Στη φωτογραφία της εφημερίδας Independent, ο μεσήλικας Henry Mahinay κοιτάζει κατάματα το φακό καθώς στηρίζει το κεφάλι του με το αριστερό του χέρι. Δεν ξέρω τι με συγκλονίζει περισσότερο, το λυπημένο βλέμμα ή το ακρωτηριασμένο του, μικρό δάκτυλο? Αν το λυπημένο βλέμμα δεν είναι τεκμήριο αυτών που έζησε, τότε είναι το δάκτυλο. Ο Henry είναι Φιλιππινέζος. Τραυματίστηκε καθώς δούλευε σε μηχανότρατα στις ακτές της Σκωτίας.
Πίσω στη χώρα του ήταν οδηγός ταξί. Όπως όλοι, ήθελε να βελτιώσει τις οικονομικές συνθήκες της εξαμελούς οικογένειας του. Ένας πράκτορας από τη Μανίλα, αφότου έλαβε 2000 λίρες από τον Henry, του βρήκε δουλειά στις ακτές της Σκωτίας. Δυόμισι μήνες μετά, η οικογένεια του δεν είχε δει τους πενιχρούς μισθούς από τον πράκτορα, ο Henry ζούσε σαν φυλακισμένος στην ψαρότρατα χωρίς ελεύθερο χρόνο, με λίγο φαγητό και αρκετή βροχή να μουσκεύει το κρεβάτι του.
Όταν ο Henry τραυματίστηκε, έδειξε το σχεδόν ακρωτηριασμένο δάκτυλο στον εργοδότη του, ο οποίος με τη σειρά του αρνήθηκε να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο γιατί 'δεν ήταν δική του ευθύνη' και τον διέταξε να επιστρέψει στη δουλειά του.
Μερικές ώρες αργότερα όμως, τον εγκατέλειψε στην τύχη του, σε ένα λιμάνι της Σκωτίας.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Independent, η περίπτωση του Henry είναι συνηθισμένη. Η αλιεία στις Βρετανικές ακτές είναι αξίας περίπου 770 εκατομμυρίων λιρών. Η οικονομική κρίση όμως και η έλλειψη Βρετανών εργατών, έχει ως αποτέλεσμα την εύρεση αλλοδαπών, οι οποίοι με τη σειρά τους πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης τόσο από ομογενείς πράκτορες, όσο και από κάποιους επιχειρηματίες.
Είναι λίγα αυτά που μπορεί να κάνει η Βρετανική αστυνομία και ο Οργανισμός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Οι εργάτες υποχρεώνονται να ζουν και να εργάζονται στις ψαρότρατες, εκεί δηλαδή που δεν μπορούν οι αρχές να ελέγξουν τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας. Τα διαβατήρια τους παρακρατούνται από τους εργοδότες και επειδή δεν πατάνε καν στη στεριά, οι αλλοδαποί εργάτες δεν προστατεύονται από τη νομοθεσία του κατώτατου μισθού. Ο Henry έχει λάβει λιγότερες από 100 λίρες.
Ο Βρετανικές αρχές πλέον μιλάνε για δουλεία και σωματεμπορία και έχουν ξεκινήσει έρευνες. Σύμφωνα με τον David Hammond, δικηγόρο και ιδρυτή των 'Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Θάλασσα', η μοντέρνα αυτή μορφή δουλείας εξακολουθεί να υπάρχει από τους καιρούς της πειρατείας και μόνο τα τελευταία χρόνια, έχει κινήσει το ενδιαφέρον των αρχών και της κοινής γνώμης.
Η Βρετανική αλιεία καθησυχάζει την κοινή γνώμη, λέγοντας ότι 'μόνο λίγοι από τους 12.000 εργάτες τους πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης'.
Το 'μόνο λίγοι' δεν είναι αρκετό όμως.
Αν υπάρχει έστω και ένας μοντέρνος δούλος αλιέας, η αλιεία έχει αποτύχει.
