ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΑΚΟΥΜΙΑΝΑΚΗΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ M.Sc.
E-mail: [email protected]
http://soixantedix.blogspot.com/
Χιόνισε προχτές. Το ξέραμε από τα δελτία πρόγνωσης του καιρού. Το περιμέναμε αλλά ήμασταν απροετοίμαστοι γιατί δεν το πιστεύαμε κατά βάθος. Το χιόνι που έπεσε στα ορεινά του νομού μας έβγαλε έξω, μας έκανε να ξεφύγουμε λιγάκι. Λευκό και φρέσκο, απαλό και κρύο, λαμπερό και αγνό το χιόνι επιβάλλει στα πέριξ μια παράξενη ομοιομορφία. Μια μεγάλη στρώση έντονης αγνότητας, μια αίσθηση χειρουργικής καθαρότητας , μια εικόνα φυσικής απλότητας, μια κατάσταση εξαγνισμού της φύσης και εξόντωσης των πάσης φύσεως μικροβίων. Κι αυτή η πτώση του σε μορφή νιφάδων ενώ χαροποιεί τους περισσότερους αρχικά, τρομάζει τους περισσότερους όταν αρχίσει να παγώνει, ειδικά τους γεροντότερους. Και μας φέρνει πιο κοντά γιατί μαζευόμαστε, συναθροιζόμαστε, καθόμαστε, συζητάμε, ζεσταινόμαστε και γνωριζόμαστε. Και η παγωνιά του «ζεσταίνει» την άλλη παγωνιά, εκείνη της ψυχής μας. Και η ομορφιά του προκαλεί συνειρμούς, θαμπώνει στην ομίχλη και λάμπει στον ήλιο. Και εν τέλει το φρέσκο χιόνι κολλάει πάνω μας, εμποτίζει τα ρούχα μας, παγώνει το μυαλό μας, σκοτώνει την ανία μας και σκίζει τη μονοτονία μας.
Φρέσκιες ιδέες που στον κόσμο μας λείπουν. Γιορτές που πέρασαν και δεν γιορτάστηκαν, πρόσωπα που γέλασαν και μετά βυθίστηκαν ξανά στη θλίψη τους. Άνθρωποι που έμειναν μόνοι και το χιόνι απλά καθυστέρησε την ψυχική τους αποσύνθεση. Οι νιφάδες του χιονιού είναι μοναδικές. Δημιουργούνται κάτω από διαφορετικές και συγκεκριμένες συνθήκες κι έτσι η μορφή τους προκύπτει σχεδόν πάντα αλλιώτικη, πρωτόγνωρη, μοναδική. Σαν εμάς τους ανθρώπους ένα πράγμα. Σαν εμάς τα ανθρώπινα όντα που κανένα δε μοιάζει ακριβώς με κάποιο άλλο. Οι νιφάδες χιονιού μπορεί να μοιάζουν με αυστηρά γραμμικά σχέδια ή ο σχηματισμός τους να μην έχει κανόνες και λογική. Μπορεί να πέσουν πάνω μας και να μας γοητεύσουν ή να σταθούν για ώρες ατελείωτες πάνω σε αντικείμενα ή να περιπλανιούνται χαμένες ανάμεσα σε ιδέες και συγκρούσεις ανθρώπων.
Καινούρια χρονιά με εκλογές στο καλημέρα της. Κρίσιμες εκλογές που θα καθορίσουν τις τύχες μας. Φόβοι που επισείονται, απειλές που κραδαίνονται, επιπτώσεις που υπενθυμίζονται. Το φρέσκο χιόνι πέφτει πάνω στο παλιό και το πλακώνει, το παγώνει, το ανανεώνει, το συντηρεί. «Σαν τα χιόνια» που λέγαμε παλιά όταν συναντούσαμε κάποιον που είχαμε να τον δούμε καιρό. Έτσι και σήμερα μέσα στο καταχείμωνο το πολιτικό προσωπικό της χώρας για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται τραγικά κατώτερο των περιστάσεων. Έριδες και μεταγραφές, βουλευτές που αναζητούν ρόλο, στέγη και μισθό, μια Προεδρία της Δημοκρατίας που ο θεσμός της ευτελίστηκε εξαιτίας κομματικών σκοπιμοτήτων και δυο πρώην κυβερνητικοί εταίροι που αποφάσισαν να χωρίσουν για λίγο προκειμένου να κάνουν ένα νέο γάμο ξανά, αν φυσικά οι συνθήκες τους το επιτρέψουν. Κι ο πρώην πρωθυπουργός που όταν ανέλαβε το κόμμα του το 2004 φωτογραφιζόταν με τις νιφάδες του χιονιού πάνω του, αποφάσισε τώρα να ιδρύσει ένα δικό του κόμμα για να εμβολίσει καίρια την παράταξη που τον ανέδειξε σε υπουργό και πρωθυπουργό. Παράνοια σε όλο της το μεγαλείο, ψυχεδέλεια με σκοπιμότητα, ανηθικότητα και πολιτική αχαριστία, χυλός αντί ιδεολογικής καθαρότητας και πολιτικός χιονιάς αφόρητης ψυχρότητας.
Ναι θα είναι δύσκολος ο φετινός χειμώνας. Για μας και για τους άλλους. Το χιόνι που πέφτει πάνω μας αρχίζει να μαζεύεται σε μεγάλη ποσότητα, να μας βαραίνει να μας παγώνει. Τιναζόμαστε που και που αλλά δεν ξέρω αν αυτό αρκεί. Εμένα πάντα μου άρεσε εκείνο το αφράτο, το φρέσκο χιόνι. Ο πάγος πάντα με τρόμαζε, παίρνει μορφές περίεργες, γίνεται ξυράφι και μαχαίρι ενίοτε. Ναι, θα χρειαστούμε πολύ αλάτι και υπομονή φέτος για να τον σπάσουμε. Εύχομαι Καλή Χρονιά με Υγεία.
