Ο καθένας μετά την τελευταία “περιπέτεια” στην καθημερινότητά του, σίγουρα θα έχει αναλογιστεί σε τι κόσμο ζει και σε τι κόσμο θα ήθελε να ζήσει.
Είναι προσωπική απόφαση του καθενός να αγωνιστεί γι αυτό που πιστεύει, σεβόμενος τη διαφορετική άποψη σε ένα κόσμο, που ο ήλιος ανατέλει για όλους τους ανθρώπους χωρίς να ζητήσει τη γνώμη τους.
Η συμφωνία πλαίσιο που θα μας βγάλει από την οικονομική ασφυξία θα κλείσει την Κυριακή, όπως όλα δείχνουν, αλλά η συζήτηση μεταξύ κομμάτων και πολιτών στα καφενεία, τότε θα αρχίσει με ζητούμενο την (κομματική) αποτίμηση της επιτυχίας ή της αποτυχίας. Το δημοφιλέστερο άθλημα των ελλήνων της τελευταίας 5ετίας.
Τα επιχειρήματα και από τις δύο πλευρές πολλά, αλλά λίγα επαρκώς τεκμηριωμένα.
Όποιος θα έχει την τύχη να παρακολουθήσει συζήτηση τεκμηριωμένων επιχειρημάτων των δύο πλευρών, θα διαπιστώσει ότι η αντιπαράθεση έχει τις ρίζες στα δύο διακριτά, δυτικά, πολιτισμικά ρεύματα, το ιδεαλιστικό ( πλατωνικός ιδεαλισμός) και το πραγματιστικό (αριστοτελικός πραγματισμός).
Το πραγματιστικό, δυτικό πολιτισμικό ρεύμα υιοθέτησε την αριστοτελική Αριστοκρατία, η οποία στη συνέχεια γέννησε ως κοινωνικό σύστημα την Ολιγαρχία, κι αυτή με τη σειρά της δημιούργησε ως πολιτικό σύστημα τον δυτικό Καπιταλισμό.
Στο πλαίσιο ενός τέτοιου πολιτισμικού μοντέλου μπορούμε να ταυτίσουμε την παγκόσμια εξουσία με την έννοια της παγκόσμιας αγοράς, εφόσον η παγκόσμια οικονομία είναι εκείνη την οποία όλοι υπηρετούν και η οποία έχει υπό τον έλεγχο της, τη δυτική τεχνολογία και τις κατά τόπους πολιτικές εκφράσεις.*
Το ιδεαλιστικό, δυτικό πολιτισμικό ρεύμα επέλεξε τον πλατωνικό Ιδεαλισμό, την προσωκρατική θετική ελληνική σκέψη και την κοινωνική φιλοσοφία του δήμου (Δημοκρατία).
Τα σπέρματα του ιδεαλιστικού ρεύματος, το οποίο δεν μπόρεσε να αναπτυχθεί και να εξελιχθεί, δεν χάθηκαν στο πλαίσιο της παγκόσμιας διανόησης.
Έτσι, σε φιλοσοφικό και ιδεαλιστικό πάντα επίπεδο, αναπτύχθηκαν από την κοινότητα των διανοουμένων οι ιδέες του ουμανισμού, της ισότητας και της αδελφότητας, οι οποίες στη συνέχεια γέννησαν, με μεγάλη καθυστέρηση, το κοινωνικό σύστημα του Δυτικού Ουμανιστικού Σοσιαλισμού.
Η αληθινή έννοια της αριστεράς δεν ταυτίζεται με την έννοια κάποιου “πολιτικού συστήματος” αλλά αποτελεί έννοια συνώνυμη εκείνης του ιδεαλιστικού “πολιτισμικού ρεύματος” που έχει σαν αξιακές βάσεις, τη Δημοκρατία, τον Σοσιαλισμό και τον Ουμανισμό. *
* Έγινε χρήση αποσπασμάτων από το βιβλίο “το Μέλλον του Παρελθόντος μας” των Μάνου Δανέζη και Στράτου Θεοδοσίου.
