Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
kokonasb@gmail.com
Διάβασα για το βιβλίο του Αμερικάνου υπουργού Οικονομικών και τα όσα αναφέρει σχετικά με το κλίμα και τις διαθέσεις που επικρατούσαν στο χώρο τηε Ευρωπαΐκής Ενωσης για τη χώρα μας , όταν ξέσπασε η κρίση.Και άθελά μου , φαντάστηκα να γίνεται σήμερα ένα debate στο οποίο νε συμμετέχουν όλα τα κορυφαία πρόσωπα της περιόδου εκείνης για να κρίνουν τις αποφάσεις της τότε κυβέρνησης και με δεδομένη την τότε πραγματικότητα , να αντιτάξουν τις λύσεις που εκέινοι θα επέλεγαν.Τι λέτε? Δε θα ήταν μια εξόχως διαδακτική όσο και διασκεδαστική εμπειρία?
Ο Παπανδρέου θα έπρεπε να εξηγήσει γιατί έργησς να κινηθεί , αν και γνώριζε την πραγματικότητα , και για ποιό λόγο δεν κατέστησε συνυπεύθυνο όλο τον πολιτικό κόσμο μπροστά στην ορατή απειλή της χρεοκοπίας. Αλλά στα υπέρ του θα ήταν , οτι βρήκε τρόπο και απέτρεψε τη χρεοκοπία , παρά το εχθρικό κλίμα και την ανυπαρξία μηχανισμών διάσωσης.Με οδυνηρές , βέβεια , υποχρεώσεις και θυσίες. Ο Βενιζέλος θα ήταν (για τότε) σε ευνοΐκότερη θέση.Προφανώς δεν συναποφάσισε τη συγκεκριμένη λύση , αλλά τη στήριξε. Ισως μάλιστς και περισσότερο απο τον ίδιο τον Παπανδρέου.Και οπωσδήποτε θα φρόντιζε να επικαλεστεί την επιμονή του «περάσει» η δανειακή σύμβαση απο τη Βουλή με 180 ψήφους , έτσι ώστε να εξαναγκαστεί και η Ν.Δ να την ψηφίσει.
Μετά , θα περνούσαμε στους αντι-μνημονιακούς.Με πρώτο τον Σαμαρά.Λίγο-πολύ την «απολογία» του την έχει κάνει.Μέχρι και «ουδείς αναμάρτητος» έχει ομολογήσει για την αρχική του στάση.Που , ας μη γελιόμαστε , υπαγορεύτηκε και για κομματικούς λόγους.(Την αποκάλυψη του τερατώδους ελλείματος που άφησε η ΝΔ) αλλά και για προσωπικούς (για να χτυπήσει Πρωθυπουργία).
Ετσι , θα φτάναμε και στν Τσίπρα. Απο όσα έχουν έκτοτε μεσολαβήσει , έχω συγκρατήσει ως αντι-μνημονιακές «λύσεις» , τις εξής προτάσεις : Πρώτον , τις 100.000 προσλήψεις που είχαν εισηγηθεί οι Λαφαζάνης και Παπαδημούλης.Δεύερο , τα δανεικά απο Κίνα και Ρωσία που μας τα πρόσφεραν και δεν παίρναμε. Τρίτον, την τακτική που ακολούθησε η Αργεντινή και «μακάρι να γινόμαστε σαν κι αυτή».Τέταρτον...δε νομίζω να υπάρχει «τέταρτο».Αν πάντως υπάρχει , ευχαρίστως να το αναφέρω αν μου υποδειχθεί(στις μέρες μας το γελιο είναι πολύτιμο...)
