Τ' άκουσα δυο - τ' άκουσα τρεις - τ' άκουσα χίλιες δεκατρείς, λέτε νάναι έτσι; Νάχει δίκιο ο ΛΑΟΣ (το καφενείο): Ναι, στο 03ίθ που συχνάζω, αν και βλέπουμε μόνο κανάλια 5ροΓ για να ξεχνιόμαστε (όπως έκανε και η χούντα στου Ασλανίδη, τότε) το γυρίσαμε μεσημεριάτικα (στη βουλή των Ελλήνων)! Ποιων Ελλήνων; Μόνο Έλληνες, δεν είναι, γιατί βέβαια αν και είναι φίλοι μεταξύ τους, δεν έχουνε το φιλότιμο σου. Η Ελλάδα φίλοι μου και φίλες μου, γιατί αν σας ονομάσω συντρόφους θα θυμηθείτε τον εαυτό σας και που το ξεπεράσαμε; Όχι! Η χώρα μας είναι η πιο πλούσια χώρα της ευρωζώνης και παράγει, παράγει, παράγει. Ο Αριστοτέλης, ο Σωκράτης, η Αντιγόνη (που χώρισαν στο μυαλό όλου του κόσμου, και που μόνο το 2% παίρνουμε από τον τουρισμό ή την λεγάμενη τουριστική βιομηχανία λέξη που για μένα δεν ταιριάζει αφού ταιριάζει αλλού αν υπήρχε.
Ο Έλληνας παραγωγός - βιοτέχνης - βιομήχανος - δημιουργεί, παράγει και πετά ο άλλος η χωματερή (χωνεύει) ότι δεν χωρά το στομάχι που έπρεπε να γεμίσει με προβολή του αγαθού και ότι χρειάζεται (καταλαβαίνετε) το λουκούμι εσύ ο Αμερικάνος πωλεί το γάλα σου, το γιαούρτι σου γιατί; Ο νέος, η νέα θέλει δουλειά αλλά που; Άκου... μεταναστεύει.
«Η Παναγιά μου ή αυτοκτονεί, όχι. Δεν είναι πάντα τεμπέλης όποιος δεν εργάζεται, ούτε η Ελλάδα είναι μια κακή μάνα να βοηθήσει τα παιδιά της. Ο φοιτητής με το πτυχίο και με τρομερές γνώσεις π.χ. Απ' το Αριστοτέλειο, φιλοσοφεί και μάχεται, μάχεται, πονά, τα χρόνια πίνει καφέ και ότι του σερβίρουν οι Αμερικάνοι ή οι Ευρωπαίοι, Νιγηρία εδώ, Νιγηρία εκεί, πια ή CRECIA;
CRECO, τρίξε τα δόντια σου. Πες τους φτάνει πια, πιο δυνατά!
Τά 'δωσες όλα για την πατρίδα, διαλαλείς το σε γνωρίζω από την όψη του Σολωμού, ξεφαντώνεις με το πότε θα κάνει ξαστεριά του Νίκου Ξυλούρη, χαμογελάς αν σ' αφήσουν και κλαις για τα Πολυτεχνεία!
Είμαι της γενιάς του Πολυτεχνείου, ήμουνα εκεί και δεν μπορώ να θωρώ το Σαμαρά της αποστασίας και της πολιτικής άνοιξης που (μόνο χειμώνα έχω) αντάρτης ο Αντώνης τότε (πατατάς) τώρα! Βενιζέλο Συνταγματολόγο και έμπειρο Παπανδρέου (με τα λεφτά υπάρχουν Κωστή Καραμανλή (άλλο πατατά), τότε Κωστάκη κι εσύ; Μόνο καθ' όνομα κι εσύ λάθος γιάντα, δημοκράτη και το κοινοβούλιο το γέμισες τι; Ε, αυτό δεν το λέω, χολή! Ο Σταύρος Θεοδωράκης μου είπε είναι όλοι ΑΝΙΚΑΝΟΙ και ποιοι είναι.
Ικανοί του λέω, ε, ξέχασα κιόλας τι μου είπε...!! Όπως το εγώ το έχω όχι γιατί θυμήθηκα ότι μήπως ανίκανος είμαι εγώ που ήμουν συντροφάκι όπου όλοι κάποτε του Αντρέα της Μιμής και της Μαργαρίτας του Γιώργου.
Ψεύτες τους ξέραμε, βολευτές τους κάναμε (εκεί δεν φταίνε αυτοί) φταίμε κι εμείς! Όχι; Τώρα (ο Άκης) φυλακή κι ο κοσμάκης εκεί γιατί; Φίλες και φίλοι, τι θα γίνει με όλους εμάς, ή μας θέλουν μόνο για την κάλπη; Απάτη; Ποιος νοιάζεται ειλικρινά! Αν ήμουν κομουνιστής, θα ψήφιζα τους κάποιους άλλους όπως ακούω στ' αυτιά μου μα δεν τους γνωρίζω και (φέτα ν' αγοράζω ή κασέρι τα δοκιμάζω στο μπακάλικο). Δεν ξέρω τι μπορούν να καταφέρουν. Αν γίνω για λίγο που είμαι δημοκράτης ή σοσιαλιστής και (ισότιμος... γέλια) θα μου λέγανε λάθος, να κάμω τα χέρια μου να μην ψηφίσω κανένα, όχι!
Αν με πάρει το (ποτάμι) του Σταύρου θα με φάνε τα ψάρια του Κρητικού Πελάγους στη Φαλκονέρα (αν γίνω λίμνη θα με έτρωγε ο Σήφης του φράγματος του Ποταμού) Κροκόδειλος!
Τι να ψηφίσω τον Σήφη; Ε, ναι, το (Σηφαλιό) θα ψηφίσω, όπως και εσείς κάποιοι άλλοι όνομα μικρό ή μεγάλο ή κάποιο άλλο.
Έμαθα ότι ο Σήφης, δεν είναι Σήφης, αλλά λέγεται Κλεοπάτρα κι είναι θηλυκός, του πέταξε σαν αντάλλαγμα κοινώς δώρο, η Τρόικα στα όσα πήρε και φτάνουν. Μα θα μου πείτε ένας κροκόδειλος το αντάλλαγμα και πολύ είναι! Γιατί; Εγώ θα τον πιάσω θα τον κάνω να τρώει τροϊκανούς λεβέντες, που ξεχείλισε το ποτήρι κι αυτοί ονομάζουν τους άλλους ικανούς.
Λέτε φίλες και φίλοι νάναι ικανός ο Τσίπρας ο Αλέξης, εγώ παιδί τον θυμάμαι με κοτσίδα στα συλλαλητήρια και φωνές ενάντια όλων, μήπως ξέρει γιατί φωνάζει και τώρα; Μήπως; Ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος βρέθηκαν εχθές στου Χαραλαμπά. Στο ρακάδικο! Να πίνουνε να μεθούν, να τρώνε (οφτές πατάτες) και να πετούν μια στο μάτι μου. Ρε; Ρε; Θέτε τι; Τον Αλέξη; Πάρτε τον!!!
Αποφαγωμένη η οφτή πατάτα, αποφαγωμένη η Ελλάδα και να πάρει τι; Να το φιλότιμο!!!
Η Ελλάδα είναι δίκιά μας (μωρέ). Αφήστε κάτω την πατάτα (μωρέ) φίλοι, φίλες, ότι κι αν ψηφίσουμε το Γενάρη νάναι για όλους το καλύτερο για τώρα και μετά για το μετά και το αύριο άστε το, χθες οι εκλογές που άλλοι περίμεναν κι άλλοι όχι, έρχονται. Άλλοι τάζουν, άλλοι χορτασμένοι, άλλοι πεινασμένοι, λίγοι δοξασμένοι! ΟΙ νέοι, οι νέες, η γενιά μου, οι γενιές μας, μαζί, μαζί για να γελάμε, ρε φίλοι.
Όπως (συναρμολογώ) αυτές τις λέξεις, σκέφτομαι τόσα, πολλά... που αν δεν τάκανα μούσκεμα. Πάντως μούσκεψα το χαρτί του άρθρου μου, ακόμα και στην καθαρογραφή πριν τον τύπο Μ.Μ.Ε. του Έψιλον. Είμαι σαν να σας κουβεντιάζω (στο Πόλις) των νέων και των γερόντων μαζί με το μέτριο προς τον γλυκό ελληνικό καφέ του Περακάκη.
Τι; Σας κούρασα; Τόχω είμαι πολυλογάς! Πέντε χρόνια τίποτα, ανοίγεις τι; Τιβί; Τα ίδια! Τι άλλαξε! Να τους πάρει και να τους σηκώσει! Να μου βγει το μάτι αν δεν τους βάλω την μεγάλη ψήφο για πρώτη φορά αλλά που, ψάξτε για ικανό ή ικανούς με φιλότιμο Έλληνα!!! Η Ελλάδα είναι εδώ κι εσύ καλείσαι να σταθείς μπροστά μπρος στην κάλπη και στο τιμόνι, εσύ, εσύ, εσύ!!!
Σας αγαπώ
Μπάμπης Τσικινάς
ΥΓ. Αντιλαμβάνομαι στην ηλικία μου και με τόσα, τόσα... ότι το ΕΘΝΟΣ και το μέλλον των νέων και νεανίδων δεν συζητιέται, δεν πωλείται, δεν χαρίζεται, δεν διαπραγματεύεται, δεν είναι Lotto, ούτε μπάλα να κλωτσιέται!!
Προς Θεού, Πανάγαθε, καλή χρονιά, νάναι δική μας, Αύριο.
