Τον Ιούλιο κάποτε… Καταμεσήμερο της Κυριακής 17 του Ιουλίου, το έτος 1955, δραπέτευσαν 27 πολιτικοί κρατούμενοι, από τις φυλακές Βούρλων του Πειραιά.
Στην Ελλάδα γκρεμίζουν, αφανίζουν, καταστρέφουν κάθε τόπο ιστορίας και πολιτισμού με κάθε τρόπο και κάθε μέσον. Ο κρατικός μηχανισμός των κακοποιών πολιτικών, είτε εν γνώσει, είτε εν αγνοία, αλλά και οι αγράμματοι ή και γραμματιζούμενοι πολίτες στην πλειοψηφία τους εξαφανίζουν κάθε αγαθό και απομεινάρι του παρελθόντος. Όποιο κι αν είναι. Τα ξένα Μουσεία είναι γεμάτα από Ελληνικούς μοναδικούς θησαυρούς. Οι αρχαιοκάπηλοι ρήμαξαν τον τόπο και γέμισαν τα ξένα Μουσεία και τις ιδιωτικές συλλογές. Και το έργο συνεχίζεται.
Στο Υπουργείο Πολιτισμού τοποθετούνται βάρβαροι και φριχτοί αξεσκόλιστοι Ζαχόπουλοι. Παραπεταμένοι για να «προστατέψουν» τον Ελληνικό Πολιτισμό. Αλίμονο!!! σε ποιούς έχει ξεπέσει ο Ελληνικός Πολιτισμός. Ποιά χέρια και ποιοί νόμοι τον διαχειρίζονται. Απροστάτευτος, στα χέρια των αθλίων. Ο πνευματικός κόσμος, οι ερευνητές, οι ιστορικοί, οι επιστήμονες, τα μεγάλα ονόματα της τέχνης και του στοχασμού βρίσκονται στο περιθώριο, και στη γωνία.
Η φωνή τους δεν ακούγεται. Επικρατεί συνέχεια ο δημαγωγός, ο απολίτιστος, ο αξεσκόλιστος, ο κοτσάμπασης, ο τυχοδιώκτης, ο διαπλεκόμενος, ο πονηρός και βαφτίζει το μπακάλικό του «πολιτιστικό σύλλογο και εξωραϊστικό» για να παραπλανήσει, να εισπράξει να εκδικηθεί, να ωφεληθεί σε βάρος της Κοινωνίας και της Ιστορίας κάθε τόπου, αφελών και αδιάφορων πολιτών.
Από τη σήραγγα των Βούρλων οι 27, βγήκαν, από το σκοτάδι στο φως για να φέρουν έναν καινούριο κόσμο. Ονειρεύτηκαν μια πατρίδα δικαιοκρατούμενη, ελεύθερη, πολιτισμένη. Πολίτες γραμματιζούμενους, εργάτες συνειδητοποιημένους. Πολιτικούς έντιμους και όχι υποτελείς στις ορέξεις της Μέρκελ, του Ιμπεριαλισμού, υποταχτικούς στο μεγάλο Κεφάλαιο της αποικιοκρατίας, της διαφθοράς και του ξεπεσμού.
Οι περισσότεροι έφυγαν πικραμένοι, χωρίς να δουν τα ονείρατά τους να παίρνουν «εκδίκηση». Αφού πολέμησαν το φασισμό στα βουνά της Αλβανίας, στα βουνά της πατρίδας, κακοπαθημένοι, προδομένοι, με χίλιες δύο προβοκάτσιες των συμμοριτών και πάσης φύσεως και χρήσεως συμμοριών και κομμάτων, μπήκαν στα σίδερα και στη φωτιά. Κουβέντιασαν με τα λιθάρια. Κεράσαν νερό το θάνατο… Γνώρισα κάμποσους που επέζησαν, στις μέρες μας. Γνώρισα τον Περικλή Ροδάκη. Έγραψε την εγκυκλοπαίδεια «ΥΔΡΙΑ». Τεράστια αποθήκη γνώσεων. Γίγαντας αρετής και ανυπόταχτο πνεύμα. Απόλυτα ελεύθερος. Ανεξάρτητος. Ο πιο μορφωμένος ΕΛΛΗΝΑΣ.
Δύο - τρεις ζουν ακόμη από τον καιρό εκείνο. Ο Βαρδής Βαρδινογιάννης που ίδρυσε την ΕΔΙΑ, Εταιρεία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων, στην οποία παιδεύομαι, κοντά του, να διασώσουμε ό,τι απόμεινε από το θέρισμα και την εξαφάνιση των καιρών, των προσδοκιών, των στοχασμών και των ονείρων. Πορευόμενοι ανάμεσα στην αδιαφορία και στην άρνηση του Υπουργού Πολιτισμού να μας ακούσει. Του τωρινού λέω, διότι είναι απασχολημένος, για να μιλά στο Μουσείο, στο Μοναστηράκι για τον εαυτό του, να τον παρακολουθώ επί 2 ώρες, χωρίς να πει τη λέξη πολιτισμός. Αφιερώνω, και τιμώ τους 27, ένα μοναδικό ντοκουμέντο που βρήκα στα σκουπίδια.
Βιβλιογραφία: Β. Βαρδινογιάννη «Η απόδραση των Βούρλων».
Ηλιάκης Γιάννης
