Τί γνωρίζω για την Αλήθεια;
Γνωρίζω ότι, η Αλήθεια είναι κάποια αξία της ζωής και κάτι που αξίζει να ζει κανείς μαζί του.
Γνωρίζω ότι, για να είναι η ίδια μία πραγματική αξία, πρέπει να υπάρχει κάτι αμετάβλητο και αντικειμενικό σ’ αυτήν.
Αν όντως είναι αμετάβλητη και αντικειμενική τότε, είναι συμπερασματικά και διαχρονική. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να μεταλλάσσεται και να εμπίπτει σε αντιφάσεις, ούτε και να διαφοροποιείται ανάλογα με τον χώρο και τον χρόνο.
Αν είναι ικανή να παραμένει αδιαφοροποίητη στο χώρο και το χρόνο, τότε μπορεί να πει κανείς, ότι μπορεί να υπάρχει και έξω από τα όρια της ζωής και του κόσμου τούτου. Ότι δηλαδή, μπορεί να υφίσταται ακόμη και έξω από το Χωροχρόνο.
Αν είναι έτσι, τότε είναι πιθανόν, η Αντικειμενική Αλήθεια να είναι άχρονη και κατ’ επέκταση άφθαρτη, δηλαδή μπορεί να υπάρχει ως μία σταθερή αξία στην Αιωνιότητα. Ίσως ακόμη να είναι και μία συνθήκη της Αιωνιότητας. Της Αιωνιότητας όχι με την έννοια της άπειρης χρονικής διάρκειας, αλλά μ’ εκείνη της αχρονικότητας.
Έτσι, ίσως μπορώ να ισχυριστώ ότι, πραγματικά Αληθινό είναι μόνον, οτιδήποτε μπορεί να υπάρχει αναλλοίωτο στην αιωνιότητα.
Που βρίσκομαι εγώ σε σχέση με την Αλήθεια;
Το γεγονός ότι είμαι ειλικρινής δεν αποδεικνύει απαραίτητα την ύπαρξη της αλήθειας μέσα μου, όταν δηλαδή σκέπτομαι και πράττω με συνέπεια σ' αυτό που νομίζω ότι είμαι.
Αυτό που είμαι τώρα, δεν έχει καμία σχέση μ’ αυτό που θα είμαι αύριο, αλλά και ούτε μ’ αυτό που ήμουν χθες. Καταλαβαίνω ότι υφίσταμαι μία συνεχή αλλαγή, ότι μεταλλάσσομαι, κατά κάποιον τρόπο, χωρίς τη θέλησή μου.
Το γεγονός ότι αλλάζω συνεχώς, καταδεικνύει ότι και οι αλήθειες μου αλλάζουν, δηλαδή αυτό που θεωρούσα ως αληθινό χθες, σήμερα μπορεί να είναι ψεύτικο και αύριο πάλι αληθινό ή και τίποτα.
Αν σήμερα υπερασπίζομαι τις υπαρξιακές ιδέες μου, τα ιδανικά μου, τις αξίες που θεωρώ για τη ζωή, τις πράξεις μου, ακόμη και την ίδια την στάση μου για την ζωή και γενικά το «είναι» μου και αύριο όλα αυτά τ' αντικαταστήσω μ’ άλλα, τελείως διαφορετικά και αντίθετα, τότε που είναι η αντικειμενική Αλήθεια;
Φαίνεται ωστόσο ότι, όσο ο άνθρωπος αλλάζει ασυνείδητα, τόσο απομακρύνεται από την Αλήθεια. Ίσως γιατί, η αντικειμενική Αλήθεια απαιτεί σταθερό και μόνιμο περιβάλλον για να εκδηλωθεί.
Συχνά, αν όχι πάντα, συγχέουμε την αλήθεια με τα γεγονότα και την αντικειμενικότητα με την υποκειμενικότητα των πραγμάτων. Γι’ αυτό ίσως κανείς, δεν μπορεί να διακρίνει και να κατανοήσει τις αντικειμενικές αλήθειες της ζωής. Βρισκόμαστε σε μία διαρκή σύγχυση λόγω της ασυνείδητης συνεχούς μεταλλαγής μας.
Βρισκόμαστε όλοι, σε διαφορετικά επίπεδα του «γίγνεσθαι» και προερχόμαστε από διαφορετικές παραδοσιακές, κοινωνικές και ψυχολογικές προδιαμορφώσεις και φαίνεται να είναι λογικό, ο κάθε άνθρωπος να έχει σχηματίσει τις δικές του αλήθειες για τη ζωή και όχι μόνον, που πιστεύει, υπερασπίζεται και προσπαθεί να πείσει τους άλλους ότι αυτός έχει δίκαιο. Αυτό ίσως να επιβεβαιώνει, εν μέρει, το μέγεθος της υποκειμενικότητας της εκλαμβανόμενης αλήθειας.
Οι αντικειμενικές αλήθειες, αν είναι συνθήκες της αιωνιότητας, πρέπει να είναι σταθερές, αδιαπραγμάτευτες και κοινές για όλους και για τα πάντα και μπορούν να είναι αντιληπτές και κατανοητές απ' όλους, με τον ίδιο τρόπο και στο ίδιο επίπεδο.
Μπορώ κάλλιστα να ισχυριστώ, ότι είμαι αληθινός γιατί υπάρχω σ’ αυτή τη ζωή και να ρωτήσω το εαυτό μου: Είναι αυτό μία Αλήθεια;
Αυτό μάλλον, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα περιορισμένο γεγονός, που εκδηλώνεται στον συγκεκριμένο χώρο και χρόνο που ζω και υπάρχω και που αυτό θα είναι ανύπαρκτο όταν φύγω απ' αυτή τη ζωή. Επομένως, δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι, εγώ ο ίδιος, ως ύπαρξη, είμαι μία Αλήθεια, υπό το πρίσμα της αιωνιότητας, όπως και πρέπει να εκλαμβάνεται οτιδήποτε εξετάζεται ως προς το αν είναι Αληθινό ή όχι.
Με την ίδια έννοια τι είναι άραγε Αληθινό; μήπως ο τόπος που ζω με την ανείπωτη φυσική ομορφιά; μα κι αυτός αύριο δεν θα υπάρχει, μήπως ο πλανήτης μου; ο Ήλιος, η Σελήνη, ο Γαλαξίας, οι άλλοι άπειροι Ήλιοι και Γαλαξίες; το Σύμπαν ολόκληρο; όμως κι αυτά όλα κάποτε δεν θα υπάρχουν ή θα έχουν μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο τελείως διαφορετικό. Επομένως, ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι όλα αυτά αποτελούν μία Αντικειμενική Αλήθεια;
Όπου και να κοιτάξω δεν μπορώ να δω τίποτα που να με πείθει ότι αποτελεί μία Αλήθεια, τίποτα, εκτός από ένα και μόνον πράγμα.
Αλέξανδρος Κυριακάκης
