Την παρελθούσα τριακονταετία ο τόπος υπέστη τεράστιες και ιδιώνυμες συμφορές από την επιδρομή των συμμοριτών και κακοπιοών των κομάτων που λήστεψαν ρήμαξαν και «κυβέρνησαν» νομίμως και με την ψήφο του Ελληνικού λαού, αντικατθιστώντας μια ξενοκίνητη προδοτική δικτατορία με μια φασιστική κοινοβουλευτική «δημοκρατία».
Με τα ψεύδη της δημαγωγίας και της δήθεν ελευθερίας. Δηλαδή της ασυδοσίας σε κάθε τομέα της δημμόσιας ζωής, που οδήγησε στην πλήρη αποσύνθεση και κατάρρευση. Τεράστια ποσά από την ΕΟΚ και δάνεια σπαταλήθηκαν και αρπάχτηκαν με διαφόρες αιτιάσεις από διάφορους τυχοδιώκτες. Η ανάπτυξη, η παραγωγή, οι υποδομές εξαφανίστηκαν. Η καταστροφή επήλθε αργά και σταθερά. Εάν τα τρισεκατομμύρια που αρπάχτηκαν από τους ημετέρους των «δημοκρατικών» κομμάτων διετίθεντο για την παραγωγή και ανάπτυξη δε θα φτάναμε στην κρίση του σήμερα. Και η βασική επιδίωξη των κομμάτων ήταν η καταστροφή της παιδείας.
Οι φοιτητές της τριακονταετίας χωρίς γνώσεις και αρετές πήραν πτυχία κενά. Απαίδευτοι κι αγράμματοι κατέλαβαν το δημόσιο, με διορισμό από τα κόμματα και «κυβερνούν». Όπου και να κοιτάξεις βλέπεις αυτούς τους χθεσινούς φοιτητές της υποκουλτούρας της, τεμπελιάς, της άγνοιας να λένε ψέμματα, ενταγμένοι στο συνδικαλισμό – φασισμό, μετερχόμενοι τα πλέον απίθανα και ανότητα. Φερόμενοι με τον πλέον φασιστικό τρόπο στους πολίτες, αδιάφοροι για τις συμφορές και τις καταστροφές, οχυρωμένοι πίσω από νόμους και διατάξεις για το συμφέρον τους σε βάρος του λαού και πολιτισμού ιδιαιτέρως, όπου επικρατεί η φρίκη και η διάλυση.
Επί 30 έτη μέσα σε μια ζούγκλα βαρβαρότητας και φανατισμού των φασιστικών κομμάτων του κυνοβουλίου της «δημοκρατίας» και της τοπικής αυτοδιοίκησης των απαίδευτων κι αγράμματων πορεύτηκα με οδύνη και πορεύομαι παρά το γήρας, πιστός στο λαϊκό λειτούργημά μου, αντιμέτωπος με βάρβαρους και ανήθικους πάσης χρήσεως και φύσεως στην κρατική και τοπική αυτοδιοίκηση ως ενεργός πολίτης ανένταχτος κι ελεύθερος.
Με σκοπό να διασώσω όσα πολιτισμικά αγαθά μπορώ στον τόπο μου, από την αδιαφορία και τη φθορά. Αντιμέτωπος με τη ζηλοφθονία αυτών που δεν θέλουν να βοηθήσουν ενώ μπορούν και ασκουν μόνο κριτική, κακόβουλη, κακοπροαίρετη δημαγωγική και ιδιοτελή, βλέποντας παντού μόνο το συμφέρον τους, επαγγελόμενοι θεωρίες, ιστορίες και ιδεολογήματα. Έργο ζωής τους, το ψεύδος και η κλοπή, τη στιγμή που θυσίαζα το χρόνο μου, την προσωπική και οικογενειακή ζωή, την υγεία μου, τις οικονομίες μου για να τρέχω στις υπηρεσίες και στους φορείς, στους παράγοντες της διαφθοράς και της ντροπής, πνευματικά και ηθικά κατώτερους, παρακαλώντας τους να δώσουν ψίχουλα για τον πολιτισμό και τα μνημεία του τόπου μου τη στιγμή που αυτοί σπαταλούσαν αμύθητα ποσά για τις ιδιοτέλειες τους αδιάφοροι για την καταστροφή των πολιτισμικών αγαθών. Μετά βίας την παρελθούσα τετραετία έφερα στο χωριό το Δήμαρχο Μαρινάκη για να δει τα σπαράγματα της Villa Barozzi, την κρήνη Barozzi, το Μουσείο Barozzi και υπεσχέθη. Το Δήμαρχο στην παρελθούσα τετραετία με την παρέα του και τους παρατρεχάμενους του, τον στήριξα με όλες μου τις δυνάμεις. Δυστυχώς δεν περίμενα να δείξει τόσο απαίσια συμπεριφορά, αδιαφορία, αχαριστία και περιφρόνηση, για τα μνημεία του τόπου και τους αγώνες μου γι’ αυτά. Τον πολιτισμό δυστυχώς τον προσεγγίζουν μόνο ενάρετοι με καημό, μεράκι, πατριωτισμό και όραμα για ένα καλύτερο κόσμο μέσα από τα ιδανικά και τα διδάγματά του.
