Σήμερα θα παρουσιάσουμε ένα βιβλίο το οποίο είναι πραγματικά ένας «οδηγός» για γονείς, για εκπαιδευτικούς, για ειδικούς αλλά και για ανθρώπους με ανησυχίες για τη σημερινή κατάσταση στην κοινωνία μας. Τα κομμάτια λοιπόν που θα παρουσιαστούν αντανακλούν το πνεύμα του βιβλίου και το πλαίσιο στο οποίο κινείται ο συγγραφέας. Το βιβλίο είναι το «ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΠΟΝΑΤΕ τα παιδιά» του Χρήστου Κωνσταντόπουλου και εκδόθηκε στην Αθήνα το 1995. Αξίζει να το αναζητήσετε και να το διαβάσετε!
“ […] Ο βιολογικός (σωματικός) πόνος (τραυματική γέννηση), ο πόνος από τη στέρηση των βασικών πρωτόγονων αναγκών (θηλασμός, στοργή και συναισθηματική έκφραση), η στέρηση δηλαδή της αγάπης, καθώς επίσης οι οδυνηρές απορρίψεις και ο μεγάλος πόνος από το ισοπεδωτικό και αντι-εκπαιδευτικό σύστημα εκπαίδευσης, που όλοι μας έχουμε υποστεί είναι η βασική αιτία που προκαλεί τόσο τις προσωπικές και συναισθηματικές απογοητεύσεις, τα οικογενειακά ναυάγια, όσο και τις ευρύτερες κοινωνικο-πολιτικές εντάσεις, αντιπαραθέσεις, αναταραχές, συγκρούσεις και επικίνδυνες καταστάσεις. […]
[…] Η εκπαίδευση, οι πνευματικές λειτουργίες, τα εκπαιδευτικά προγράμματα και η εμπέδωση έχουν άμεση σχέση με τη βιολογική ωρίμανση του εγκεφάλου. Η φυσιολογική ωρίμανση δεν μπορεί να παραβιάζεται όπως κάνουμε με τα υπέρμετρα δύσκολα και πολύωρα εκπαιδευτικά προγράμματα που έχουμε εγκλωβίσει τα σημερινά παιδιά. […]
[…] Έμμεσος πόνος επίσης προξενείται όταν:
● το βρέφος – νήπιο «εκπαιδεύεται» να ακολουθήσει ορισμένα προγράμματα φαγητού και δεν τρέφεται όταν αυτό θέλει (σύμφωνα με το βιολογικό του ρυθμού).
● πιέζεται να περπατήσει προτού ακόμα να είναι έτοιμο.
● εμποδίζεται να μπουσουλίσει (στερώντας έτσι από τα παιδιά ένα βασικό στάδιο ανάπτυξης).
● πιέζεται να μιλήσει και να προφέρει ολοκληρωμένα τις λέξεις προτού να είναι ακόμα έτοιμο.
● φορτικά πιέζεται να είναι ευγενικό σε οποιοδήποτε πρόσωπο χωρίς ιδιαίτερο λόγο.
Κατά τη διάρκεια της νηπιακής, παιδικής και εφηβικής ηλικίας, άλλες αιτίες που προξενούν πόνο είναι:
● Το πολύωρο καθημερινό πρόγραμμα εκπαίδευσης, το οποίο αρχίζει από πολύ μικρή ηλικία και συνεχίζετε για ολόκληρες δεκαετίες!
● Η στέρηση του παιχνιδιού (ιδιαίτερα του αυθόρμητου).
● Η επιβολή αυστηρών «ηθικών» κανόνων και περιορισμών.
● Τιμωρίες και περιορισμοί σε χώρους απομόνωσης.
[…] Τι είναι η παιδεία; Η παιδεία είναι μία σταδιακή και έμμεσα νοητική και συναισθηματική εμπέδωση και καλλιέργεια η οποία αναπτύσσεται με την πρέπουσα εκπαίδευση κατά τη διάρκεια των διαφόρων προγραμμάτων μάθησης που εφαρμόζονται ανάλογα με την ηλικία των μαθητών. Η παιδεία και η εκπαίδευση δεν καρποφορούν μόνο με τη διδασκαλία θεωρητικών μαθημάτων και τη «στεγνή» αποστήθιση γνώσεων, αλλά κυρίως από την εμπειρία που προσφέρεται από πρακτικά μαθήματα […]
[…] Η παιδεία είναι μία γενική μόρφωση που αποσκοπεί στη δημιουργία πολιτισμένων ανθρώπων με ιδιαίτερη ευαισθησία και σεβασμό στην ανθρώπινη ύπαρξη, στη ζωή γενικά και στο φυσικό περιβάλλον που τόσο φιλεύσπλαχνα μας φιλοξενεί. […] Η μάθηση αντίθετα από την Παιδεία, είναι μία περιορισμένη ικανότητα (ειδίκευση) η οποία μπορεί να υπάρχει κληρονομικά ή να αποκτιέται με την εξάσκηση, όπως π.χ. ένας άνθρωπος ξέρει να τρώει, να μαθαίνει μηχανικά να διαβάζει, να γράφει […] Η εκπαίδευση όμως για ειδικευμένη μάθηση είναι μία μικρή πληροφόρηση. Δε φθάνει ποτέ στη Γνώση. Η παιδεία τείνει προς τη Γνώση.
[…] Μετά τα επτά χρόνια και μέχρι τα δεκαπέντε τα παιδιά θα πρέπει περισσότερο να παίζουν και λιγότερο να διαβάζουν. Τα μαθήματα που θα διαβάζει το παιδί θα περιορίζονται σε ολιγάριθμα απλά μαθήματα γλώσσας, απλής αριθμητικής, ιστορίας, τέχνης, φυσικής και φυσικού περιβάλλοντος. Τα μαθήματα αυτά θα επαναλαμβάνονται προσθέτοντας σταδιακά διάφορες επιστημονικές λεπτομέρειες. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι ακριβώς αυτή η επικίνδυνη κατάσταση της διανοητικής υπερφόρτωσης[…]. ”
Ελπίζω τα κομμάτια αυτά να είναι ικανά για να πειστεί κάποιος να διαβάσει το βιβλίο.
Τέλος, πρέπει να ευχαριστήσω το καφέ-ζαχαροπλαστείο Sweet Cup για το δανεισμό του βιβλίου!
Για απορίες, σχόλια, παρατηρήσεις μπορείτε να επικοινωνείτε στο [email protected] ή στο 693 60 60 070.
