Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά

kokonasb@gmail.com

Κατά τις πληροφορίες , στην κυβέρνηση το πήραν απόφαση οτι 180 βουλευτές για νεό πρόεδρο της Δημοκρατίας δε θα υπάρξουν. Αυτό έιναι και καλό και κακό . Καλό γιατί αρχίζουν να προσγειώνονται.οι Πρωθυπουργικές διαβεβαιώσεις οτι οι εκλογές θα γίνουν το 2016 που μπορεί να έγιναν για ψυχολογικούς λόγους , αλλά ήταν ίσης αξίας με τις θεωρίες των Ζαππείων για το μνημόνιο.Το κακό είναι οτι απο τη στιγμή που οι κυβερνητικοί έχουν πειστεί οτι οι εκλογές είναι αναπόφευκτες , το μαγαζί θα γίνει «καλοκαιρινό» , με επιστροφή στην παροχολογία – κυριολεκτικά : γιατί οι πραγματικές παροχές ε’ιναι αδύνατες. Ο παλαιοκομματισμός και οι καυγάδες ΠΑΣΟΚ-ΝΔ μπαίνουν στην ημερήσια διάταξη.

Αυτή είναι η μία πλευρά του νομίσματος.Στην άλλη υπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ .Η κυβερνητική παραδοχή «180 γιοκ» συνιστά «επιτυχία» της Κουμουνδούρου.Με την έννοια οτι οι παρεμβάσεις για τον «κουμπαρά» δεν ήταν ανοησίες.Ηταν πολιτικό σχέδιο.Με στόχο να καταστήσει προληπτικά ύποπτο εξαγοράς όποιον βουλευτή θα σκεφτόταν να ψηφίσει για πρόεδρο – έστω με βαριά καρδιά – προκειμένου να του κολλήσει η «ρετσινιά» , δε θα το κάνει (για αυτοπροστασία).

Αυτή η επιτυχία των Συριζαίων καλή δεν μπορείς να την πεις , παρά μόνο για πάρτη τους.Είναι , όμως , πολύ κακή και βρώμικη.Γιατί αυτή η μέθοδος δεν έιναι ότι θα θέλαμε να δούμε ως πρακτική ενός κόμματος που τώρα είναι στην αντιπολίτευση και αύριο ίσως είναι στην κυβέρνηση.Για φανταστείτε πού μπορεί να οδηγήσει η αξιοποίηση των δυνατοτήτων που δίνει η εξουσία για την οργάνωση τέτοιων «επιχειρήσεων»? Θα ήταν ανατριχιαστικό ένα κόμμα που κυβερνά να στήνει κόλπα προληπτικής ηθικής εξόντωσης των άλλων – δια του κράτους και των μηχανισμών του.

Αν ο ίδιος ο Τσίπρας δεν το αντιμετωπίσει εγκαίρως , κάποια στιγμή θα το υποστεί – έτσι γίνεται σε αυτές τις περιτπώσεις.Ακόμη και αν γίνει Πρωθυπουργός , θα βρεθεί μπροστά στο ενδεχόμενο να θυμηθεί τον Καραμανλή (τον κανονικό) που έλεγε : «Ποιος επιτέλους κυβερνά αυτόν τον τόπο?»...