Η φτώχεια ,ο δικαστής των πλουσίων ,το κριτήριο της Θεϊκής δικαιοσύνης.
Είναι η δοκιμασία της Αγάπης , το μέτρο της ταπείνωσης μας .
Είναι το δάκρυ και το κλάμα της πονεμένης μάνας…
Είναι η σιωπή …
Κι αν ρωτήσουμε τον ουρανό, τι είναι φτώχεια…
ο ουρανός θα μας δώσει την ελπιδοφόρα και ζωογόνο βροχή του …
και θα καρπίσει το περιβόλι του φτωχού …
και θα ξεδιψάσει ο οδοιπόρος της ερήμου…
Κι αν ρωτήσουμε και πάλι τι είναι φτώχεια,
μπορούμε να απαντήσουμε με σιγουριά ,
ναι, ότι είναι η εύνοια της Θεϊκής Αγάπης,
γιατί έχει σύντροφο και αδελφό της τον ίδιο τον Χριστό.
Κι αν ζητήσουμε από τη φτώχεια να μας εξομολογηθεί…
θα μας καλέσει στο μικρό φτωχικό της
και θα μας φιλοξενήσει απλά και καλόκαρδα
και θα κόψει το λιγοστό ψωμί της αγάπης και θα μας το δώσει .
Η φτώχεια είναι ήσυχη και ταπεινή και υπομονετική .
Η φτώχεια δε γογγύζει, ούτε εναντιώνεται στον εαυτό της.
κι έχει αδέλφια της την απλότητα και την πραότητα και την ταπείνωση
και σύντροφος της είναι η υπομονή και η ελπίδα και η αγάπη.
Η φτώχεια υμνεί και δοξολογεί και σπλαχνίζεται
και ελεεί τους πάσχοντες και συμπαρίσταται ,μέσα από το υστέρημά της …
και κλαίει για τη σκληρότητα των άλλων και προσεύχεται γι αυτούς…
Είναι, λοιπόν, η φτώχεια η δοκιμασία μας…
είναι το κριτήριο της διάκρισής μας…
είναι το μέτρο της καταξίωσής μας ενώπιον του Κυρίου μας…
