Tης Βλασίας Μιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Ευτυχής συγκυρία η έναρξη της τετράμηνης παράτασης, που δόθηκε στην Ελλάδα να συμπίπτει με την είσοδο στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Περίοδος νηστείας, μετάνοιας και προσευχής είναι αυτή που διάγουμε. Επαναφορά στην εγκράτεια, ενίσχυση της πνευματικής ζωής μας, παρακίνηση για περισσότερη αυτοκριτική. Στοιχεία που οι πιστοί οφείλουν να διατηρούν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, αλλά η τύρβη της καθημερινότητας τους αποσυντονίζει. Η περίοδος της Σαρακοστής μας επαναφέρει στον αρχικό στόχο, που είναι η σωτηρία της ψυχής μας κι όχι οι σωματικές απολαύσεις.
Τι νόημα, βέβαια, έχει η νηστεία σε μία χώρα που μαστίζεται από τέτοια οικονομική ύφεση, ώστε η αναζήτηση τροφής από κάδους απορριμμάτων και συσσίτια να συνιστούν καθημερινές εικόνες ντροπής; Οι όποιες προσπάθειες των κυβερνώντων, ακόμα και των τωρινών, για αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, διαμορφώνοντας κατάλληλες συνθήκες για μία αξιοπρεπή ζωή, περνάνε μέσα από τις συμπληγάδες της ευρωπαϊκής πολιτικής, η οποία εξυπηρετεί ιδία συμφέροντα με υπολογιστική ψυχρότητα και τεχνοκρατικά κριτήρια. Οι ιδεολογίες λίγη αξία έχουν μπροστά στην αδήριτη πραγματικότητα της ΕΕ, που επιβάλλει στα θεσμικά της όργανα να λειτουργούν βάσει ενιαίων κανόνων, αποσκοπώντας στην ωφέλεια των μελών κρατών.
Φαίνεται, λοιπόν, πως οι σκληροί όροι διαπραγμάτευσης δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα bras de fer ανάδειξης των συνεκτικών δεσμών που διέπουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η ελληνική κυβέρνηση αντιλαμβανόμενη το αρραγές σύστημα πολιτικής και συμφερόντων, αναγκάστηκε να κάνει πολλά βήματα πίσω στις διεκδικήσεις της. Κερδίσαμε, όμως, χρόνο και κερδίσαμε και τις εντυπώσεις, προβάλλοντας διεθνώς το ελληνικό ζήτημα.
Έχουμε τέσσερις μήνες, για να συντάξουμε σχέδιο ανάπτυξης, το οποίο καλό θα ήταν να βασιστεί σ΄ ένα εθνικό διάλογο με όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, όπως έκανε κι η Πορτογαλία και μέσα σε δύο χρόνια αποχαιρέτησε το μνημόνιο. Έχουμε τέσσερις μήνες να διαμορφώσουμε συνθήκες σταθερότητας, να κερδίσουμε την αξιοπιστία των αγορών και να προσελκύσουμε επενδύσεις, να σχεδιάσουμε τη βελτίωση των δομών της δημόσιας διοίκησης, την καταπολέμηση της διαφθοράς, να οργανώσουμε ένα νέο μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης. Ο ανασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας θα πρέπει να στραφεί προς την έρευνα, τις καινοτομίες και τις νέες τεχνολογίες, ώστε να εκμεταλλευτούμε τα υπάρχοντα πλεονεκτήματα, αλλά να αναπτύξουμε και νέα. Διαθέτουμε δικές μας δυνάμεις, σε έμψυχο δυναμικό και πόρους, που μπορούμε να στηριχτούμε και να αναπνεύσουμε ελεύθερα, να μην αρκεστούμε μόνο σε ανάσες. Έχουμε τέσσερις μήνες να πείσουμε τους εταίρους, να περάσουμε, επιτέλους, από τη θεωρία στην πράξη. Να προβούμε σε αποφάσεις με ομοψυχία και να δεσμευτούμε πως θα δουλέψουμε σκληρά.
Ωστόσο, για να υλοποιηθεί αυτό το όραμα εθνικής ευημερίας, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε τα λάθη, που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Να προβούμε σε μία ηθική επ- Ανάσταση, που θα αλλάξει τα κακώς κείμενα, που θα πατάξει τη διαφθορά. Η νέα αυτή εποχή που ξεκίνησε για την Ελλάδα και συμπίπτει με τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ας μας οδηγήσει όλους σε αυτοκριτική και περισυλλογή. Ο καθένας μας έχει την ευθύνη της προσωπικής του αγιοποίησης κι όλοι μαζί την ευθύνη για την εθνική σωτηρία. Η περίοδος της Σαρακοστής μας καλεί σε εγκράτεια, για να φτάσουμε στην ένδοξη Ανάσταση. Έτσι κι η νέα πολιτική περίοδος μας καλεί να προχωρήσουμε σε μέτρα εξορθολογισμού κι αξιοπιστίας, ώστε να περάσουμε από τις άθλιες συνθήκες της ασφυκτικής επιτήρησης στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Στην πρώτη περίπτωση το όπλο είναι η προσευχή, στη δεύτερη η σταθερή βούληση. Ας τα συνδυάσουμε και τα δύο, για να κερδίσουμε την προσωπική και την εθνική μας σωτηρία.
