ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
MENOY
ΣΥΠΑ Banner
ΑΠΟΨΕΙΣ

Θέλω να πετάξω αλλά δεν έχω φτερά ! [Αντί άρθρου] του Θοδωρή Δουλουμπέκη

0

Του Θοδωρή Δουλουμπέκη

Εθνικού Συντονιστή του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος

[email protected]

Η αρθρογραφία είναι ένας καλός τρόπος επικοινωνίας με την κοινωνία. Βάζεις το θέμα του διαλόγου ορίζεις τη συζήτηση και περιμένεις να γεννηθεί ο διάλογος. Άλλοι θα συμφωνήσουν άλλοι θα διαφωνήσουν αρκετοί θα επικοινωνήσουν μαζί σου. Είναι και στιγμές όμως που καταλαβαίνεις ότι η συζήτηση ορίζεται από την ίδια την κοινωνία, είναι στιγμές που αντιλαμβάνεσαι ότι πάνω και από το να εκθέτεις τη γνώμη σου μεγαλύτερο κοινωνικό όφελος μπορεί να προκύψει μέσα από την αναγνώριση ενός προβλήματος κυρίως όταν αυτό αφορά χαμηλόφωνες κοινωνικές ομάδες, ανθρώπους αποκλεισμένους. Είναι φορές που συνειδητοποιείς ότι είναι καλύτερο να ακούς παρά να γράφεις συμπεράσματα που αφορούν κοινωνικές ομάδες τις οποίες δεν έχεις ζήσει. Μήπως εξάλλου αυτό δεν είναι και το πρόβλημα του πολιτικού συστήματος σήμερα? Μήπως το πρόβλημα δε βρίσκεται στο ότι είναι αποκομμένο από τις αποκλεισμένες κοινωνικές ομάδες ?

Επισκέφτηκα πριν λίγες μέρες ως πολιτικός ακτιβιστής του ΕΣΚ, το κέντρο Ημερήσιας φροντίδας αστέγων στο Ηράκλειο, όχι για φωτογραφία όχι για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Πήγαμε για να τους ακούσουμε. Πήγαμε για να μάθουμε, για να αναγνωρίσουμε το "φαινόμενο" έξω από τα βιβλία κοινωνικού περιεχομένου. Αντί άρθρου λοιπόν και χωρίς σχόλια θα σας παραθέσω κομμάτια από τη συζήτηση που είχαμε με τους αστέγους και το προσωπικό κέντρο. Τα συμπεράσματα θα τα βγάλετε εσείς.

Γιάννης,55 "Δούλευα στην Κύπρο σε ξενοδοχείο. Όταν ξέσπασε η κρίση και εκεί όλους τους Έλληνες μας έδιωξαν. Επέστρεψα στην Ελλάδα και έψαχνα μια οποιαδήποτε δουλειά. Κανείς δε με έπαιρνε σε αυτή την ηλικία, τους ήμουν άχρηστος. Πριν έρθω στην Κρήτη έμενα για 16 μήνες στα παγκάκια του προβλήτα 3 στον Πειραιά. Βλέπω ότι δεν είμαι μόνο εγώ. Δεν μπορώ να κατηγορήσω τον εαυτό μου ότι έκανα κακοδιαχείριση ή σπατάλες. Βλέπω ότι είναι πολλοί σαν εμένα και κάθε μέρα αυξάνονται. Προσκαλώ και προκαλώ τους αρμόδιους από Περιφέρεια Κυβέρνηση μέχρι και την εκκλησία να έρθουν και να μας ακούσουν να μας νιώσουν να μας καταλάβουν. Δε θα τους κάνω το χατίρι ούτε να σκοτώσω ούτε να σκοτωθώ. Θέλω μια αξιοπρεπή εργασία θέλω να δουλέψω να έχω ένα κανονικό σπίτι. Θέλω να πετάξω αλλά δεν έχω φτερά!  "

Προσωπικό του Κέντρου : "Το κέντρο είναι ενταγμένο σε ένα δίκτυο εφτά κοινωνικών δομών και κύριο μέλημα του είναι να προσφέρει παροχές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, μέσα εξασφάλισης της ατομικής υγιεινής και ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Επιπλέον μας έχουν παραχωρηθεί από το Δήμο δύο κοντέινερ και από το σύλλογο ΑΤΑΚΤΟΙ ένα λυόμενο συνολικής χωρητικότητας 18 ατόμων όπου μπορούν να διαμείνουν όσοι έχουν περισσότερη ανάγκη αλλά πάντα προσωρινά και μέχρι να βρούνε αν βρουν κάποια δουλειά. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται επέκταση και αναβάθμιση αυτών των δομών για να καλύψουμε τις ανάγκες"

"Οι άστεγοι προκειμένου να έχουν πρόσβαση στο συσσίτιο πρέπει να περπατήσουν μεγάλες αποστάσεις με τα πόδια, πράγμα αδύνατον όταν έχει κακοκαιρία, καθώς δεν έχει βρεθεί ο τρόπος ακόμη είτε να έχουν κάποια δωρεάν εισιτήρια από τα Αστικά Λεωφορεία ούτε κάποιος άλλος τρόπος το συσσίτιο να έρχεται εδώ "

"Όσοι δε μένουν στα κοντέινερ, όταν κλείσει το κέντρο στις 9, εκτός από τις μέρες έντονων καιρικών φαινομένων που το κέντρο διανυκτερεύει,  φεύγουν και  περνούν τη νύχτα σε παγκάκια σε χαρτόκουτες σε εγκαταλειμμένα κτήρια σε αυτοκίνητα "

"Συνολικά αυτή τη στιγμή καταγεγραμμένοι άστεγοι στο Ηράκλειο είναι περίπου 65, ενώ πριν 2 χρόνια ήταν μόλις 5 ! Τη μέρα περνάνε από εδώ πάνω από 50 άτομα. Οι αιτήσεις έχουν ξεπεράσει από αστέγους και απόρους τις 300 ! "

"Μεταξύ των ατόμων που έρχονται να ζητήσουν βοήθεια, είναι θύματα ενδοοικογενειακής βίας, είναι νέοι, είναι οικογένειες με παιδάκια αλλά έχουμε και δυστυχώς με αυξανόμενη τάση νεοάστεγους, άνθρωποι δηλαδή που ζούσαν μια φυσιολογική ζωή με τη δουλειά τους και την οικογένεια τους και μέσα σε ένα βράδυ τα έχασαν όλα !"

Ανάμεσα στις πολιτικές αλληλεγγύης προς τις τράπεζες και στις πολιτικές που συγχέουν την αλληλεγγύη με τη φιλανθρωπία, υπάρχει μια συνεχώς αυξανόμενη ομάδα μέσα στο φάσμα του κοινωνικού αποκλεισμού που το μόνο που ζητά είναι να μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια.

Περισσότερα στο : http://youtu.be/eAB9i4UxFr8

0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Θέλω να πετάξω αλλά δεν έχω φτερά ! [Αντί άρθρου] του Θοδωρή Δουλουμπέκη

0
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ