Μπορείς να την περιγράψεις… είναι δυνατόν να την κατανοήσεις ;

ποιος θα μπορούσε να ζωγραφίσει το πέταγμα της χαράς στα ουράνια…

να φτιάξει με χρώματα την εικόνα την αγγελική…

αυτή τη συμμετοχή των ουρανών στη μετάνοια του αμαρτωλού.

Ποιος θα μπορούσε με λέξεις να φτιάξει τη χαρά,

να στολίσει τη λάμψη και το Θεϊκό φως,

να υμνήσει με στίχους τη γιορτή των ουρανών,

αυτό το πέρασμα του αμαρτωλού στην αλήθεια.

Αλήθεια, σκιρτά η καρδιά των ουρανίων δυνάμεων

και το απέραντο τ ουρανού φωτίζεται

και στολίζεται με μυριάδες παιδικά χαμόγελα,

με άδολες και πράες νεανικές φωνές,

με λέξεις και φως αγάπης.

Και μαζί συγχαίρει κι η καλοσύνη και η ευσπλαχνία

και αγάλλεται ο χορός των Αγίων και των δικαίων και των οσίων

και ύμνος πανέμορφος αναβλύζει από χείλη αγγελικά

και διαχέεται περίτεχνα σε όλο το σύμπαν

και κεντά με χάρη και ομορφιά την επάνοδο.

Ναι, χαρά γίνεται εν τω ουρανώ για ένα δάκρυ μετάνοιας,

για τη συντριβή της καρδιάς, για το κλάμα του αμαρτωλού,

για την επιστροφή στην αγκάλη την πατρική,

εκεί ,στους κόλπους του Θεού και Χριστού μας,

στην αληθινή ζωή και την ελπίδα των πάντων.

Λουκ. 15, 7