η επιχειρηματική δραστηριότητα τελεί υπό την εποπτεία της τοπικής οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ – όπως στις Σκουριές. Εκτός κι αν ψάχνει για χομπίστες της Αριστεράς που δυστυχώς σπανίζουν στους επενδυτικούς κύκλους.
Κανείς επενδυτής δεν πρόκειται να αναλάβει επιχειρηματικό ρίσκο σε μια χώρα όπου δεν ισχύει κανένας κανόνας , καμία συμφωνία και καμία υπογραφή .Βεβαίως ο Πρωθυπουργός συνέδεσε την ανάπτυξη με την αναδιάρθρωση του χρέους – σε λάθος ακροατήριο , αλλά ας πούμε ότι δεν πειράζει – αυτό είναι μια παλιά ιδέα του ΣΥΡΙΖΑ. Ότι το βασικό πρόβλημα της χώρας είναι το χρέος και όχι η ανάπτυξη. Τώρα βλέπω ότι κάπως πάει να τα συνδέσει. Αλλά πάλι η ουσία δεν αλλάζει : Το βασικό πρόβλημα της χώρας ήταν , είναι και θα παραμείνει η ανάπτυξη .Από αυτήν εξαρτάται ακόμη και η βιωσιμότητα του χρέους. Και η ανάπτυξη μιας χώρα εξαρτάται από τρία πράγματα : Πρώτον επενδύσεις , Δεύτερον επενδύσεις , Τρίτον επενδύσεις. Τα υπόλοιπα είναι παραμύθια για να νανουρίζουν κομματικά ακροατήρια.
Όταν κύριε Τσίπρα κριθήκατε ως καταλληλότερος για να χειριστείτε μια συμφωνία που εσείς υπογράψατε (κι ας μην την πιστεύεις , άλλο ανέκδοτο πάλι αυτό..) και οι υπουργοί σου άρχισαν να αρνούνται τα συμφωνηθέντα , πολύ φοβάμαι ότι η κόκκινη κάρτα δεν είναι μακριά. Γιατί τα μνημόνια δεν είναι a la carte .
Ουδείς αμφιβάλλει ότι τα μέτρα είναι οδυνηρά και μάλιστα έρχονται ύστερα από 5ετία θυσιών. Ωστόσο έχει γίνει πλέον σαφές ότι κάθε καθυστέρηση από Ελληνικής πλευράς της συμφωνίας , απλώς μεγαλώνει τον επόμενο λογαριασμό. Γι αυτό λοιπόν , σταματήστε να πετάτε τη μπάλα στην εξέδρα…!! Είναι ωραία τα χαμόγελα αλλά ..κάντε και καμιά δουλειά…!!!
