Δε γνωρίζω τι ακριβώς είναι αυτό που κάνει κάποιον ‘επαγγελματία’ πολιτικό. Τι είναι αυτό το ‘κάτι’ που όταν το έχει, δεν μπορεί κανείς να του το αμφισβητήσει. Όπως για παράδειγμα, o γιατρός που πρέπει να κάνει πράξη την ατελείωτη θεωρεία της ιατρικής επιστήμης για χρόνια, πριν να του δοθεί η άδεια να ασκήσει το ιατρικό επάγγελμα. Φαντάζομαι να συμφωνήσουν οι γιατροί αναγνώστες ότι, ακόμα και τότε, κάτι μαθαίνουν καθημερινά.
Είναι πολλοί οι παράγοντες που φτιάχνουν τον επαγγελματία: γνώσεις, εμπειρία, ενδιαφέρον για το αντικείμενο, διαρκής ενημέρωση, χαρακτήρας κλπ.
Με τον πολιτικό, τα πράγματα δεν είναι τόσο ξεκάθαρα. Οι πολιτικοί όλου του κόσμου προέρχονται από όλες τις επιστήμες. Κάθε επιστήμη, έχει να προσφέρει κάτι, και όλοι οι τομείς είναι πολύτιμοι. Όπως και τον γιατρό, οι παράγοντες που φτιάχνουν τον επαγγελματία πολιτικό είναι επίσης η εμπειρία, ο χαρακτήρας, το ενδιαφέρον για το αντικείμενο, και κατ’ επέκταση για τον τόπο του.
Η γραβάτα ωραία είναι, δε λέω, αλλά τον πολιτικό δεν τον φτιάχνει.
Ακόμα και οι πιο έμπειροι γιατροί κάνουν λάθη καμιά φορά. Μπορεί να τα δεχόμαστε πολύ πιο δύσκολα τα ιατρικά λάθη γιατί κοστίζουν ανθρώπινες ζωές, όμως είναι ανθρώπινα και αυτά. Παρ’ όλα αυτά, ο λανθάνων γιατρός προχωράει. Αν ενδιαφέρεται για τους επόμενους ασθενείς του, δεν ξανακάνει το ίδιο λάθος. Αποκτάει όλο και περισσότερη εμπειρία.
Ο πολιτικός επίσης, είναι υπεύθυνος για την ευημερία και το μέλλον πολλών ζωών: τωρινών και μελλοντικών.
Όπως είδαμε και στο κοντινό παρελθόν, ακόμα και ο πιο έμπειρος πολιτικός, θα το κάνει το λαθάκι του. Παρ’ όλα αυτά, συνήθως οι ψηφοφόροι τον εμπιστεύονται ξανά. Του δίνουν την ευκαιρία να αποκτήσει εμπειρία και με ειλικρίνεια να αποφύγει τα ίδια λάθη. Το αν ο πολιτικός θα τα αποφύγει τα ίδια λάθη, αυτό είναι άλλο θέμα.
Εμπειρία όμως, δεν λέγεται το ‘κάνουμε το ίδιο λάθος ξανά και ξανά’.
Αυτό, είναι κάτι άλλο….
Όταν χάνεται μια ζωή και ο μόνος υπεύθυνος γιατρός είναι νέος και άπειρος, οι συγγενείς δεν κοιτάζουν τα διπλώματα στο τοίχο όταν, αυτό που χρειάζεται είναι απινίδωση.
Δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο.
‘Γιατρέ μου, χάνεται η ασθενής! Κάντε κάτι!΄
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον Έλληνα πολιτικό τώρα τελευταία. Η νόμιμη ευθύνη της Ελλάδος που ασθενεί βαριά, είναι πλέον σε νέα χέρια.
Παρεμπιπτόντως, για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, ο Βρετανικός τύπος δεν κινδυνολογεί. Δεν προβλέπει την συντέλεια του κόσμου. Δε γνωρίζω τι άλλαξε…
Γνωρίζω όμως ότι, με ή χωρίς γραβάτα, η νέα κυβέρνηση πρέπει να βιαστεί. Δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο.
‘Πολιτικέ μου, χάνεται η Ελλάδα μας! Κάντε κάτι!’
