Μάνα πολλά κουράστηκες

και δα μησεύγεις θέλει

και πάεις μα στη ξενιθιά

και πάεις μα στα ξένα

θα κάμεις χρόνους να με ειδείς

καιρούς να μ' ανταμώσεις

θα 'ρχουνται μάνα μου οι γιορτές

οι Μεγαλοβδομάδες

και θα 'σαι μα στη ξενιθιά...

Ό,τι αγαπούσα πιο πολύ

πήρε ο παλιός ο χρόνος,

το σπίτι τζη θα 'ν' ανοιχτό

για να ξεχνιέτ' ο πόνος.

Μάνα πώς τ' αναζητώ

τα κανακέματά σου

και πώς σαν χάδι από ψηλά

νιώθω τα βλέμματά σου.

Ξέρουν πως είναι δύσκολο

όσοι το 'χουν περάσει,

άλλη ζωή 'χα 'σαμε 'δα

κι άλλη εδά χαράσει.

Και με τσ' αγγέλους έκαμες

και με τσι αρχαγγέλους

και με τον Άι Αστράτηγο

είχε "φιλιά" μεγάλη

και χάρισέ σου ο Αστράτηγος

ένα μεγάλο δώρο

του παραδείσου τα κλειδιά.

Ούλοι μανάδες έχουμε

σε τούτηνέ την πλάση

μα σαν τη μάνα μου θαρρώ

δεν θα ξαναπεράσει...

Ο γιος σου

Στέλιος Κιαγιαδάκης