Ο Όμηρος θεωρούσε την μετά θάνατο ζωή, σαν ένα θλιβερό και γκρίζο μέρος.
Ο Πλάτωνας έφερε λίγη αισιοδοξία στο θέμα, θεωρώντας ότι αυτός ο γκρίζος κόσμος βρίσκεται απλά μέσα στο ανθρώπινο κεφάλι. Η μεταθανάτια ζωή δύναται να είναι ένα φωτεινό μέρος, καθώς επίσης, η Φιλοσοφία είναι απλά η προετοιμασία.
Ας μεταφερθούμε τώρα στην σημερινή εποχή.
Κάποτε, ο Dr Eben Alexander ήταν ένας τυπικός νευροχειρουργός. Όταν άκουγε το παραμικρό για επιθανάτιες εμπειρίες και μετά θάνατο ζωή, απαξιούσε λέγοντας είτε, ότι είναι κυήματα της φαντασίας, ή ότι πρόκειται για χημικές διαδικασίες που προκαλούν οράματα κατά τις τελευταίες στιγμές.
Σήμερα, εξακολουθεί να είναι νευροχειρουργός, αλλά η δική του επιθανάτια εμπειρία τον έχει κάνει να αλλάξει γνώμη. Έψαξε και βρήκε ανθρώπους με παρόμοιες εμπειρίες, και όπως καταλαβαίνετε, σαν γιατρός που είναι, δεν δυσκολεύτηκε καθόλου.
Οι μαρτυρίες είναι καταγεγραμμένες στο δημοφιλέστατο, καινούριο του βιβλίο, 'Ο Χάρτης του Παραδείσου'. Προς μεγάλη μου έκπληξη, μερικοί σχολιαστές του Amazon απογοητεύτηκαν γιατί περίμεναν συνηθισμένο χάρτη...
Οι μαρτυρίες είναι πραγματικές αλλά όπως ξεκαθαρίζει από την αρχή ο συγγραφέας, δεν μπορούν να περιοριστούν στην πεπερασμένη μας λογική. Σημαντικότατο σημείο του βιβλίου όμως, είναι ότι ο Dr Alexander προτρέπει όλους τους επιστήμονες να κοιτάξουν το θέμα με περισσότερη ειλικρίνεια και ταπεινοφροσύνη γιατί η επιστήμη από μόνη της, είναι επίσης πεπερασμένη.
Παραδέχεται με ειλικρίνεια, την αδυναμία της επιστήμης να εξηγήσει πλήρως, τους μηχανισμούς του υλικού κόσμου.
Δεν έχει έλεγχο επάνω στη ζωή και τον θάνατο.
Υπάρχουν ακόμα ανίατες ασθένειες. Η φράση 'δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο' του είναι δυστυχώς γνωστή.
Θεωρεί ότι η επιστήμη πρέπει απαραίτητα να συνδυαστεί με την πνευματικότητα και την Φιλοσοφία, και να λάβει υπ' όψιν την ανθρώπινη συνείδηση. Τότε θα έρθουν και τα μεγαλύτερα επιτεύγματα.
Συχνά, η προσπάθεια του συγγραφέα να ερμηνεύσει αυτές τις εμπειρίες υποφέρει. Ενίοτε, αν και Χριστιανός, αναμιγνύει διαμετρικά αντίθετες φιλοσοφίες και θρησκείες. Πάνω' από όλα όμως, ο Χριστιανισμός έχει προηγηθεί, περίπου 2000 χρόνια, του διάσημου νευροχειρουργού.
Διαβάζοντας το βιβλίο, συνειδητοποιώ ότι η ζωή στο εξωτερικό είναι κάτι ανάλογο.
Ζεις, αλλά είσαι μια αραιή ανάμνηση. Μόνο που γυρνάς καμιά φορά.
Ζεις, και απλά αναστατώνεις τα νερά όταν γυρνάς. Μάλιστα, μερικοί σε προτιμούν σαν 'αραιή ανάμνηση'.
Ζεις πάνω σε ένα σύννεφο. Δεν ανήκεις 'ούτε εδώ, ούτε εκεί', όπως γράφει και ο Bill Bryson.
Εκεί πάνω στο σύννεφο, έρχεται και η πιο σημαντική ελευθερία, αυτή της καρδιάς. Ζυγίζει και μετράει ότι είναι σημαντικό.
Μια χούφτα αγαπημένοι που άφησες πίσω, και μια χούφτα φίλων που βρήκες. Εδώ, ο φίλος είναι και αδερφός.
Και πάνω στο σύννεφο, η ζωή συνεχίζεται.
