Όποιος δε θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει!
Στην προκειμένη όμως περίπτωση το ψωμί δεν προορίζεται για το ζυμωτή, που όπως φαίνεται δεν πεινά αλλά για τους δημότες του, οι οποίοι εξαρτούν σε πολλές περιπτώσεις απ΄αυτό, την επιβίωση τους.
Αναφέρομαι στην πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου και συγκεκριμμένα στο 2ο θέμα της ημερήσιας διάταξης, για τη λήψη αποφάσεων ή μη, τροποποίησης της Κανονιστικής Απόφασης της Παλιάς πόλης.
Δια στόματος του λαοπρόβλητου της πλειοψηφίας των κατοίκων των οικισμών του Δήμου Ρεθύμνου, Δημάρχου κ. Μαρινάκη (κι όχι εκείνων της Πόλης, όπως πολύ καλά γνωρίζει) ανακοινώθηκε ότι με αίσθημα ευθύνης αναγνωρίζει την ανευθυνότητα λήψης όλων των εισηγητικών αποφάσεων της Ποιότητας Ζωής επί Δημαρχίας του, που αφορούν τροποποιήσεις της αρχικής Κανονιστικής Απόφασης χρήσεων της Παλιάς Πόλης, προτείνοντας για μια ακόμη φορά αναβολή λήψης αποφάσεων, επ΄αόριστον!...παίζοντας με την αντοχή και τα νεύρα των δημοτών, που προσφέρθηκε και υποσχέθηκε να υπηρετήσει!
Η μείζονα αντιπολίτευση ήταν η μόνη παράταξη που αντέδρασε έντονα στην απαξίωση του ρόλου, της πιο σοβαρής δημοτικής επιτροπής, της Ποιότητας Ζωής, σε αντίθεση με την παράταξη της πλειοψηφίας που ενώ ο Δήμαρχος με την εισήγηση του, την “έφτυσε” κανονικά, αυτή θεώρησε ότι ψιχάλισε!...(Σημειωτέον ότι στην επιτροπή συμμετέχει και νομικός σύμβουλος)
Να υποθέσω ότι ολημερίς και ολονυχτίς ο Δήμαρχος είναι αφοσιωμένος με τις αναπλάσεις των οικισμών για να ανταποδώσει την ψήφο εμπιστοσύνης στους κατοίκους των και έχει αφήσει τιμωρητικά τη νέα Πόλη στο έλεος των μόνιμων εργοταξίων και την παλιά Πόλη στην επιτροπή Ποιότητας Ζωής να “παίζει” με τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων;
Ή μήπως αρέσκεται να παρακολουθεί από θέση παρατηρητή το καθημερινό “μπραντ ντε φερ” μεταξύ επιχειρηματιών και κατοίκων, της Παλιάς πόλης για μια αρμονική συνύπαρξη;
Εάν δεν με απατά η μνήμη μου επειδή για τρίτη φορά δημαρχεύει (πλέον των 10 χρόνων) δύο τινά μπορούν να συμβαίνουν.
Ή μας δουλεύει ψιλό γαζί καθοδηγούμενος από τη φύση του, που δεν μπορεί να ξεπεράσει (βλ μύθο, βατράχου και σκορπιού) ή έχει παραδώσει τα όπλα λειτουργώντας σαν υπηρεσιακός Δήμαρχος ορισμένου χρόνου, χωρίς όραμα συνέχειας.
Επειδή τον ξέρω από παιδί (2 χρόνια μικρότερος μου) δυστυχώς για το Δήμο, ισχύει το πρώτο.
Το ερώτημα που τίθεται μέχρι να ολοκληρωθεί βασανιστικά, και γι αυτόν και για πολλούς συνδημότες, η θητεία του, είναι το μέχρι πότε, κυρίως οι εκλεγμένοι σύμβουλοι της πλειοψηφίας θα στηρίζουν στο δημοτικό συμβούλιο εισηγήσεις του, που αντιστρατεύονται την εύρρυθμη λειτουργία της πόλης;
Έχουν άραγε συνειδητοποιήσει αμφότεροι, σύμβουλοι της πλειοψηφίας και δήμαρχος, ότι οι ψήφοι εμπιστοσύνης στο πρόσωπο των συμβούλων του, τον ανέδειξαν ασθμαίνοντας δήμαρχο στην τελευταία εκλογική δημοτική αναμέτρηση;
Και ο μεν δήμαρχος πέτυχε το σκοπό του, της επανεκλογής.
Οι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας όμως, φέρουν το κύριο βάρος της εύρρυθμης λειτουργίας της Πόλης με αποφάσεις τους στο Δημοτικό συμβούλιο κι όχι με αναβολές.
Οι θέσεις τους είναι θέσεις ευθύνης και λύσεων στα πλαίσια της νομιμότητας και του δικαίου.
Ο Δήμαρχος δεν ψηφίζει, οι δημοτικοί σύμβουλοι ψηφίζουν και αποφασίζουν πλειοψηφικά.
Τα προβλήματα των δημοτών δεν είναι παραταξιακά, σε πολλές δε περιπτώσεις αγγίζουν τα όρια των υπαρξιακών και είναι αδιανόητο να αντιμετωπίζονται με αναβολές ή παραταξιακές ή κομματικές παρωπίδες.
Όπως διαπίστωσα στην πρόσφατη συνεδρίαση, η μείζονα δημοτική αντιπολίτευση διακατέχεται από υπεύθυνο συναινετικό πνεύμα, σε αντίθεση με την ελάσσονα (εξαιρουμένου του κ. Στέλιου Πετράκη) η οποία δεν μπορεί να διαχωρίσει με τη στάση της, εν τοις πράγμασι, το δημοτικό συμβούλιο από το εθνικό κοινοβούλιο.
Θάθελα να καταθέσω επιπρόσθετα την αθέτηση του λόγου του Δημάρχου στο τελευταίο Δημοτικό συμβούλιο πριν τις Δημοτικές εκλογές, αναβολής εξέτασης συγκεκριμμένου θέματος τροποποίησης της Κανονιστικής, επικαλούμενος το veto που του παρέχει το αξίωμα του, για το 1ο Δημοτικό συμβούλιο μετά τις εκλογές, πράγμα που δεν έπραξε (συνειδητά), παρά την έγγραφη διαμαρτυρία μου-υπενθύμιση της δέσμευσης του, κοινοποιώντας την τόσο προς τον Πρόεδρο του Δημοτικού συμβουλίου όσο και προς τους επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων.
Το θέμα αυτό εξακολουθεί να μην συζητείται εδώ και 18 μήνες!...από εμπάθεια; δε νομίζω!
Το λυπηρόν είναι ότι και ο Πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου ακολουθεί την ίδια παρελκυστική πολιτική της αναβολής στο μέτρο που του επιτρέπεται, αν και μου υποσχέθηκε προσωπικά δύο φορές την εισαγωγή του θέματος στο Δημοτικό συμβούλιο, εν ονόματι του λόγου τιμής του.
Το μόνο που μου έρχεται στο νου για τα παραπάνω, είναι η λαική παροιμία “Η τιμή, τιμή δεν έχει και χαράς του, που την έχει”.
