Γράφω με χέρι τρεμάμενο από συγκίνηση. Μόλις διάβασα τη συνέντευξη της Γιάννας στη «σοβαρή» εφημερίδα, «Καθημερινή». Μετά βίας συγκρατώ τα δάκρυα μου προκειμένου να μοιραστώ μαζί σας τη συγκίνησή μου.
Γενικά τις τελευταίες ημέρες τα «χτυπήματα» είναι απανωτά. Έφυγε η … Αλαμουντίν με το παράπονο πως το μενού της το επιμελήθηκε ο Λαζάρου και όχι ο … Σκαρμούτσος. Τα «μάρμαρα» του Παρθενώνα άρχισαν να «δακρύζουν» σαν τις εικόνες της Ελεούσας στο μοναστήρι των παπά-ροκάδων και απαιτούν εδώ και τώρα να επιστραφούν στην κοιτίδα τους. Τα δημιουργήματα του Φειδία εκλιπαρούν την Αλαμουντίν και την Όλγα να αποκαταστήσουν την ιστορική αδικία. Συστράτευση εδώ και τώρα όλων των «θηλυκών» εφεδρειών του έθνους!!!
Αλλά για να είμαι ειλικρινής μετά την πρώτη συγκίνηση από την «εισαγωγή» του δημοσιογράφου της «Καθημερινής» που βρέθηκε «στο υπέρκομψο γραφείο της στο Μαρούσι, να πίνει τσάι με τη Fuehrerin από φλυτζάνι με το μονόγραμμά της, να θαυμάζει τη δερμάτινη επένδυση των τοίχων και, βεβαίως, τον πίνακα του Μαξ Ερνστ στο βάθος» -μεταφέρω αυτολεξεί την περιγραφή- απογοητεύομαι όταν μου δηλώνει «πως είναι απέναντι από το σύστημα»!!!
Οποία απογοήτευση, όταν ήμουν περίπου πεπεισμένος πως η Αλαμουντίν, μετά της Όλγας και της Γιάννας θα μπορούσαν να κάνουν τη «διαφορά» και να φέρουν την «ανάπτυξη» μετά των «Μαρμάρων»
Αχ, «κουμουνίστρια» μας βγήκε η Γιάννα, αν και πάντα το υποψιαζόμουν. Από τότε που καλούσε την πολιτική ηγεσία στην έπαυλή της και πυρπολούσε το παρακείμενο δασύλλιο απ’ τα πυροτεχνήματα, από τότε που διέσχιζε με το κότερό της το Αιγαίο, το Ικάριο και το Κρητικό, εγώ πάντα φαντασιωνόμουν τη Γιάννα με τον κόκκινο μπερέ και το αστέρι σε στυλ «Τσε-Γκε-Γιάννα»!!!
Πάει λίγος καιρός που το μισό Ηράκλειο παρέστη στην παρουσίαση του «ευπώλητου» πονήματός της με το άκρως «επαναστατικό» τίτλο «.my Greek drama». Αχ, πόση συγκίνηση στην κατάμεστη αίθουσα του «πεντάστερου» με τους υπουργίσκους, υφυπουργίσκους, δημαρχίσκους και ρασοφόρους διανοούμενους να παρακολουθούν βουρκωμένοι από συγκίνηση την διάλεξη και τη συγκλονιστική πορεία της «πατριώτισσας» από τη γενέτειρα της, στον εφοπλιστικό κόσμο και εσχάτως στις κορυφογραμμές των αντάρτικων «λημεριών»!!!
Δεν ξέρω, αλλά οι ώρες είναι κρίσιμες…
Η χώρα δεν μπορεί να ρισκάρει την «πορεία» της προς την «ανάπτυξη»! χρειάζεται «σταθερότητα»!!! Χρειάζεται Πρόεδρο κοινής αποδοχής. Έναν πρόεδρο απ’ τα σπλάχνα της «δεξιάς» με καρδιά και φρόνημα «αριστερού» αντισυστημικού!!!
Gianna for president, λοιπόν!!!
Όχι τίποτα άλλο δηλαδή, αλλά βλέπω την Αλαμουντίν να … καραδοκεί!!!
