Του Γεωργίου Χριστοφόρου Καραβιώτη
Γράφει στην εισαγωγή του βιβλίου του «οι διαφορετικοί», ο συγγραφέας Χαρίδημος Παπαδάκης : « Οι ανεκτοί της πόλης μας με τη διαφορετικότητα αποτελούσαν έγχρωμη πινελιά στο ασπρόμαυρο του Ρεθύμνου»
Αυτή η επισήμανση ξεφεύγει από τα όρια της πόλης του Ρεθύμνου και αγκαλιάζει περίτεχνα όλη την ανθρωπότητα, όλο τον κόσμο, με τα χρώματα της ανθρωπιάς και απλότητας του καθενός «διαφορετικού»,που ουσιαστικά, με το πέρασμά του στόλισε και ομόρφυνε το Ρέθυμνο και τον κόσμο ολόκληρο.
Κι όλοι οι διαφορετικοί, όπως Ο Μιχάλης το Γάλα ,ο Γαρμπής, το Νικολέλι ,ο Γκόγκος, ο Γκρανής, ο Κινίνος , ο Λασπογιάννης και τόσα άλλα σπουργίτια της χαράς και της μνήμης μας, μικρές πανέμορφες πινελιές της αγάπης του ουρανού και του κόσμου, ήρθαν στην επιφάνεια της συνείδησής μας, μέσα από την ευαισθησία και τη λεπτότητα της ψυχής του συγγραφέα.
Το βιβλίο εξιστορεί…αλλά ουσιαστικά χαίρεται και κλαίει …και καταγράφει με δάκρυα χαράς και μνήμης τα όμορφα βήματα και το καθημερινό πέρασμα διαφορετικών ανθρώπων του τόπου μας και του κόσμου, ανθρώπους αγνούς, ανθρώπους ταπεινούς και φτωχούς, ανθρώπους της αγάπης, ανθρώπους του περιθωρίου για την κοινωνία, ανθρώπους ασήμαντους, που ο συγγραφέας ,δίκαια, τους καταξιώνει με την γραφίδα της ψυχής τους, στη δική μας ψυχή.
Αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι ,στην αβέβαιη και γιομάτη σύγχυση εποχή μας, μας διδάσκουν για την κατανόηση, για την αυτοκριτική μας, για την αγάπη και την αλληλεγγύη μας, αυτό το άγγιγμα της ψυχής μας στη Θεϊκή διαφορετικότητα, κριτήριο της δικής μας δοκιμασίας και της ανθρωπότητας.
Είναι τιμή για το Ρέθυμνο η προσπάθεια του καταξιωμένου συγγραφέα των ταπεινών και ξεχασμένων ,που με περίσσια λεπτότητα και αγάπη καρδιάς τιμά τους διαφορετικούς ανθρώπους του τόπου μας ,που τολμά να ζωγραφίσει το πέρασμά τους, που αναπολεί ,για να αναπολούμε κι εμείς, που θυμάται ,για να θυμόμαστε κι εμείς, για να θυμάται όλος ο κόσμος, όλη η ανθρωπότητα.
Είναι μεγάλη τιμή να τολμάμε για τους ταπεινούς και ασήμαντους της κοινωνίας… Κι αυτή η τιμή ανήκει στον συγγραφέα που τόλμησε να θυμηθεί και να γράψει… στον Χαρίδημο Παπαδάκη,που τόλμησε να μιλήσει για τους ταπεινούς και ξεχασμένους …για τον Λασπογιάννη ,για τον διαφορετικό άνθρωπο, για όλους τους διαφορετικούς ανθρώπους , που με το πέρασμά τους μπόλιασαν την ψυχή μας με πανανθρώπινη αγάπη!
Εύγε !
