http://krihtikos.blogspot.gr
Στήθηκαν μαζί στην ουρά για να βγάλουν το απαραίτητο 60άρι. Η κάρτα ανάληψης, πάντως, που είχαν μαζί τους δεν ήταν δική τους. Την κρατούσε το αγόρι, αλλά ανήκε στη μάνα του. Του την είχε δώσει εκείνη για να μπορέσει να βγάλει χρήματα, ώστε να κρατήσει ο ίδιος 30 ευρώ και να πάει σπίτι τα υπόλοιπα 30 για τις ανάγκες της οικογένειας. Έτσι και αλλιώς, η μάνα του, όποτε μπορούσε, τον χαρτζιλίκωνε για να έχει να κινείται, γιατί από τη δουλειά του «φως» δεν έβλεπε. Του χρώσταγαν τρεις-τέσσερις μήνες, ενώ, έτσι ανασφάλιστος που ήταν, δεν ήξερε αν θα πάρει και ποτέ τα οφειλόμενα. Ένιωθε πολλές φορές πως δούλευε για την «ψυχή της μάνας του» (ίσως γι’ αυτό να τον χαρτζιλίκωνε), αλλά δεν πτοούταν...
Περιέργως, δεν ήταν αγχωμένος. Οι εξελίξεις των ημερών τον είχαν ταρακουνήσει αρκετά, αλλά δεν τον έπαιρνε από κάτω. Πίστευε πως όποιος προσπαθεί γενικότερα, κάποια στιγμή θα «ανταμειφθεί». Η κοπέλα του, ωστόσο, ήταν αρκετά τρομαγμένη. Εκείνη ήταν τελειόφοιτη στο πανεπιστήμιο, αναμένοντας να βγουν τα αποτελέσματα για δύο τελευταία μαθήματα και να πάρει τυπικά το πτυχίο της. Έναν τίτλο σπουδών, βέβαια, που μέσα στην όλη κατάσταση δεν ήξερε τι να τον κάνει. Ένιωθε μάταιους τους κόπους της και τους κόπους των γονιών της. Πίστευε πως δεν έχει καμιά προοπτική, ενώ στον κύκλο της η ανεργία μάστιζε. Ούτε άσχετες με το αντικείμενό τους δουλειές δεν έβρισκαν φίλοι, φίλες, γνωστοί της. Η απογοήτευσή της όλο και μεγάλωνε…
Ήταν εκεί μαζί του στην ουρά. Την ένιωθε τρομαγμένη και την έπαιρνε αγκαλιά. Της έδινε φιλιά στο μάγουλο και τα χείλη, καταφέρνοντας να κερδίσει ένα φειδωλό και διστακτικό χαμόγελό της. Εκείνη όμως φοβόταν. Φοβόταν πολύ. Ήταν στα πρόθυρα να βάλει τα κλάματα. Η γενική κατήφεια στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα την είχε επηρεάσει πολύ, ενώ τις ώρες που καθόταν σπίτι έκανε το λάθος να «ενημερώνεται» από την τηλεόραση. Περίμεναν πίσω από κάτι τρομοκρατημένους γεράκους, που προσφάτως είχαν εκδώσει κάρτες αυτόματων συναλλαγών και μιλούσαν με νεύρα για την κατάσταση. Ποιο ήταν, ωστόσο, το οξύμωρο σκηνικό κοντά τους; Μια καφετέρια πλησίον του ΑΤΜ ασφυκτικά γεμάτη και μάλιστα από Έλληνες, ηλικιών 30-45, βία 50. Όλοι μιλούσαν για την κατάσταση, απολαμβάνοντας το φρέντο τους… αγχωμένοι (;), ενώ μόλις άδειαζε κάποιο τραπεζάκι, επί τόπου διερχόμενοι -του ίδιου ηλικιακού γκρουπ- το καταλάμβαναν…
Η ουρά στο μηχάνημα βαστούσε καλά. Είχαν προχωρήσει μόνο δύο μέτρα. Ήταν αργά το απόγευμα και ο ήλιος εγκατέλειπε σιγά σιγά τη μέρα. Εκείνος της έκανε πλακίτσα, προσπαθούσε να καταφέρει να δει τα δόντια της μέσα από τα όμορφα χείλη της, αλλά ήταν δύσκολο. Συνέχισε να τη φιλάει και να την αγκαλιάζει, αλλά το μυαλό της ελάχιστα χαλάρωνε. Κάποια στιγμή, μια ηλικιωμένη κυρία που προπορευόταν στην ουρά ψιθύρισε στη διπλανή της: «Μα εδώ βρήκανε να βγάλουνε τα μάτια τους, αμάν πια, δε μας φτάνανε όλα τα άλλα».
Το ζευγάρι, φυσικά, την άκουσε. Εκείνος γέλασε, εκείνη ντράπηκε. Συνέχισε να τη φιλάει στο λαιμό και άρχισε να της μιλάει σιγά, κοντά στο αυτί: «Άκου μωρό μου, άκου. Χαλάρωσε. Θα βγάλουμε τα λεφτάκια τώρα, θα πάμε σπίτι να αφήσω τα μισά και θα φύγουμε στο καπάκι να πάμε βόλτα στη μαρίνα. Θα πάρουμε παγωτό -κερνάω εγώ- και θα αράξουμε σε κανένα παγκάκι. Ελπίζω να προλάβουμε το ηλιοβασίλεμα, αλλά και να μην το προλάβουμε, σιγά. Μετά θα περπατήσουμε και θα περάσουμε από την τουριστική αγορά που θα σφύζει από κίνηση. Θα πάμε και στο μαγαζάκι που είχες δει εκείνο το casualφορεματάκι, εκείνο μωρέ το φτηνό, το κόκκινο. Θα το πάρουμε, θα συνεχίσουμε τη βόλτα και θα περάσουμε από το σύλλογο για να δούμε τα τελευταία σχετικά με τη βραδιά αλληλεγγύης. Μου είπαν οι άλλοι ότι δε θα ακυρωθεί. Κι έτσι πρέπει! Μετά, θα περάσουμε να πούμε και ένα γεια από τη γιαγιά, να την καθησυχάσουμε λίγο, γιατί καταλαβαίνεις σε τι παράκρουση βρίσκεται. Από το πρωί είναι κολλημένη μπροστά στο χαζοκούτι! Δεν ξέρω μετά αν θες να κάνουμε και τίποτα άλλο -εγώ κερνάω και πάλι- διαφορετικά θα γυρίσουμε σπίτι, γιατί το πρωί 8:00 πρέπει να είμαι πάλι στη δουλειά, ή έστω ‘‘στο χόμπι μου αφού δεν πληρώνομαι’’, όπως έλεγε και ένας φίλος παλιότερα. Λοιπόν, τι λες, το ψήνεις;»
Εκείνη βούρκωσε, τον αγκάλιασε σφικτά και του είπε αρκετά δυνατά «Σ’ αγαπώ»! Η γριούλα μπροστά στράβωσε πάλι. Εκείνος την είδε και θέλοντας να κάνει ακόμη περισσότερο χαρούμενη την κοπέλα του, άρχισε να την τρολάρει, τραγουδώντας: «Για τα λεφτά τα κάνεις όλα, για τα λεφτά… με αγαπάς!», παραφράζοντας το γνωστό τραγούδι. Η γριούλα κόμπλαρε και κοίταξε μόνο μπροστά της, ενώ η κοπέλα του άρχισε να γελά εκκωφαντικά, με τα γεμάτα δάκρυα μάγουλά της. Είχε καταφέρει να την ηρεμήσει τελικά ή έστω να την… ξεγελάσει!
Η ουρά μίκραινε. Εκείνος συνέχισε να φιλά την κοπέλα του. Είχε έρθει η σειρά της γριούλας να σηκώσει χρήματα, πήρε το 60άρι της, κοίταξε απαξιωτικά το ζευγάρι και έφυγε. Η νύχτα είχε πέσει. Εκείνος έβαλε την κάρτα ανάληψης στο μηχάνημα, προχώρησε τη διαδικασία, αλλά, ως φαίνεται, η γριούλα είχε πάρει τα τελευταία χρήματα για εκείνην τη μέρα…
«Μωράκι, τζίφος! Αύριο πάλι… Άκυρο το παγωτό… Όπως και το φορεματάκι… Θα πάμε νωρίτερα σπίτι απόψε, στο κρεβατάκι μας. Μόνο από το σύλλογο θα περάσουμε…», είπε στην κοπέλα του και συνέχισε: «Και μην αγχώνεσαι για το φορεματάκι… Εξάλλου, όσα και όποια ρούχα κι αν φορέσεις, θα σε ονειρεύομαι πάντα γυμνή! Το ξέρεις… Λοιπόν, αύριο θα έρθουμε μαζί πάλι εδώ, μόλις σχολάσω, ναι;».
Έφυγαν χέρι χέρι, δίνοντας πρώτα ένα μεγάλο, παθιασμένο γλωσσόφιλο μπροστά από το ΑΤΜ. Πιο κάτω, σε ένα στενό δεξιά, ένας άνθρωπος έψαχνε στα σκουπίδια. Δεν ήταν η πρώτη φορά που τον έβλεπαν. Εδώ και 2-3 χρόνια ο συγκεκριμένος κάδος αποτελούσε «τόπος επίσκεψης περιθωριακών», που κοίταζαν αριστερά-δεξιά μόλις έμπαιναν στο στενό, καθώς και όταν ξανάβγαιναν με κάποιες μικρές σακούλες γεμάτες.
Το πρόσωπο της κοπέλας του ξανασκοτείνιασε… Εκείνος της είπε: «Μάτια μου, θα φτιάξουνε τα πράγματα… Που θα πάει; Θα τα φτιάξουμε εμείς. Αργά ή γρήγορα… Μόνο μη φοβάσαι». Εκείνη ξαναβούρκωσε. Παίρνοντάς την μια δυνατή αγκαλιά, της χαμογέλασε και της είπε: «Ρε, μήπως να πάμε πάλι μπροστά στο ΑΤΜ;».
Υ.Γ.: Μια προσπάθεια για κάτι αισιόδοξο -και ίσως ουσιώδες- σε μια περίοδο γεμάτη φρενίτιδα, εμπνευσμένη από πραγματική εικόνα ζευγαριού σε ουρά μπροστά από ΑΤΜ…
