Πλησιάζει πάλι η περίοδος όπου αρχίζουν να τρίζουν οι καλοκαθισμένες καρέκλες των πολιτικών της εξουσίας, στη Μεγάλη Βρετανία. Κάθε πέντε χρόνια, χάνουν τον ύπνο τους οι Βρετανοί κυβερνώντες. Οι εξουσιαστές κάνουν την αναγκαστική αυτοκριτική, βλέπουν τι λένε οι επίσημες στατιστικές και προσπαθούν να θάψουν το κεφάλι τους στο καλοκουρεμένο γκαζόν του Βρετανικού Κοινοβουλίου, όσον αφορά τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις τις προηγούμενης προεκλογικής περιόδου.

'Δεν θυμούνται τι φάγανε χθες. Σιγά μη θυμηθούν τι τους υποσχεθήκαμε πριν πέντε χρόνια!' λένε.

Ιδιαίτερα ο Νικ Κλεγκ, θα ήθελε να 'ξεχαστούν' πολλά...

Οι Βρετανικές εκλογές του 2010, κατέληξαν στο ‘γάμο συμφέροντος’ μεταξύ Συντηρητικών και Φιλελεύθερων Δημοκρατών. Ο Φιλελεύθερος Δημοκράτης Κλεγκ, ο ‘αδύναμος’ του γάμου, υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής ανάμεσα στους ψηφοφόρους, και τα Μ.Μ.Ε., πριν το 2010. Αντιπαρατέθηκε με τον Συντηρητικό Κάμερον, προχωρώντας σε υποσχέσεις, διαμετρικά αντίθετες με αυτές του αντιπάλου του. Σαν Αναπληρωτής Πρωθυπουργός όμως, μετά τον ‘μήνα του μέλιτος’, ο Κλέγκ δεν αποστασιοποιήθηκε από τη σκληρή, και συχνά αποτυχημένη, πολιτική του Πρωθυπουργού.

Μια-μια, ξεχνούσε τις υποσχέσεις και τις αρχές του κόμματος του, και ψήφιζε νομοσχέδια, χεράκι-χεράκι με τον συντηρητικό Πρωθυπουργό. Για την ακρίβεια, σύμφωνα με τα Μ.Μ.Ε, ο Κλέγκ:

• Ψήφισε τον τριπλασιασμό των φοιτητικών διδάκτρων, ενώ είχε υποσχεθεί ότι θα τα καταργήσει.