Λαμβάνοντας υπόψη τις συνεχείς αλλαγές της συνταξιοδοτικής νομοθεσίας, εύλογη θεωρείται η ανασφάλεια που προκαλείται στους ασφαλισμένους σχετικά με το πόσα χρόνια ασφάλισης απαιτούνται και σε ποια ηλικία θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Παρατίθενται παρακάτω κάποια βασικά ζητήματα που αφορούν στη συνταξιοδότηση των Δημοσίων υπαλλήλων

1.Οι δύο βασικές κατηγορίες διάκρισης των Δημοσίων υπαλλήλων:  

Οι ασφαλισμένοι στο Δημόσιο διακρίνονται σε δύο κατηγορίες τους «παλαιούς ασφαλισμένους» και τους «νέους ασφαλισμένους». «Παλαιός ασφαλισμένος» νοείται ο υπάλληλος, ο οποίος ανεξάρτητα από τον χρόνο διορισμού του στο Δημόσιο, έχει ασφαλιστεί για πρώτη φορά σε οποιονδήποτε ασφαλιστικό φορέα μέχρι 31.12.1992, ενώ «νέος ασφαλισμένος» ο υπάλληλος που έχει ασφαλιστεί για πρώτη φορά μετά την 1.1.1993. Η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς, άλλες προϋποθέσεις απαιτούνται για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος (απαιτούμενος χρόνος ασφάλισης/όρια ηλικίας) για τους παλιούς και διαφορετικές για τους νέους ασφαλισμένους.

2.Ποιες υπηρεσίες λαμβάνονται υπόψη για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος:

Ως υπηρεσία για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος λαμβάνεται υπόψη η υπηρεσία που έχει διανυθεί στο Δημόσιο, σε Ο.Τ.Α και σε Ν.Π.Δ.Δ με οποιαδήποτε σχέση εργασίας. Εκτός από το χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας, στο χρόνο που προσμετράται για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος ανήκει και ο χρόνος στρατιωτικής θητείας (με ή χωρίς την εξαγορά της, ανάλογα με την περίπτωση). Για όσους, δε, διορίστηκαν στο Δημόσιο μετά την 1.1.1983, τότε ως χρόνος ασφάλισης νοείται κάθε χρόνος που έχει διανυθεί σε οποιονδήποτε ασφαλιστικό φορέα κύριας ασφάλισης και συνυπολογίζεται υπό τον όρο ότι ο χρόνος αυτός δε θα αξιοποιηθεί από τον φορέα αυτό.

3.Τι ισχύει για την αναγνώριση πλασματικού χρόνου τέκνων;

Δυνατότητα αναγνώρισης πλασματικού χρόνου τέκνων έχουν όσοι υπάλληλοι θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέχρι 31.12.2010 με τις προϋποθέσεις και τα όρια ηλικίας που ίσχυαν τότε.

4.Σε ποιους εργαζομένους εφαρμόζονται τα αυξημένα όρια συνταξιοδότησης και ποιοι «γλιτώνουν» απ’ αυτά;

Κρίσιμος χρόνος αποτελεί ο χρόνος που συμπληρώνεται η 25ετία ασφάλισης, και για όσους θεμελιώνουν δικαίωμα μέχρι το τέλος του 2012, τότε μπορούν και να αναγνωρίσουν πλασματικά χρόνια ασφάλισης. Όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης κατά το μεταβατικό διάστημα από 2011-2012, τότε οι ασφαλισμένοι αυτοί υπάγονται στα ευνοϊκότερα μέτρα, συγκριτικά με όσα ισχύουν για εκείνους που θεμελιώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης από 1.1.2013 και μετά, οπότε και το όριο ηλικίας είναι στα 67 χρόνια για πλήρη σύνταξη και στα 62 χρόνια για μειωμένη.

Αλεξάνδρα Γ. Χατζηδάκη

Μεταπτυχιακό Εργατικού Δικαίου