Της Άννας Ελευθεριάδου-Γκίκα
Ιατρού
στο Νοσοκομείο Ρεθύμνου
Αγαπητέ κύριε Παυλόπουλε,
Επιτέλους μιλήσατε! Υποθέτω σε συνεννόηση με τον Κώστα Καραμανλή, είπατε το ΝΑΙ στην Ευρώπη που τόσο πολύ περιμέναμε από εσάς. Αλήθεια, γιατί δεν μιλούσατε κι οι δύο τόσο καιρό; Μήπως γιατί η κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή είχε αναβαπτισθεί στην Κολυμπήθρα του Σιλωάμ που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, κι ο Δημοσιονομικός Εκτροχιασμός που είχε προκαλέσει, ξεπλύθηκε και καθαγιάστηκε; Οι Έλληνες πολίτες κύριε αναρωτιούνται γιατί σιωπούσατε. Είναι λίγο συνωμοτικό δε νομίζεται; Μήπως εξαργύρωνατε με τη σιωπή αυτή και την απραξία, την Προεδρία που αιφνιδιαστικά, απρόσμενα και παράλογα λάβατε ως δώρο; Με πολυετή πορεία Βουλευτή και πρωτοκλασάτου Υπουργού Δημοκρατικά εκλεγμένης Κυβέρνησης, θέλετε να μας πείτε ότι δεν γνωρίζατε αυτό, που ακόμα και το Συμβούλιο της Ευρώπης γνωμοδότησε, ότι δηλαδή το ερώτημα του Δημοψηφίσματος είναι αντισυνταγματικό; Με πετυχημένη καριέρα κορυφαίου Νομικού και Πανεπιστημιακού Δασκάλου της Νομικής, θέλετε να μας πείτε ότι δεν ξέρετε το Σύνταγμα;
Μέχρι σήμερα Πέμπτη 2 Ιουλίου που γράφονται αυτά, είχατε ηχηρά αποποιηθεί τους δεσμούς με το κόμμα σας, το κόμμα που σας ανέδειξε. Αποποιηθήκατε όμως κυρίως το δεσμό με τους Έλληνες πολίτες, που σας ψήφιζαν για τόσα πολλά χρόνια και σας έδιναν τη δικαιοδοσία να κυβερνάτε και να νομοθετείτε. Στο παρά πέντε, κι ενώ πια έχουμε μπει σε τροχιά διχασμού, πτώχευσης και αστάθειας, κάνατε δήλωση υπέρ του ΝΑΙ. Σκέτη δήλωση, χωρίς τις ανάλογες ενέργειες όμως που απαιτούσε και επέβαλε η στιγμή.
Η κυρία Κωσταντοπούλου σας άδειασε κυριολεκτικά και αποκάλυψε δημοσίως, από το βήμα του Προεδρείου της Βουλής κρυφές συνεννοήσεις κάτω από το τραπέζι μεταξύ σας, ενώ η χώρα είναι στον τοίχο. Οποία εικόνα αποσύνθεση της Δημοκρατίας, απόλυτης απαξίωσης της Βουλής.
Ως ο Θεματοφύλακας της ομαλότητας της Δημοκρατίας μας, δεν θα έπρεπε εδώ και μέρες να επιδιώξετε συνάντηση των Αρχηγών των κομμάτων και προσπάθεια Εθνικής Συνεννόησης πριν είναι αργά;
Η καρέκλα, ή κάθε τέτοια καρέκλα έχει κόλλα. Αυτό το έχουμε εμπεδώσει εδώ και χρόνια από τόσα και τόσα γραφικά και αριβίστικα παραδείγματα. Όταν όμως βρισκόμαστε σε τέτοια κρίση, με διχαστικό χαρακτήρα και μοιραίες ενδεχομένως συνέπειες, όποια καθυστέρηση πρωτοβουλιών και όποια αποφυγή ευθυνών είναι επικίνδυνη κύριε Πρόεδρε.
Υ.Γ: "Επειδή οι καιροί είναι κρίσιμοι , θεωρώ ότι λίγη καλόπιστη κριτική δεν έβλαψε ποτέ κανένα. Το αντίθετο."
