Πρόσφατα, μια επιτροπή εκπροσώπων των Βρετανικών κομμάτων, της Βουλής των Λόρδων και της Βρετανικής Εκκλησίας, εξέδωσε μελέτη για την διατροφική φτώχεια που στοιχειώνει μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Η μελέτη συνοψίζει μια δεκαετή διαδικασία αύξησης των τιμών των τροφίμων, στέγασης, ηλεκτρικού και υγραερίου, ενώ οι μισθοί κατρακυλούσαν, μετατρέποντας τους πλούσιους σε πλουσιότερους και τους φτωχούς σε φτωχότερους.
Για πρώτη φορά, μετά την θεαματική οικονομική ανάκαμψη της μεταπολεμικής Ευρώπης, μεγάλα ποσοστά Βρετανών δεν έχουν χρήματα για φαγητό. Η αιτία είναι οι γνωστές 'δύσκολες επιλογές' της Βρετανικής κυβέρνησης, που είχαν ως αποτέλεσμα τις εκτεταμένες περικοπές στην Κοινωνική Πρόνοια. Ολοένα και περισσότεροι Βρετανοί βασίζονται στις τράπεζες τροφίμων, όχι μόνο γιατί δεν μπορούν να αγοράσουν τρόφιμα, αλλά και γιατί δεν μπορούν να τα ετοιμάσουν, λόγω του ότι αδυνατούν να εξοφλήσουν τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού και του υγραερίου.
Σύμφωνα με τον Επίσκοπο του Τρούρο, Tim Thornton, που προλογίζει την μελέτη, η εξάρτηση από τις τράπεζες τροφίμων δηλώνει ένα βαθύτερο κοινωνικό πρόβλημα. Η 'κόλλα' που συγκρατούσε την Βρετανική κοινωνία, και που κάποτε εθεωρείτο δεδομένη, δεν υπάρχει πια. Πρόκειται για την οικογένεια, άμεση και ευρύτερη, τις φιλικές ομάδες και τη δυνατότητα αυτό-βοήθειας από το Βρετανικό σύστημα. Το πρόβλημα της φτώχειας αυξάνεται όταν δεν υπάρχει αλληλεγγύη. Για τον Επίσκοπο του Τρούρο, το γεγονός ότι οι άνθρωποι καταφεύγουν στις τράπεζες τροφίμων, δηλώνει την κατάρρευση αυτής της βασικής κοινωνικής αξίας.
Σύμφωνα με τη μελέτη, θεμελιώδεις αλλαγές συμβαίνουν στις προηγμένες Δυτικές Οικονομίες, οι οποίες θέτουν υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα ενός ορίου διαβίωσης, κάτω από το οποίο δεν επιτρέπεται να πέσει κανένας άνθρωπος.
Το όριο αυτό ιδρύθηκε στην μεταπολεμική Βρετανία, όπου παρά την οικονομική κατάρρευση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι μισθοί αυξάνονταν για να στηρίξουν τις βασικές ανάγκες των φτωχότερων οικογενειών: τροφή, στέγη, θέρμανση και ηλεκτρισμό. Αν τώρα οι άνθρωποι καταφεύγουν στις τράπεζες τροφίμων, αυτό το όριο δεν υπάρχει πια. Και όλα' αυτά, ενώ η πάλαι ποτέ 'κοινωνική κόλλα', ο συγγενικός ή φιλικός περίγυρος και το 'κράτος πρόνοιας', αδιαφορούν ή προσποιούνται ότι δεν συμβαίνει τίποτα.
Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η φτώχεια θα παραμείνει εκτός και αν ληφθούν άμεσα μέτρα από την κυβέρνηση, η οποία όμως δεν έχει τις δυνατότητες ούτε την προσαρμοστικότητα για να τα καταφέρει μόνη και εξ ολοκλήρου . Προτείνει στους φιλάνθρωπους να ιδρύσουν ένα σώμα, το 'Feeding Britain', και να ακολουθήσουν το προτεινόμενο μοντέλο της μελέτης, σε συνεργασία με την κυβέρνηση.
Πως, μια κυβέρνηση μόνη κι έρημη, να ανασυγκολλήσει την αποκολλημένη αλληλεγγύη?
Λένε ότι η φιλανθρωπία ξεκινά από την οικογένεια.
Συχνά όμως, έχει αρκετά μακρύ δρόμο μπροστά της.
