Πριν από λίγες μέρες έψαχνα να βρω στοιχεία για κάποιο θέμα που μ’ ενδιέφερε. Εντελώς συμπτωματικά έπεσαν στην αντίληψή μου κείμενα, που έχουν δημοσιευτεί σε φύλλα της «Γενικής Εφημερίδος της Ελλάδος». Η «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος» εκδιδόταν και κυκλοφορούσε τότε (1830) από την Αίγινα. Αυτή ήταν η μόνη τότε πανελλήνιας εμβέλειας εφημερίδα κι αποτελούσε από την ίδρυσή της, 29.9.1825, το επίσημο δημοσιογραφικό όργανο της Κυβέρνησης.
Στο με αρ. 4/11.1.1830 φύλλο της επίσημης αυτής εφημερίδας δημοσιεύεται ανταπόκριση, το κείμενο της οποίας αναφέρεται στην τελετή των εγκαινίων τουΚεντρικού Ελληνικού Σχολείου της Αίγινας, που έγιναν στις 8.1.1830. Κι αυτό μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα σα Ρεθεμνιώτες, όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω.
Το ανώτερο αυτό Σχολείο είχε ιδρύσει ο Κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Αντωνομαρία Καποδίστριας.
Αυτός ο μοναδικός Κυβερνήτης της Ελλάδας, εκλέχτηκε από τις 2.4.1827 από την Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας κι ανέλαβε να στήσει ένα Κράτος Ελεύθερο κι Ανεξάρτητο, που, ως εκείνη τη στιγμή το Κράτος αυτό ήταν σχεδόν ανύπαρχτο.
Αυτός, λοιπόν, ο Κυβερνήτης, που δεν καταδέχτηκε να εισπράξει ούτε το νόμιμο μισθό του Κυβερνήτη, αλλά όντας εύπορος της τότε υπάρχουσας ακόμη τάξης των ευγενών, Κόμητας κατά τον τίτλο, διέθεσε και την περιουσία την όποια κατείχε, για να στήσει αυτό το Κράτος, που κατά την εποχή μας, κι όχι μόνο, καταληστεύουν οινάνοι Μαυρογιαλούροι Γραικύλοι Πολιτικοί σε αγαστή συνεργασία με τους τοκογλύφους της Ευρώπης, τους επίγονους των τότε, κι όχι μόνο...
Αυτός, που έδωσε τη ζωή του, προκειμένου να κρατήσει την Ελλάδα Ανεξάρτητη και μακριά από τους τοκογλύφους της Ευρώπης, στην αγκαλιά των οποίων την έριξαν οι Μαυρογιαλούροι και του τότε και του σήμερα και διά μέσου των δυο σχεδόν αιώνων, που μας χωρίζουν από το τότε…
Διαβάσετε, λοιπόν τη σχετική με την τελετή των εγκαινίων ανταπόκριση, όπως αυτή έχει καταχωριστεί στην Εφημερίδα:
«Εξ Αιγίνης, 10 Ιαννουαρίου.
Την παρελθούσαν Τετάρτην, 8 του μηνός έγεινεν η έναρξις του ενταύθα Κεντρικού Ελληνικού Σχολειου. το πρωί έτελέσθη λειτουργία εις τον εν τω Ορφανοτροφειω ναόν του Σωτηρος, ιερουργούντος του πανιερωτάτου Αρχιεπισκόπου 'Ρεθύμνης, παρισταμένων των Πανιερωτάτων Αρχιεπισκόπων Αιγίνης, Ταλαντίου και Κυρρήνης, και ψαλλόντων των μαθητών της μουσικης παίδων του Ορφανοτροφείου. Παρευρέθησαν δε εις αυτήν ο Πρόεδρος του Ορφανοτροφείου, ο Προσωρινός Διοικητής, αι Δημογεροντίαι των Ψαρριανών και της Αιγίνης, τα μέλη των διαφόρων επιτροπών, οι διδάσκαλοι του Κεντρικού Ελληνικού Σχολείου και διάφοροι επίσημοι πολίται. Μετά την απολυσιν της λειτουργίας, όλοι οι παρεστώτες, προηγουμένων των μαθητών του Ορφανοτροφείου με την έθνικην σημαιαν, ήλθον μετά της ανηκούσης πομπης εις το παλαιόν συνέδριον του Πανελληνίου, το όποιον προσδιωρίσθη προσωρινώς Κεντρικόν Σχολείον, στολισμένον με δάφνης και ελαίας κλάδους. Εν μέσω του δώματος του σχολείου ήτον ιδρυμένη η εικών του Κυβερνήτου. Εκεί έγινεν ευθύς παρά των ειρημένων αρχιερέων δέησις προς τον θεόν τον πατέρα των φώτων, και άνευφημίσθη ο Έξοχώτατος Κυβερνήτης. Έπειτα ο Πρόεδρος του Ορφανοτροφείου, ως επίτροπος παρά της Κυβερνήσεως διά την έναρξιν του σχολείου εξεφώνησε τούτον τον λογον. ..» ( ΙΑΕΝ, «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος», αριθ. 4/11.1.1830»).
Παραλείπω το λόγο. Ενημερώνω μόνο πως Πρόεδρος του Ορφανοτροφείου, ως Επίτροπος της Κυβέρνησης ήταν ο επιστήθιος φίλος του Κυβερνήτη Ιω. Καποδίστρια Ανδρέας Μουστοξύδης.
«Μετά τον Κύριον Μουστοξύδην, ο διδάσκαλος Κύριος Βενθύλος άνέβη εις το βημα και εξεφώνησε τον εξής λόγον».
Παραλείπω τα υπόλοιπα και στρέφω την προσοχή Σας στο γεγονός της τέλεσης της λειτουργίας από τον «Πανιερώτατο Αρχιεπίσκοπο Ρεθύμνης».
Ο «Ρεθύμνης», λοιπόν, δεν βρισκόταν στην Έδρα του, ανάμεσα στο σκλάβο ποίμνιό Του. Δε ζούσε στο υπόδουλο Ρέθεμνος, που, με τα Πρωτόκολλα του Λονδίνου και χάρη στην εξυπηρέτηση των φαινόμενων ως Βρετανικών συμφερόντων, είχε μεταπέσει από την επαχθή δουλεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην ακόμη πιο αισχρή, πιο βάρβαρη κ εξευτελιστική δουλεία του, υπό τον ανεκδιήγητοΣατράπη της Αιγύπτου, Οθωμανικού καθεστώτος. Παρεπιδημούσε στην Αίγινα. Κ η τέλεση των εγκαινίων του Κεντρικού Σχολείου της Αίγινας έγινε «παρισταμένων των Πανιερωτάτων Αρχιεπισκόπων Αιγίνης, Ταλαντίου και Κυρρήνης». Κ η παρουσία τους, ιδιαίτερα τουΑιγίνης, σηματοδοτεί την ανάμεσά τους θέση που κατείχε ο «Ρεθύμνης». Αλλά και μας βεβαιώνει πως ο «Ρεθύμνης» δεν ήταν καλεσμένος να πάει από το Ρέθεμνοςκαι να συμμετάσχει στην τέλεση του μυστηρίου. Κάτι τέτοιο δεν ήταν μόνο αδύνατο, αλλά κι αδιανόητο να συμβεί, με τις συνθήκες δουλείας και τον επαναστατικό αναβρασμό των Ελληνοκρητικών που επικρατούσαν και στοΡέθεμνος κείνο τον καιρό. Ούτε κ ήταν ο «Ρεθύμνης» Τοποτηρητής του Αιγίνης,αφού κι ο Αιγίνης συμμετέσχε στην τέλεση του μυστηρίου. Άρα ο «Ρεθύμνης»παρεπιδημούσε στην Αίγινα. Και το γιατί δεν είναι δύσκολο να το μαντέψετε. Και μάλιστ’ αν θυμηθείτε τον απαγχονισμό του φυλακισμένου από τον καταχτητή Αγίου «Ρεθύμνης» Γεράσιμου Περδικάρη στα 1821, τον οποίο Γεράσιμο θεωρώ ότι διαδέχτηκε στα 1823 ο ευρισκόμενος στην Αίγινα κατά το 1830 «Ρεθύμνης». Εχτός κι αν κάτι άλλο παρενέβη κ υπήρξε μεταξύ των δυο αυτών άλλος Προκαθήμενος στην Επισκοπή αυτή. Δε μου διαφεύγει ότι κατά την περίοδο 1830-1834, επί Μητροπολίτη Κρήτης Μελετίου Α’ του Νικολετάκη, επήλθε συγχώνευσηπολλών Επισκοπών της Εκκλησίας της Κρήτης, με αποτέλεσμ’ από δώδεκα να μείνουν από τη συγχώνευση ενεργές μόνο πέντε. Στα 1862, κάποιες από τις καταργημένες ανασυστάθηκαν. Και δεν αποκλείω ν’ αποτέλεσε συνέπεια του γεγονότος αυτού ο πηγαιμός του τότε «Ρεθύμνης» στην Αίγινα, παρά του ότι δε διαπίστωσ’ αν με τη συγχώνευση επήλθε κατάργηση της Επισκοπής του.
Να σημειωθεί με την ευκαιρία ότι: Ο «Ρεθύμνης» Γεράσιμος, όπως κ οι άλλοι εννιάΑρχιερείς Κρήτης που έπεσαν θύματα του Καταχτητή στα 1821, αναγνωρίστηκε και κατατάχτηκε σα Νεομάρτυρας στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη στις 21.9.2000. Την ευχή Του να ‘χομε.
Δεύτερο στοιχείο:
Στο με αρ. 64/260/9.8.1830 φύλλο της ίδιας επίσημης εφημερίδας, καταχωρίστηκε ανταπόκριση «Εξ Αιγίνης, 8 Αυγούστου», που αφορά στο «μνημόσυνον του Βασιλέως της Αγγλίας Γεωργίου του Δ’».
Κρίνω σκόπιμο, πριν αναδημοσιεύσω την είδηση, να ενημερώσω τους Αναγνώστες ότι: Ο Γεώργιος Δ’ είχε προσβάλλει τον Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια μέσα στο Παλάτι του Μπάκιγκχαμ.
Όταν ο Ιω. Καποδίστριας, ερχόμενος στην Ελλάδα για ν’ αναλάβει το βαρύ κι ασήκωτο αξίωμα του πρώτου Κυβερνήτη του «Κράτους» αυτού, πέρασε κι από το Λονδίνο, όπως επέτασσε τότε η εθιμοτυπία, να χαιρετήσει τον ομόλογό του Ανώτατο Άρχοντα της Βρετανίας, που ήταν μια, από τις Μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις (Μ.Ε.Δ.), συνέβη το εξής προσβλητικό:
Άφησαν τον Κυβερνήτη της Ελλάδας να περιμένει για πολλή ώρα μέσα στην πινακοθήκη του Παλατιού. Κι όταν οι Σύμβουλοι επέτρεψαν στο βλάκα Βασιλιά τους Γεώργιο Δ’ να δει τον Κυβερνήτη της Ελλάδας, αντί να οδηγήσουν τον Κυβερνήτη της Ελλάδας στην αίθουσα του Θρόνου και να γίνει με όλη την επίσημη εθιμοτυπία η συνάντηση των δυο ανδρών, άνοιξαν την πόρτα της πινακοθήκης. Μπήκε σ’ αυτήν ο Βασιλιάς της Βρετανίας. Προσποιήθηκε ότι περιεργάζεται τους πίνακες. Κι όταν έφτασε δίπλα στον Κυβερνήτη της Ελλάδας, προσποιήθηκε πως

ξαφνιάστηκε. «Ααα, εδώ είστε κ Εσείς;»! Είπε απευθυνόμενος προς τον Καποδίστρια! Τον προσπέρασε και βγήκε από την άλλη πόρτα!!! Αυτή την αχαραχτήριστη υποδοχή επιφύλαξαν προς τον Κυβερνήτη της Ελλάδας, κατά την προγραμματισμένη επίσημη συνάντησή του με τον Αρχηγό της Βρετανίας! Ας είναι. Δεν είναι το θέμα μου αυτό και «θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου»…
Διαβάστε τώρα τι δημοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδα του Ελληνικού Κράτους σχετικά με το μνημόσυνο αυτού του προσώπου, κ ενώ Κυβερνήτης της Ελλάδας ήταν ο Ιω. Καποδίστριας, και συγκρίνετε. Και, ασφαλώς, δε θα ήταν η μόνη επίσημη εκδήλωση που συνέβη στην Ελλάδα, προκειμένου το Ελληνικό Κράτος να τιμήσει το νεκρό του Γεωργίου Δ’ της Αγγλίας. Αυτό μας το πιστοποιεί Διαταγή του Κυβερνήτη για την απόδωση τιμών στο νεκρό. Όχι, φυσικά επειδή ήταν στη ζωή του σπουδαία προσωπικότητα, αλλά επειδή ήταν ο Βασιλιάς της Μεγάααλης Βρετανίας, έστω κι αν ήταν μπουνταλάς:
«Εξ Αιγίνης, 8 Αυγούστου 1830
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ Δ΄.
Χθες κατά την τετάρτην και ημίσειαν ώραν μετά την μεσημβρίαν συνήλθον εις το Ορφανοτροφείον πενθηφορούντες ο πρόεδρος του Καταστήματος μετά του Προσωρινού Διοικητού, αι Δημογεροντίαι των Αιγινητών, των Ψαρριανων και των λοιπών παροικών, οι δημόσιοι διδάσκαλοι και όλοι οι εν δημοσίοις ύπουργημασι. Μετ' ου πολύ δε, προηγουμένων των παίδων του Ορφανοτροφείου με τας σημαίας των, και των μαθητών του Κεντρικού Σχολείου, η πενθηφόρος αύτη πομπη ήλθεν εις την εκκλησίαν της Μητροπόλεως, όπου εψάλη η νεκρώσιμος λιτανεία υπέρ του Μεγαλειοτάτου Βασιλέως της Αγγλίας Γεωργίου του Δ΄, εν τω μέσω πολυαρίθμου λαού κατανυκτικώς παρισταμένου. Όλον το ιερατείον της Αιγίνης συνετέλει εις το μνημόσυνον τούτο, εξάρχοντος του Αρχιεπίσκοπου Ρεθύμνης. Ληγούσης δε της τελετης, εψάλη το " Αιωνία η μνήμη κτλ." (ΙΑΕΝ,
« Οι Μαθητές του Κεντρικού Σχολείου…», λήμ. 115, σελ. 490).
Σκοπός μου όμως δεν είναι η αντιδιαστολή κι αντιπαράθεση της ελληνικής αξιοπρέπειας προς τη βρετανική γαϊδουράδα. Η αναδημοσίευση της είδησης γίνεται για να γνωρίσει το Αναγνωστικό Κοινό του Ρεθέμνους, κι όχι μόνο, ότι: Τον Αύγουστο του 1830 ο Προκαθήμενος «Αρχιεπίσκοπος» της Εκκλησίας της «Ρεθύμνης» βρισκόταν στη ζωή και παρεπιδημούσε στην Αίγινα, μάλλον ως αυτοεξόριστος ή ως «υπερόριος» (έξω από τα διοικητικά όρια της έδρας του Αρχιερέας – «τιτουλάριος» του Πατριαρχείου). Κι ότι έπαιρνε μέρος και σε ιεροπραξίες, που είχαν και πολιτικό χαραχτήρα.
Και πάμε παρακάτω σε τρίτο στοιχείο:
Η δολοφονία του Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Α. Καποδίστρια έγινε στοΝαύπλιο, έξω από το Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στις 27.9/6.10.1831 και σε ώρα λειτουργίας. Τον Κυβερνήτη διαδέχτηκε τριμελής Διοικητική Επιτροπή, με Πρόεδρό της τον αδερφό του Ιωάννη Αυγουστίνο Α. Καποδίστρια και Μέλη της τους Θ. Κολοκοτρώνη και Ιωάννη Κωλέττη. Η Επιτροπή αυτή αποφάσισε στις 22.10.1831τα παρακάτω:
«Αρ. 2713
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ
Η ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Επιθυμούντες διά την σημερινήν ανέχειαν του Ταμείου να μετριάσωμεν επί του παρόντος τα έξοδα των εν Αιγίνη εκπαιδευτικών καταστημάτων, τα οποία αφ' ετέρου μέρους οφείλομεν να διατηρήσωμεν διά την εκπαίδευσιν της νεολαίας, και εις μνήμην του αοιδίμου θεμελιωτού των.
Διατάττομεν,
Α΄. Οι υπότροφοι του Κεντρικού και του Προκαταρκτικού Σχολειου, και οι του Προτύπου της Αλληλοδιδακτικής θέλουν παύσει εις το εξής να ήναι τοιούτοι, και Επομένως δεν θέλουν λαμβάνει κανέν είδος χρηματικών βοηθημάτων.
Β΄. ο της Ελληνικής διδάσκαλος θέλει αναπληροί την έλλειψιν του της Αριθμητικής διδασκάλου εις το Ορφανοτροφείον
Γ΄. ο έκτακτος διδάσκαλος της Κατηχήσεως παύει εις το Ορφανοτροφείον.
Δ΄. ο ψάλτης της εκκλησίας παύει, και την έλλειψιν αυτού θέλουν αναπληροί οι μετερχόμενοι διαφόρους εις το Ορφανοτροφείον εργασίας ιερείς, και οι εις την Μουσικην εκπαιδευθέντες νέοι.
Ε'. Όσοι εν τω Ορφανοτροφείω νέοι είναι ανωτέρας των 18 ετών ηλικίας, θέλουν εξέλθει του καταστήματος.
ΣΤ'. ο διδάσκαλος της Γαλλικης παύει.
Ζ'. τα χρέη του διδασκάλου του της Αλληλοδιδακτικής Προτύπου Σχολειου, όστις θέλει παύσει εις το έξης, θέλει τα αναδεχθή o της Αλληλοδιδακτικής κατά το Ορφανοτροφείον διδάσκαλος.
Η'. ο διδομενος εις τον έπίσκοπον Ρεθύμνης μηνιαίος μισθός Φ. 90 θέλει παύσει να τω χορηγηται εις το έξης.(σελ.610)
Θ'. Όλαι αϊ άνωθεν οκτώ τροποποιήσεις λογίζονται εις ενέργειαν από Α΄ του ελευσομένου Δεκεμβρίου 1831.
Ι΄. ο Εφορος των διαφορών καταστημάτων θέλει ειδοποιήσει εγκαίρως τον καθένα περί της αφορώσης αυτόν παύσεως προς οδηγίαν του.
Κ'. ο αυτός Εφορος θέλει διαρρυθμίσει και τα της τυπογραφίας έξοδα εις τρόπον ώστε να προκύψη μειωσις αυτών χωρίς να μειωθη η ενέργεια, αυτού του καταστήματος., και θέλει μας προβάλει τας προτάσεις του διά της επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως Γραμματείας διά να διατάξωμεν τα δέοντα.
Λ'. ο επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως Γραμματεύς να ενεργήση το παρόν διάταγμα.
Εν Ναυπλίω τη 22 Οκτ. 1831
ο Πρόεδρος
Α. Α. Καποδίστριας
Θ. Κολοκοτρώνης
Ιωάννης Κωλέττης
Εν απουσία του επί των Εκκλησιαστ. και της Δημ. Εκπαιδ. Γραμμ.
Γ. Γλαράκης.» («Διάταγμα της Διοικητικής Επιτροπής 22.10.1831 σχετικό με περικοπές εκπαιδευτικών δαπανών. Πρωτότυπο ΓΑΚ Π 44. ό.π., λήμ. 283, σελ. 609/610).
Από αυτή τη «λίαν επίκαιρον» Διαταγή ενδιαφέρει στο παρόν άρθρο η απαγόρευση με αρ. Η’. Από αυτή συμπεραίνομε ότι ο Επίσκοπος Ρεθύμνης ήταν μισθοδοτούμενος από την Ελληνική Πολιτεία, όσο διέμενε στην Αίγινα. Έπαιρνε κάθε μήνα 90 φοίνικες μισθό. Κι ότι μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη, ηΔιοικητική Επιτροπή, με Πρόεδρο τον αδερφό του Κυβερνήτη Αυγουστίνο, και Μέλη της τους Θ. Κολοκοτρώνη και Ιω. Κωλέττη, διέταξε τη διακοπή της μισθοδοσίας του Ιεράρχη και τις υπόλοιπες περικοπές, για να κάμ’ οικονομία, αλλά δεν έβλεπε τις καταχρήσεις και διασπαθίσεις του Δημόσιου χρήματος που γινότανε πιο πέρα, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα...
Μασόνοι κυβερνούσαν και τότε, Μασόνοι κυβερνούν και τώρα…
Ίσως το παρόν να είναι χρήσιμο και για την Εκκλησιαστική Ιστορία του Ρεθέμνους. Αλλά και για την πραχτική, που από τότε ακολουθείται από αυτούς που «κυβερνούν» την Ελλάδα και δεν έχει παραλλάξει, ως προς την αντιμετώπιση των οικονομικών δυσχερειών. Οι περικοπές των μισθών του ψάλτη και του Δεσπότη και των υποτροφιών των μαθητών της Σχολής, θα έσωζαν και τότε την οικονομία του Κράτους!
Όπως οι περικοπές στις συντάξεις των απόμαχων της ζωής, οι περικοπές στην Εκπαίδευση – παρακάμπτω την υποβάθμιση της Εκπαίδευσης και μέσω του αναλυτικού προγράμματος διδασκαλίας κ.λπ. – αποτελούν και σήμερα την οικονομική σωτηρία της Ελλάδας!
Η διατήρηση όμως 300 αργόμισθων μέσα στη Βουλή, που επιβαρύνουν την οικονομία του ελληνικού κράτους υπέρμετρα, τόσο με τη μισθοδοσία τους, όσο και με τη διατήρηση σε λειτουργία, με κρατικοδίαιτο προσωπικό, επιπλώσεις, λοιπό εξοπλισμό, χλιδάτων γραφείων και μέσων μεταφοράς. Η διατήρηση από «διατελέσαντας πρώην πρωθυπουργούς και αρχηγούς κομμάτων» γραφείων μέσα στη Βουλή, με τη συντήρηση, τον εξοπλισμό και τη μισθοδοσία του προσωπικού να επιβαρύνουν το Κράτος. κι ας μην περάσω από τα Κεντρικά και Περιφερειακά Γραφεία των Κομμάτων και φτάσω στο Προεδρικό Μέγαρο.
Αυτά όλα δε συμβάλλουν στον οικονομικό όλεθρο και δεν έχουν συμβάλλει στην καταχρέωση και καταλήστευση του Δημόσιου χρήματος!!...
Αλλά στόχος δεν είναι η οικονομική σωτηρία της Ελλάδας. Αυτό καταμαρτυρεί κ η πραχτική των «Θεσμικών Οργάνων» της Ε.Ε., που ενώ καταμαρτυρούν ότι: Τα οικονομικά μέτρα, που εφαρμόζουν για την επίλυση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΟΔΗΓΟΥΝ Σ’ ΑΥΤΗ, ΑΛΛ’ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΕΠΙΤΕΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ, όμως συνεχίζουν να τα εφαρμόζουν κ αρνούνται πεισματικά ν’ αντικαταστήσουν αυτά, με άλλα σωτήρια που προτείνονται.
Στόχος, λοιπόν, των μέτρων αυτών είναι η εκπαραθύρωση των Ελλήνων από τα σπίτια τους κ η έξωσή τους από την Ελλάδα…
Γράφτηκε στις 7-12.9.2015


