Τελικά, οι δεξιές εφημερίδες κέρδισαν ξανά τις εκλογές στη Μεγάλη Βρετανία, σχολιάζει ο Greensale της Guardian. Σύμφωνα με το άρθρο του, 57.5% των ημερήσιων εφημερίδων υποστήριξε τους Συντηρητικούς, ενώ μόνο 11.7% υποστήριξε τους Εργατικούς. Ταυτόχρονα, 66% των Κυριακάτικων εφημερίδων προέτρεψε τους αναγνώστες να ψηφίσουν τον Κάμερον. Η άποψη αυτή ίσως να ακούγεται απλοϊκή, όμως είναι βάσιμη. Η τρίμηνη πλύση εγκεφάλων με λάσπη ήταν θεαματική.
Φέτος, το μεγάλο θύμα ήταν ο αρχηγός του Εργατικού κόμματος, Ed Miliband.
‘Ας ψηφίσουμε τους Συντηρητικούς για να σώσουμε τη χώρα,’ βροντοφώναζαν οι εφημερίδες και υπενθύμιζαν τις αποτυχίες του Εργατικού κόμματος, όπως γίνεται πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις.
Ενώ έθεταν το μεταναστευτικό, το Σύστημα Υγείας και την οικονομική κρίση επί τάπητος, δημοσίευαν φωτογραφίες που 'υποδείκνυαν' ότι ο Miliband δεν είναι και πολύ χαρισματικός. Ατράνταχτες αποδείξεις! Για παράδειγμα, οι φωτογράφοι απαθανάτιζαν τον Miliband να τρώει και καθώς μετρούσαν μπουκιές του, διαπίστωναν ότι ο ατυχής αρχηγός είναι 'αδέξιος' όταν τρώει σάντουιτς με μπέικον. Επίσης, τον Miliband να σκοντάφτει στο σκαλί του πλατό, ενώ έφευγε από το πολιτικό debate.
Τι μέλλον είχε ο άνθρωπος. Είναι να μη σε πιάσει η Βρετανική φυλλάδα στο στόμα της.
Πέντε χρόνια πριν, μετά από άλλη ήττα των εργατικών, ο Miliband είχε κατηγορηθεί ότι ‘μαχαίρωσε πισώπλατα’ τον αδερφό του, κατά την διαδικασία εκλογής προέδρου του κόμματος. Σε ζωντανή συνέντευξη με τον διάσημο δημοσιογράφο Jeremy Paxman, ο Miliband προσπάθησε να πείσει το κοινό ότι ‘έχει ότι χρειάζεται’ για να γίνει αρχηγός χώρας. Ο Paxman όμως διαφώνησε, και τον ειρωνεύτηκε με το να διηγηθεί ένα ανέκδοτο.
‘Ο Miliband μπαίνει σε ένα δωμάτιο με τον Putin. Η πόρτα κλείνει. Δύο λεπτά αργότερα, η πόρτα ανοίγει, ο Putin στέκεται χαμογελαστός και ο Miliband κείτεται κομματιασμένος στο πάτωμα.’
‘Έχεις ότι χρειάζεται?’ συνέχισε ο Paxman.
‘Hell yes, είμαι αρκετά σκληρός,’ είχε πει τότε ο Miliband.
Τα χρόνια περάσαν και ο πρόεδρος των Εργατικών δεν έφτασε ούτε ως την πόρτα του Putin. Τον πρόλαβαν οι Βρετανικές εφημερίδες.
Ή μήπως δεν ήταν οι εφημερίδες που τον κατακερμάτισαν?
Μήπως ήταν που την έγειρε ‘αριστερά’ τη βάρκα, λίγο πριν βουλιάξει? Ο Blair τον κατσάδιασε μετεκλογικά, γιατί δεν την κράτησε στο ‘κέντρο’.
Μήπως ήταν που οι οπαδοί του Εργατικού κόμματος θεώρησαν ότι τα σχέδια του Miliband δεν ήταν 'πολύ φιλόδοξα΄, ενώ ήταν περισσότερο 'ιδεολογικά και ευφυή' απ' ότι πρέπει?
Μήπως ήταν που ο αμφιλεγόμενος Russel Brand με τη 'λογοδιάρροια', σύμφωνα με τους Times, δεν υποστήριξε εγκαίρως τον Miliband στο YouΤube?
Εικασίες.
Μόνο η ιστορία, τα παρασκήνια, οι πολιτικοί, οι τραπεζίτες και οι μεγαλοεπιχειρηματίες γνωρίζουν την αλήθεια...
