Στην Ελλάδα εδώ και 5 έτη βιώνουμε αυτό που ονομάζουμε " κρίση". Κρίση, κυρίως οικονομική αλλά με πολλές επιπτώσεις και σε όλους τους τομείς της ζωής μας.
Ένας τομέας που ιδιαίτερα νοσεί, είναι κι αυτός της υγείας. Μάλιστα σε μια χώρα που το υγειονομικό προσωπικό και ειδικά αυτό των ιατρών, συγκρινόμενο με τις πλέον προηγμένες υγειονομικά χώρες της ΕΕ,(π.χ. Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία) , τις ξεπερνάει και αναλογικά ,αλλά και σε απόλυτο αριθμό. Για παράδειγμα , ως αναφορά την δική μου ειδικότητα, αυτή του οφθαλμίατρου, στην Ελλάδα ο αριθμός των οφθαλμιάτρων είναι χίλιοι περίπου περισσότεροι από τους αντίστοιχους στη Γαλλία, που ο πληθυσμός της είναι 7πλάσιος της χώρας μας. Επιπλέον, σε επίπεδο επαγγελματικής κατάρτισης, θεωρούμαστε ότι είμαστε πολύ υψηλά και γι’ αυτό άλλωστε είμαστε περιζήτητοι στα συστήματα υγείας των παραπάνω χωρών.
Συνέπεια των παραπάνω, είναι ,ένας μεγάλος αριθμός Ελλήνων ιατρών ,που μορφώθηκε με έξοδα και από το υστέρημα του Ελληνικού Λαού, να προσφέρει τις ιατρικές τους υπηρεσίες τους στις παραπάνω χώρες, χωρίς οι τελευταίες να έχουν ξοδέψει τίποτα γι’ αυτούς.
Λυπηρά σίγουρα τα παραπάνω και μόνο να τα ακούει κανείς, αλλά το πραγματικά λυπηρό κι ίσως εξωφρενικό, είναι ότι το κόστος παροχής υγείας ανά ασθενή, σε σχέση με τις παραπάνω χώρες και παρά τις τόσες περικοπές , είναι περίπου διπλάσιο στην Ελλάδα .
Δηλαδή και πολύ περισσότερα πληρώνουμε για την υγεία μας και πολύ λιγότερα από αυτά που θα έπρεπε να απολαμβάνουμε μας παρέχονται.
Και το θέμα είναι τι κάνουμε. Λύσεις σίγουρα υπάρχουν πολλές. Σαν κυβερνητικός υποψήφιος -και για να μην ξεφύγω κι από τη γενικότερη τάση για ¨αξιολόγηση ¨ που έγινε της μόδας τα τελευταία χρόνια στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, θα προτείνω μια ιδέα με την έχω ασχοληθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια.
Έχοντας μελετήσει πολλά συστήματα υγείας- κυρίως των λεγομένων προηγμένων υγειονομικά χωρών- και λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες οικονομικές συνθήκες τις πατρίδας μου, κατέληξα στην παρακάτω λύση: ¨αξιολόγηση ¨ των ιατρών εδώ και τώρα και μάλιστα πολύ αυστηρή. Υπάρχει σήμερα το σύστημα των απογευματινών ραντεβού. Αντί αυτού προτείνω την καθιέρωση ραντεβού σε κάθε εξέταση του ασθενούς με τον ιατρό της επιλογής του και σε χρόνο που θα επιλεγεί, όχι μόνο απογευματινή ώρα ,αλλά και πρωινή.
Πιο αναλυτικά. Ο κάθε ιατρός θα αμείβεται με ένα βασικό μισθό. Επιπλέον του βασικού θα αμείβεται με ένα ποσό για κάθε ιατρική του πράξη. Η εκάστοτε αμοιβή δεν θα καλύπτεται από τον ασθενή- όπως γίνεται τώρα- αλλά από το ταμείο του ασθενούς. Το συνολικό εισόδημά του ιατρού λοιπόν, θα είναι το άθροισμα του βασικού του και της προτίμησης - δηλ. της αξιολόγησης - που θα έχει από τους ασθενείς του. Το σημαντικότερο όμως, είναι ότι ο Έλληνας ασθενής θα απολαμβάνει δημόσιες παροχές υγείας επιπέδου ιδιωτικού και μάλιστα υψηλού και χωρίς να επιβαρύνεται καθόλου ο ίδιος, αλλά το Ταμείο του. Το κόστος του μάλιστα υπολογίζεται στον ένα πέμπτο του σημερινού.
Όλα τα παραπάνω αναφέρθηκαν επιγραμματικά και πολύ συνοπτικά για το συνολικά προτεινόμενο σύστημα Παροχής Υγείας. Το οποίο σύστημα και δημοκρατικό είναι και κοινωνικά αξιοκρατικό ,αλλά το σημαντικότερο είναι και μέσα στα οικονομικά πλαίσια που διέπουν αυτή την δύσκολη στιγμή την χώρα μας.
Επειδή θεωρώ ότι είμαι άνθρωπος της καθημερινότητας και της άμεσης επαφής με τους συμπολίτες μου, είμαι στην διάθεση του κάθε Ρεθυμνίωτη και Ρεθυμνιώτισσας για να συζητήσουμε όχι μόνο το παραπάνω ζήτημα, αλλά και όποιο ζήτημα αφορά τον κάθε συμπατριώτη μου. Μη με ψάξετε σε αφίσες και στα ΜΜΕ. Πιο εύκολα θα με βρείτε να κυκλοφορώ καθημερινά ανάμεσά σας.
Μανόλης Καλλιονάκης
Υποψήφιος Βουλευτής με την Νέα Δημοκρατία Νομού Ρεθύμνης.
