Γράφει ο Χαράλαμπος Ν. Κοκονάς
Οταν μια χώρα κάνει τους ληστες ήρωες , είναι προφανές οτι θα καταστραφεί απο τους αλήτες. Οταν μια κοινωνία χειροκροτεί το μίσος , είναι βέβαιο οτι υποθάλπει την εκδίκηση.Οταν ένα μέρος του πολιτικού συστήματος καλλιεργεί την αμετροπρέπεια , είναι αναμενόμανο να αγκαλιάσει την υστερία.Θέλω να ελπίζω οτι αυτοί που μας έκαναν να ζήσουμε «τη νύχτα των κρυστάλλων» το περασμένο Σαββατοκύριακο θα υποδειχθούν και θα διωχθούν απο την Αστυνομία και τη Δικαιοσύνη.
Ετσι οφείλει να λειτουργεί ένα κράτος δικαίου.Τους ηθικούς αυτουργούς όμως , μπορώ να τους κατονομάσω με μεγάλη ευκολία – άλλωστε έιναι γνωστοί στο Πανελλήνιο...Είναι όσοι προβάλλουν ή αποδέχονται τον ισχυρισμό οτι στη χώρα μας είναι δυνατόν να υπάρχει κάποια άλλη νομιμότητα απο εκείνη του κράτους δικαίου και της συντεταγμένης πολιτείας.Μια νομιμότητα που θα προσδιορίζεται κατά περίπτωση απο τους ίδιους τους παράνομους ή απο διάφορους ευαίσθητους «αλληλέγγυους» της αριστεράς ή απο την 5η ΕΛΜΕ Αθήνας.Μια νομιμότητα δηλαδή που θα καθορίζεται κάθε φορά απο το καφενείο της γειτονιάς.Και θα επιβάλλεται κατά την ευγενή βούληση παντός ενδιαφερομένου,
Ε, λοιπόν τέτοια νομιμότητα ούτε υπάρχει , ούτε μπορεί ποτέ να υπάρξει.Διότι , πέρα απο το κράτος δικαίου και τη συντεταγμένη πολιτεία , είναι η ζούγκλα.Και ο νόμος της ζούγκλας είναι αυτό ακριβώς που ζήσαμε το Δεκέμβριο του 2008 και ξαναθυμηθήκαμε την προ-περασμένη εβδομάδα.Μόνο στη ζούγκλα «η εξέγερση γίνεται καθήκον». Μόνο στη ζούγγλα το έγκλημα ονομάζεται πολιτική και μόνο στη ζούγκλα οι ληστείες με τα Καλάζνικωφ μπορούν να νοηθούν ως «πράξεις αντίστασης».
Αντίσταση πού? Μήπως σε κάποιον υποθετικό πόλεμο που επινόησαν για την περίσταση διάφοροι συνυπογράφοντες δημοσιογράφοι?Αντίσταση σε τι?Μήπως στο «κράτος των δολοφόνων»που διαπίστωσαν οι εκπαιδευτικοί της 5ης ΕΛΜΕ?Διότι , αν όντως ζούμε στο «κράτος των δολοφόνων» τότε πως ανέχονται αυτοί οι εξοργισμένοι δημόσιοι λειτουργοί να αμείβονται απο ένα κράτος δολοφόνων? Κι αν στο μυαλό τους ο νεαρός κατάδικος «αρνήθηκε να προσκυνήσει» και τώρα κάποιοι τον τιμωρούν, τότε γιατί δεν αρνούνται να προσκυνήσουν κι εκείνοι? Γιατι δεν πηγαίνουν όλοι μαζί στον υπουργό Παιδείας του «κράτους δολοφόνων» να του τρίψουν στα μούτρα τις παραιτήσεις τυος?
Ενδεχομένως βεβαίως να με ρωτήσετε : «Και πως θα ζήσουν οι αυμβίβαστοι αυτοί αγωνιστές αν παραιτηθούν απο τη μισθοδοσία του Δημοσίου?»Σωστή η απορία αλλά ο αγώνας κατά του προσκυνήματος έχει εξ ορισμού και μερικές θυσίες.δε γίνται τσάμπα , ούτε δημοσία δαπάνη.Αλλωστε , αν στριμωχθούν πολύ , υπάρχουν πάντα και οι ληστείες....!!!
