Της Βλασίας Μιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Μετά από 6 μήνες διαπραγματεύσεων που βύθισαν την Ελλάδα σε οικονομικό χάος, ο έλληνας πρωθυπουργός υπέκυψε στους εκβιασμούς των εταίρων κι έφερε στη χώρα μας το σκληρότερο μνημόνιο. Ο λαός καλείται να εξαργυρώσει το τίμημα των πανηγυρισμών της 25ης Ιανουαρίου με επαχθείς φόρους κι υφεσιακά μέτρα. Με νωπές ακόμα τις εικόνες του ενθουσιασμού για το υπερήφανο Όχι της 5ης Ιουλίου, παρακολουθούν οι Έλληνες να ανακοινώνεται η πιο ταπεινωτική συμφωνία για την πατρίδα τους.
Ως αναπόφευκτη συνέπεια της αλαζονικής συμπεριφοράς ενός πολιτικού κόμματος που υποσχόταν με βεβαιότητα το σχίσιμο μνημονίων κι ότι όλη η Ευρώπη θα χορεύει πεντοζάλη, επήλθε η Νέμεση της επαχθούς υποταγής σε μεγαλύτερες κοινωνικές αδικίες, σε βαθύτερη οικονομική ύφεση και τους Έλληνες να χορεύουν τον χορό του Ζαλόγγου.
Η διάσωση των τραπεζών υπερκέρασε τη διάσωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα κατασπάραξαν τις σάρκες του κοινωνικού κράτους. Αυτή ήταν η πραγματικότητα που ανέκαθεν επέβαλε η ευρωπαϊκή ένωση και τα οικονομικά συμφέροντα των ισχυρών μελών, αλλά ο πρωθυπουργός δέσμιος μίας λησμονημένης αριστερής ουτοπίας δεν μπορούσε να αντιληφθεί. Πίστευε πως με την παρελκυστική πολιτική του υπουργού οικονομικών και χωρίς συγκροτημένο σχέδιο, θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αυτό το λόμπυ των ισχυρών και να υπερασπιστεί τα δίκαια της Ελλάδας.
Κι, όταν αντίκρισε τη θλιβερή πραγματικότητα, προέβη σε μία ακόμα ανούσια κίνηση εντυπωσιασμού, μεταφέροντας όλο την εσωκομματική σύγκρουση των συνεργατών του στον λαό, διχάζοντάς τον με απίστευτες ύβρεις για ένα ανύπαρκτο δίλημμα. Κι αφού κατρακύλησε η αξιοπιστία της ελληνικής κυβέρνησης στο απόλυτο μηδέν, φτάσαμε στο σημείο να έχουμε την υποχρέωση να ευχαριστήσουμε τους εταίρους για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Ο ενορχηστρωτής της πιο απίστευτης μεταπολιτευτικής παρωδίας της δημοκρατίας δήλωσε μετά την ανακοίνωση της συνόδου κορυφής πως καταφέραμε να κρατηθούμε όρθιοι στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επανέλαβε δηλαδή με το ίδιο θράσος, που διατυμπάνιζαν κι οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί τα δικά τους κατορθώματα, την πύρρειο νίκη, οι γονατισμένοι από τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη Έλληνες παρέμειναν όρθιοι στην ένωση των αδίστακτων τοκογλύφων!
Κάποτε, λοιπόν, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η αλαζονεία της εξουσίας, μόνο καταστροφικά αποτελέσματα μπορεί να επιφέρει και σοβαρούς κινδύνους για την εθνική μας κυριαρχία και ευημερία. Επειδή, όμως, δεν ωφελεί να μεμψιμοιρούμε, θα πρέπει, έστω και με αυτή τη νέα δύσκολη πραγματικότητα να εργαστούμε με ομοψυχία για το καλό της Ελλάδας. Ο κ. Τσίπρας κι όσοι πολιτικοί επιθυμούν να επιδείξουν έστω και τώρα κάποιο αίσθημα εθνικής ευθύνης έχουν τη δυνατότητα να δώσουν κάποια διέξοδο στην ανάπτυξη, αξιοποιώντας το πακέτο των 35 δις. ευρώ, που σε βάθος χρόνου θα λειτουργήσει ως αντιστάθμισμα στα υφεσιακά μέτρα. Να αναπτυχθεί η παραγωγική μας δύναμη και να καταστεί σε τέτοιο βαθμό αυτάρκης η χώρα, ώστε να μην οδηγηθεί στο μέλλον ξανά σε επώδυνα διλήμματα, να μην παραμένει στο ευρώ ως χώρα δέσμια κι υπόδουλη. Μια οικονομία που στηρίζεται κατά 80% σε εισαγωγές και 20% σε εγχώρια παραγωγή δεν αφήνει περιθώρια για θεωρίες περί εθνικού νομίσματος.
Απαιτούνται συγκεκριμένες πολιτικές ανάπτυξης, που σταδιακά θα μπορούσαν να ενισχύσουν την οικονομία μας και να απεγκλωβιστούμε από το φαύλο κύκλο των δανείων. Να θέσουμε το εργατικό κι επιστημονικό προσωπικό μας στην υπηρεσία εκμετάλλευσης της γης και των άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών, εξισορροπώντας το ισοζύγιο εισαγωγών κι εξαγωγών. Και φυσικά, θα πρέπει να προστατευτεί η εθνική μας περιουσία κι ο ενεργειακός μας πλούτος, ώστε να μην γίνουν βορρά στα αποικιοκρατικά σχέδια των εταίρων, με τον νέο φορέα στον οποίο θα μεταφερθούν κινητά και ακίνητα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου (εταιρείες, μετοχές, οικόπεδα, κτηριακά συγκροτήματα κτλ), ύψους 50 δις ευρώ.
Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες σπατάλες, για συντήρηση του πελατειακού κράτους, γιατί τελικά δε θα υπάρχει ούτε κράτος, ούτε πολίτες. Επιβάλλεται η αναδόμηση της ελληνικής κοινωνίας, σχεδιάζοντας ένα νέο παραγωγικό μοντέλο για την Ελλάδα, έχοντας πολίτες συνειδητοποιημένους. Το κυβερνόν κόμμα θα πρέπει να ξεπεράσει την κρίση ταυτότητας και να διασώσει την εθνική μας ταυτότητα, προφυλάσσοντας την εθνική μας κυριαρχία και σχεδιάζοντας με γνώμονα τις παραδοσιακές αξίες του ελληνισμού την Εθνική Παιδεία. Mε την απαιτούμενη σοβαρότητα, αυτοκριτική και ταπεινοφροσύνη, ακολουθώντας την ευαγγελική περικοπή «ο ταπεινωθείς υψωθήσεται», θα βγούμε από τη μιζέρια της εθνικής ταπείνωσης, που οδήγησε η κυβερνητική αλαζονεία κι η λαϊκή απερισκεψία.
