Της Βλασίας Μιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Τέλειωσε κι αυτό το καλοκαίρι, με αναμνήσεις αξέχαστες! Δεν μας άφησε την αρμύρα της θάλασσας στο ηλιοκαμένο δέρμα, αλλά την πίκρα της απόγνωσης στα βάθη της ψυχής μας. Κι έρχεται το φθινόπωρο, χωρίς την αναζωογονητική μυρωδιά, που αφήνουν τα πρωτοβρόχια στη διψασμένη γη. Νοσταλγικές μνήμες αλλοτινών εποχών. Τώρα κι η φύση μας εκδικείται για τις αλόγιστες καταχρήσεις μας κι ο καιρός φαίνεται να συγχρονίζεται με την τρέλα της καθημερινότητάς μας.
Μπόρες καταμεσής του καλοκαιριού, απρόσμενες καταιγίδες, που φέρνουν καταστροφικές πλημμύρες. Μπόρες από του καιρού τα ξεσπάσματα, μπόρες κι από των πολιτικών τα ξεγελάσματα. Οι εξελίξεις καταιγιστικές, εκλογές, δημοψηφίσματα εναλλάσσονται με πρωτόγνωρο ρυθμό. Ο ένας είναι προδότης, ο άλλος τυχοδιώκτης, αυτός αποδεικνύεται ανεπαρκής κι ο άλλος στις μίζες επιρρεπής. Δραχμολάγνοι κι εθνοσωτήρες όλοι είναι ψηφοθήρες, που αποζητούν την εξουσία, χωρίς να βλέπουν την ουσία. Δύσκολη η απόφαση, η ανημποριά μεγάλη, η εξαπάτηση εξοργιστική κι η αισιοδοξία φευγάτη. Μα, τι να πεις κι εσύ ταλαίπωρε ψηφοφόρε, που επένδυσες όνειρα κι ελπίδες στις πενήντα αποχρώσεις του κόκκινου και μετά από εφτά μήνες διαφωνίες κι εγωισμούς, κατακερμάτισαν το κυβερνόν κόμμα σε μικρά από-κόμματα ιταμότητας.
Η διχαστική ρητορική, όμως, κυοφόρησε και πολλά δεινά στην καθημερινότητα των πολιτών. Ανασφάλεια με την αναποτελεσματική αντιμετώπιση των μεταναστευτικών εισροών, ασφυξία στις αγορές με τον έλεγχο διακίνησης κεφαλαίων, αύξηση της ανεργίας, κατάρρευση των κοινωνικών δομών.
Και τώρα, ξανά μπροστά στην κάλπη, να αποφασίσεις για το καλό της χώρας σου, για το μέλλον των παιδιών σου, για την άρση των αδιεξόδων, για την καταστολή της κρίσης. Ξανά, για τρίτη φορά μέσα σε επτά μήνες, οι πολιτικοί με έπαρση περισσή διατυμπανίζουν την πραγμάτωση της λαϊκής κυριαρχίας, λες κι αυτή επιτυγχάνεται μόνο μέσω συνεχών εκλογικών αναμετρήσεων. Ο λαός αποφαίνεται και κάθε φορά η χώρα βυθίζεται σε μεγαλύτερη οικονομική ύφεση. Λες και η λαϊκή κυριαρχία δεν θα μπορούσε να επιβεβαιωθεί μέσα από μία κυβέρνηση συνεργασίας μ΄ ένα ευρύτερο σχήμα από την παρούσα Βουλή.
Δυστυχώς, χωρίς συνεργασία δε θα σταματήσουν οι πολιτικές μπόρες, που υπονομεύουν την κοινωνική ευημερία. Χωρίς κατάργηση του καθεστώτος των πελατειακών σχέσεων, που τόσο συστηματικά υπηρέτησε κι η απερχόμενη κυβέρνηση, δε θα υπάρξει οικονομική ανάπτυξη. Προσευχήσου, λοιπόν, αδερφέ μου, να επέλθει πνεύμα αρμονικής συνύπαρξης στην πολιτική σκηνή. Ο Λυτρωτής των ψυχών μας είναι
Ένας, ο Κύριος Ιησούς Χριστός, αλλά στην πολιτική, κι ιδιαίτερα στη δημοκρατία, η σωτηρία της χώρας αφορά την κοινή προσπάθεια πολλών προσώπων, που έχουν ένα κοινό όραμα και το υπηρετούν πιστά. Επιτέλους, να διαλυθούν τα σύννεφα της δυστυχίας, να λάμψει ο ήλιος της δικαιοσύνης, να γαληνέψει κι η ψυχή μας.
